Home Blog Page 36

දඩමස් නිසා දිවි අහිමිවන කඳුකර කොටි

ඌරන්ට තැබූ මදුවලට අසුවී පසුගිය 2020/2021 වසරවල කොටින් 17ක් මියගිහින්

කඳුකරයේ කොටි මිනිස්  ගැටුමක් නෑ -පර්යේෂකයින්

කොටි මරණ පාලනය සඳහා විශේෂ වැඩ සටහන් ක්‍රියාත්මක වෙනවා – වනජීවී නිලධාරීන්

  ”අපේ ලයිම උඩහ තිබෙන කැළෑ ප්‍රදේශයේ ගල උඩ නිතරම කොටි හතර දෙනෙක් ඉස්සර හිටියා. දැන් නම් ඉන්නේ දෙන්නෙක් විතර. නමුත්  අපි බයෙන් ඉන්නේ ටික දවසකට කලින් එහා පැත්තෙ ලයිමට ඇවිත් තියෙනවා. මෙහාට මේ විදියට කොටි එන්නේ ටික කාලයක ඉඳලා.” බව   හැටන් රෝසෙල්ල ප්‍රදේශයේ ලයිමක ජිවත් වන ජේ. කාන්ති පෙන්වා දෙයි.

ජේ. කාන්ති

  නමුත් මේ ආකාරයෙන් කොටින් ගමට  එන ප්‍රධානතම හේතුව ගැන ඔවුන්හට එතරම් අවබෝධයක් නොමැත. එම නිසාම කොටින් පැමිණෙන ප්‍රදේශවල ජනතාව කොටියා කෙරෙහි ඇතිකරගත් මෙම අනියත බිය එම ප්‍රදේශයන්හි  කොටි මිනිස් ගැටුමක් දක්වා වර්ධනය කිරීමට තරම් ප්‍රබල හේතුවක් වී තිබේ.

 ශ්‍රී ලංකාවේ සතුන් හා මිනිසුන් අතර පවතින  ගැටුම මේ වන විට  තවත් වර්ධනය වෙමින් පවතී. ප්‍රධාන  වශයෙන් ශ්‍රී ලංකාවේ දිස්ත්‍රික්ක 14ක පමණ  අලි මිනිස් ගැටුම පවතින අතර එමෙන්ම මහනුවර, නුවරඑළිය, රත්නපුර දිස්ත්‍රික්ක තුන ප්‍රධානව ලංකාවේ කොටි මිනිස් ගැටුම පවතී.

 මෙම සෑම ව්‍යවසනයක් තුලම  දක්නට ලැබෙන ප්‍රධාන කාරණ වන්නේ  මිනිසා විසින් සිදුකරන ලද  අනවසර කැළෑ හෙළිකිරීම්, අනවසර ඉදිකිරීම්, කැළෑ ගිනිතැබීම් හා විවිධ අවිධිමත් සංවර්ධන ව්‍යාපෘති වේ. මෙම තත්වය ලංකාවේ වෙසෙන කොටින්ගේ වඳවීම  කෙරෙහි බලපෑම් කරන්නේ කෙසේ ද යන්න පෙන්වා දීම මෙම ලිපිය මගින් සිදුකෙරේ.

ARKive image GES041344 – Persian leopard

  ලංකාවේ වෙසෙන කොටියා දිවියන් ලෙස බොහෝ දෙනෙක් හඳුන්වා දුන්නත්  Panthera pardus kotiya  යන විද්‍යාත්මක   නම තුලින් හෙලිවන්නේ ලංකාවේ සිටින්නේ දිවියන් නොව කොටින් බවයි. IUCN රතු ලැයිස්තුවට අනුව අන්තරායට ලක්වූ සත්වයින් අතරට ලංකාවේ මෙම කොටියා ද අයත් වේ. තර්ජනයට මුහුණපා ඇති ආරක්ෂිත සතකු ලෙස කොටි විශේෂය සත්ව හා වෘක්ෂලතා ආරක්ෂණ ආඥා පනතේ නම් කොට ඇති බවත් වනජීවී නිලධාරීහු පෙන්වා දෙති.

  එමෙන්ම ලංකාව තුල කොටි ගහණය  1000කට අධික ප්‍රමාණයක් සිටිය හැකි බවත් ඒ සම්බන්ධයෙන් නිවැරදි සංගණනයක් සිදු කර නොමැති බවත් වනජීවී දෙපාර්තමේන්තුවේ 2021 වර්ෂයේ පර්යේෂණ වාර්තා පෙන්වා දෙයි. නමුත් එම වාර්තාවන්ට අනුව වැඩි දුරටත් පෙන්වා දෙන්නේ ලංකාවේ සිටි කොටි ගහණයෙන් මේ වනවිට සිටින්නේ 1/3ක් පමණ බවයි.

කොටියා සහ දිවියා

ලංකාවේ වෙසෙන කොටියා ඇතමුන් හඳුන්වනු ලබන්නේ දිවියන් ලෙසයි. නමුත් මේ අතර පවතින පරස්පර විරෝධී අදහස් හේතුවෙන් මේ සම්බන්ධයෙන් සිදුකළ සොයා බැලීමේදී  පර්යේෂකයින් පෙන්වා දෙන්නේ ලංකාවේ දිවියා ලෙස බොහෝ දෙනෙකු  හඳුන්වනු ලබන්නේ කොටියා ම බවයි.  මේ සම්බන්ධයෙන්  අදහස් දැක්වූ  සබරගමුව විශ්වවිද්‍යාලයේ ස්වභාවික සම්පත් අංශයේ අංශ ප්‍රධානි, නිවර්තන කලාපිය පරිසර පද්ධති පර්යේෂණ ජාලයේ අධ්‍යක්ෂිකා    මහාචාර්ය  ඉනෝකා පී කුඩාවිදානගේ මහත්මිය. ” ඉස්සර නම් අපි කොටියට කියන්නේ දිවියා කියල. නමුත් කොටියාගේ විද්‍යාත්මක නාමය Panthera pardus kotiya. ඒක ලංකාවට ආවේනික උප කොටස. එතකොට කොටි සංවිධානයේ ප්‍රශ්නයත් එක්ක තමයි කට්ටිය පටලවා ගත්තේ. නමුත් එයාගේ සංකේතය ව්‍යාඝ්‍රයා. ඉන්දියාවේ ඉන්න ඉරි තියෙන එකා. නමුත් ඒ අය කිවුවේ කොටියා කියලා මේකත් එක්ක තමයි කොටියා පටලවා ගත්තේ.”   ”ලංකාවේ ඉන්නවා  බළල් පවුලේ හතර දෙනෙක් කොටියා, හඳුන්දිවියා, කොළදිවියා, වල්බළලා. දිවියන් කියන්නේ බළල් පවුලේ ඉන්න පොඩි සාමාජිකයින් කීප දෙනා. අපි කතා කරන්නේ දිවියා ගැන. තිත් තියෙන්නේ කොටියා, ඉරි තියෙන්නේ ව්‍යාඝ්‍රයා. නමුත් අපේ කොටියටත් මිනිස්සු දිවියා කියන නම පාවිච්චි කරනවා. නමුත් දිවියෝ ඉන්නේ දෙන්නයි ,හඳුන්දිවියයි කොළ දිවියයි විතරයි.” බව ද මහාචාර්ය  කුඩාවිදානගේ මහත්මිය පවසා සිටි.

දිවියා (Panthera pardus) යනු  බළල් පවුලේ සාමාජිකයෙකු වන Panthera ගණයේ දැනට පවතින විශේෂ පහෙන් එකකි. එය උප සහරා අප්‍රිකාවේ, බටහිර සහ මධ්‍යම ආසියාවේ සමහර ප්‍රදේශවල, දකුණු රුසියාවේ සහ ඉන්දියානු උප මහද්වීපයේ අග්නිදිග සහ නැගෙනහිර ආසියාවේ පුළුල් පරාසයක ජීවත් වේ . එය IUCN රතු ලැයිස්තුවේ අවදානමට ලක්විය හැකි ලෙස ලැයිස්තුගත කර ඇත්තේ දිවියන්ගේ ගහණය වාසස්ථාන අහිමි වීම සහ ඛණ්ඩනය වීම නිසා තර්ජනයට ලක්ව ඇති බැවින්  සහ ගෝලීය පරාසයේ විශාල කොටස්වල අඩුවෙමින් පවතින බැවිනි.

  දිවියා, අනුවර්තනය වීමේ සුවිශේෂී  හැකියාවක් සහිත සත්වයෙකු ලෙස සැලකේ.  ලෝකයේ වඩාත්ම පීඩාවට පත් විශාල බළලා වන්නේ ද දිවියා ය .දිවියන් අප්‍රිකාවේ ඔවුන්ගේ ඓතිහාසික පරාසයෙන් අවම වශයෙන් තුනෙන් දෙකකින් සහ යුරේසියාවේ ඔවුන්ගේ ඓතිහාසික පරාසයෙන් සියයට 84කින් අතුරුදහන් වී ඇති බවයි panthera.org වෙබ් අඩවිය පෙන්වා දෙන්නේ.

ලෝකයේ දිවියන් ජිවත්වන රටවල් (රතුපාටින් පෙන්නුම් කරයි)

 විශේෂයෙන්ම 2001 වර්ෂයේ සිට 2020 වර්ෂය දක්වා වූ කාලය තුල පමණක්   ලංකාවේ  මෙම කොටි ගහණයෙන් 145 දෙනෙකු පමණ වඳ වී තිබේ.  එම කොටි මරණ තුලින්  72%ක්ම මධ්‍යම කඳුකරයෙන් වාර්තා වන අතර එය  මිනිස් ක්‍රියාකාරකමක් වන උගුල් ඇටවීම  නිසා සිදුවූ කොටි මරණ වේ.

   වනජීවී දෙපාර්තමේන්තුව මගින් ලබාගත් තොරතුරු අධ්‍යයනය කිරීමේ දී   2010 සිට 2020 දක්වා කාලය තුලදී පමණක් හඳුනාගත් කොටි මරණ 58ක් තුලින් වැඩි වශයෙන් කොටි මියගොස් ඇත්තේ උගුල්වලට අසුවීමෙන් ය. එය ප්‍රතිශතයක් ලෙස 71%කි. ඊට අමතරව වස දීමෙන් කොටි 06 දෙනෙකු, වෙඩිතබා 05 දෙනෙකු, වාහන අනතුරු තුලින් 4 දෙනෙකු, විදුළිසැර වැදී එකෙකු, පහරදීමෙන් එක කොටියෙකු ද මියගොස් ඇති බව එම තොරතුරු මගින් පෙන්වා දෙයි.

 මිට අමතරව 2021 වර්ෂයේදී මධ්‍යම කඳුකරය තුලදී පමණක් කොටි 08 දෙනෙකු උගුල්වලට හසු වී මියගොස් තිබේ. එමෙන්ම උගුල්වලට හසුවී තිබියදී තවත් කොටින් 03 දෙනෙකු බේරා ගැනීමට වනජීවී දෙපාර්තමේන්තුවට හැකිවී තිබෙන බව තොරතුරු දැනගැනීමේ පනත යටතේ වනජීවී දෙපාර්තමේන්තුව මගින් ලබාගත් තොරතුරු මගින් අනාවරණය කර ගැනීමට හැකි විය. එමෙන්ම 2020 වර්ෂයේදී ද ඒ ආකාරයෙන්ම කොටි 15 දෙනෙකු උගුල්වලට හසුවී ඇති අතර ඉන් ජීවිත බේරා ගැනීමට හැකිවී ඇත්තේ කොටි 06 දෙනෙකුගේ  පමණි.

    2022 වසරේ සිදුවූ පළමු කොටි මරණය වාර්තා වන්නේ 2022.පෙබරවාරි 25 වනදා නෝටන්බ්රිසජ් විමලසුරෙන්ද්‍ර  ජල විදුලි බලාගාරයට පිවිසෙන මාර්ගයේ පුද්ගලික තේ ඉඩමකදිය  . වයස අවු 08 පමණ වයසැති  පිරිමි සතෙකු  මෙලෙස මියගොස් සිටියදී හමුවී ඇති අතර  මිය ගිය කොටියාගේ සමේ කොටසක් කිසියම් පිරිසක් කපාගෙන ගොස් තිබේ.වනජීවී නිලධාරීන්ට අනුව මෙම කොටියා වෙනත් ස්ථානයකිදී මියගොස් ඇති අතර පසුව යම් පිරිසක් විසින් මෙම ස්ථානයට ගෙනවිත් ඇති බවට සැක පලකෙරේ.කොටියා මියගිය හේතුව මෙතෙක් අනාවරණය වී නොමැති අතර නමුත් කොටියාගේ සිරුරේ තියුණු තුවාලයක් ඇති බවට වනජීවී නිලධාරීන් කියා සිටි

උගුල් අටවන්නේ ඇයි?

 මධ්‍යම කඳුකරයෙන් නිරන්තරයෙන් වාර්තාවන කොටි මරණ බොහොමයක් උගුල් නිසා සිදුවී තිබේ.  ඉන් වැඩි ප්‍රමාණයක් වාර්තා වී ඇත්තේ  නුවරඑලිය දිස්ත්‍රික්කයේ අඹගමුව, නුවරඑලිය යන ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාස තුල ය. එමෙන්ම එම කලාපය තුලදී   උගුල්වලට හසුවී කොටි වැඩි වශයෙන් මියගිය  කාලය සම්බන්ධයෙන් වනජීවී දෙපාර්තමේන්තුවෙන් ලබාගත් තොරතුරු මගින් සොයා බැලීමේදී අනාවරණය වූයේ   දෙසැම්බර් සිට මැයි මස දක්වා කාලය තුළදී උගුල්වලට හසුවී කඳුකර කොටි බහුලව මියගොස් ඇති බවයි..  

  මේ සම්බන්ධයෙන් වනජීවී දෙපාර්තමේන්තුවේ සමනල අඩවිය භාර වන සත්ව අඩවි ආරක්ෂක ඩි.පි. ශ්‍රියාසිංහ මහතාගෙන් අප කළ විමසීමකදී ඔහු කියා සිටියේ දෙසැම්බර් සිට මැයි මස දක්වා කාලයේදී  පැමිණෙන දේශීය වන්දනාකරුවන්ගෙන් මස්වලට ඇති ඉල්ලුම නිසා  ඌරන් සඳහා අටවන උගුල්වලට කොටි ද අසුවී මෙසේ මිය යන බවයි.

(සමනල අඩවිය භාර වන සත්ව අඩවි ආරක්ෂක ඩි.පි. ශ්‍රියාසිංහ මහතා)

 මේ සම්බන්ධයෙන් ප්‍රදේශයේ සංචාරය කරමින්  අප කළ සොයා බැලීමකදී අනාවරණය වූයේ ද ඌරන් වෙනුවෙන් අටවනු ලබන උගුල්වලට වතු ආශ්‍රිතව පැමිණෙන කොටින් ද අසුවන බවයි. ”මහත්තයා අපි කොටි මරන්න උගුල් තියන්නේ නෑ. ඌරෝ අල්ලන්න තමයි උගුල් අටවන්නේ.” යනුවෙන් අවස්ථා කීපයකදී මස් වෙළඳාම්කිරීමේ වරදට වනජීවී දෙපාර්තමේන්තුව මගින් නීතිමය ක්‍රියාමාර්ග ගනු ලැබූ  මස්කෙළිය ප්‍රදේශ වාසියෙකු ද අප සමඟ කියා සිටියේ ය. මෙම දඩයම්කරුවන් මෙම උගුල් තැනීම සඳහා යතුරුපැදි බ්‍රේක් කේබල් මෙන්ම ඒ හා සමාන ශක්තියකින් යුත් වෙනත් කම්බි ද යොදාගනු ලබන බව ද හෙතෙම කියා සිටියේ ය.

  නමුත් වසදීම මෙන්ම වෙඩිතබා සිදුකර තිබෙන කොටි ඝාතන සෘජුවම කොටි ඉලක්ක කරගනිමින් සිදුකල ඒවා බව පැහැදිලි කරුණකි. විශේෂයෙන්ම මිථ්‍යා විශ්වාස මත කොටි දත් මෙන්ම කොටි සම ලබාගැනීමටඇති ඉල්ලුම මත එම සත්ව කොටස් ඉල්ලුම්කරුවන් හට විකිණීමේ අරමුණින් කොටි ඝාතනය කර තිබෙන බව පසුගිය කාලය තුළ වනජීවී නිලධාරීන් මෙන්ම පොලීසිය විසින් සිදුකළ වැටලීම් හා පරීක්ෂණ තුලින් තහවුරු වී තිබේ.

(ලංකාවේ දිවියන් ජිවත්වන ප්‍රදේශ)

  “කොටි ලංකාව පුරාම ව්‍යාප්තියක් තියෙනවා. සාමාන්‍යයෙන් ජාතික උද්‍යාන තුලත් ඉන්නවා. ඉන් පිට ප්‍රදේශවලත් ඉන්නවා. මාධ්‍යම කඳුකරයේ ගොඩක් මේ අය ඉන්නවා. මධ්‍යම කඳුකරයේ ගොඩාක් වනාන්තර ප්‍රදේශ නෑ. හෝර්ටන් තැන්න වගේ කීපයක් තියෙනවා. නමුත් තේ වතු හා වෙනත් වගා භූමි හදනකොට මේ සතුන් කොහේ හරි යන්න ඕන. එහි දී කැලයකින් කැලයකට මාරුවෙනකොට මිනිස්සු ඉන්න තැනකින් තමයි යන්න ඕන. එතකොට තමයි මේ ප්‍රශ්න ඇති වෙන්නේ. එහි දී  ප්‍රධාන වශයෙන්ම කොටින්ගේ  මරණවලට හේතුව මදුවලට හසුවීමයි. ඌරා, ඔළුමුවා, මීමින්නා දඩයම්කරන්න තමයි මේ මදු  ගහන්නේ. ඒ ගහන මදුවලට තමයි බොහෝ වෙලාවට මේ කොටි අහුවෙන්නේ. නමුත් තවත්  දෙයක්  තියෙනවා.  අපි කොච්චර දැනුම්වත් කළත් කොටි  මිනිසුන්ට පහර දෙන්නේ නෑ  කියලා මිනිස්සු බයට කොටියම ඉල්ලක්ක කරගෙනත් මදු ගහනවා. 2020 වර්ෂයේදී පමණක් මාස 11ට කොටි 11ක් මැරුණා.” යැයි මහාචාර්ය  ඉනෝකා පී කුඩාවිදානගේ පෙන්වා දෙයි.

මහාචාර්ය  ඉනෝකා පී කුඩාවිදානගේ

 ලොව වෙසෙන අන් සියලු කොටියන් සේම ශ්‍රී  ලාංකික කොටියා ද තම ආහාරය පිණිස කුඩා ක්ෂීරපායීන්, පක්ෂීන්, උරගයින් සහ විශාල ප්‍රමාණයේ  සතුන් ඇතුළු සතුන් විශාල ප්‍රමාණයක්  ගොදුරු කරගනී. තිත් මුවෝ, මීමින්නන්  වියළි කලාපීය කොටියාගේ  ගොදුරු අතර ප්‍රමුඛස්ථානයක්  උසුලයි. තව ද මෙම සත්වයා වඳුරන්, වල්ඌරන් වැනි සතුන් ද ගොදුරු කරගනී. නමුත් මේ වනවිට මෙම කඳුකර කලාපයන්හි පවතින ආහාර හිඟය නිසා කොටින්ගේ ගොදුරු බවට බල්ලන් පත්වී තිබේ.

කොටි හමක්

 “විශේෂයෙන්ම කැලෑ අඩු වෙනකොට කන්න දෙයක් නැති වෙනකොට ලේසිම දේ තමයි බල්ලා. ගෙවල්වල බල්ලෝ ඉන්නකොට රෑට එනවා බල්ලව අරන් යන්න.” බව ද  මහාචාර්ය  ඉනෝකා පී කුඩාවිදානගේ පෙන්වා දෙයි.

 විශේෂයෙන්ම මීට වසර 20කට පමණ පෙර මධ්‍යම කඳුකරයේ බොහෝ කඳු මුදුන් තුළ තිබූ වනාන්තර පද්ධතිය මේ වනවිට අඩු වෙමින් පවතී. එයට ප්‍රධාන හේතුව තේ වගාව, එළවලු වගාව හෝ වෙනත් වාණිජ කටයුතු සඳහා යොදාගෙන තිබීමයි. එමෙන්ම කොටින්ට මෙන්ම අනෙකුත් සතුන්ගේ සංචරණයට ද සීමා ඇතිවී තිබේ. මෙය ද කොටින්ගේ ආහාර සීමා වීමට  ප්‍රබල හේතුවක් වී තිබේ.

මේ අතර වැඩි වශයෙන් නාගරීකරණයට ලක්වූ ප්‍රදේශයන්ට කොටි පැමිණෙන්නේ නැති වුවත් යම් ආකාරයක කැලෑ කොටස් ඉතුරු වී ඇති ගම්මාන ප්‍රදේශ තුල කොටි  රැඳී සිටින බවයි වනජීවී නිලධාරීන් පවසා සිටින්නේ.

”විශේෂයෙන්ම කොටි මේ තේ වතු ආශ්‍රිතව ගැවසීමට ප්‍රධානතම හේතුව තමයි වනාන්තර බෙදිලා තියෙන්නේ මේ තේ වතුවලින්. එතකොට මේ හරහා තමයි මේ සතුන් ගමන් කරන්න ඕන. ඒ නිසා මේ අය ගොඩක් රැඳෙන්නේ මේ දෙක වෙන්වෙන මායිම්වල ” බව ද  මහාචාර්ය  ඉනෝකා පී කුඩාවිදානගේ පෙන්වා දෙයි.

අනියත බිය

  බොහෝ දුරට මෙම ප්‍රදේශ තුළ  කොටි  මිනිසුන්ට පහර දීමක් සිදු නොවන අතර බල්ලන් සොයා එන කොටියන් දුටු මිනිසුන් බියට පත්වී දුවන විට විවිධ අනතුරුවලට පත්වී තිබෙන බව ප්‍රදේශයේ සිදුකළ නිරික්ෂණයක දී තහවුරු වූ දෙයකි.

  මේ තත්වය තුළ 2015 වර්ෂයේදී ඔක්තෝබර් සිට 2016 ජනවාරි යන මාස දක්වා වූ  සුළු කාලය තුල නුවරඑලිය දිස්ත්‍රික්කයේ මිනිස් ක්‍රියාකාරකම් හේතුවෙන් කොටි මරණ 10ක් පමණ වාර්තා වී තිබේ. එම කොටි මරණ සිදුව ඇත්තේ විවිධ මිනිස් ක්‍රියාකාරකම් නිසා ය. මෙසේ කොටි මරණ වාර්තා වූ ප්‍රදේශ අතර ආගරපතන, දොළොස්බාගේ ,ගම්පොල වැව තැන්න , ගලහ පුපුරැස්ස , නිදුල පතන , රෝසෙල්ල යන ප්‍රදේශ වේ. එම කාලයේදී එම  ප්‍රදේශවල  ජනතාව නිරන්තරයෙන් ජිවත් වී ඇත්තේ  කොටින් පිළිබඳව ඇති බියෙන් බවයි ප්‍රදේශවාසීන් කියා සිටින්නේ.

”මේ වනවිට අපේ ලයිමේ බල්ලෝ පස්  දෙනෙක් පමණ ගෙනිහින් තියෙනවා. හැබැයි මිස්සුන්ට පැනලා නෑ. මිනිස්සු නැතිවෙලාවට ඇවිල්ල බල්ලෝ අරන් යනවා. මෙහෙ පොඩි ළමයි ඉන්න නිසා තමයි අපිට බය” බව පි. පත්මා පවසයි.

පි. පත්මා

” ඉස්සර අපේ ගෙවල් ආරක්ෂාවට ගොඩක් බල්ලෝ හිටිය අපි උදේ පාන්දර අටට විතර වැඩට යනවා. ඒ නිසා අපි ගෙවල්වල ආරක්ෂාවට තමයි බල්ලෝ ටික හැදුවේ. දැන් ඒ බල්ලෝ ටික දිවියෝ අරන් යනවා. අපි දැන් බල්ලෝ හදන්නේ ගේ ඇතුලේ තියාගෙන. අපේ බල්ලත්  කොටියා අරන් යනකොට කොටියට ගහලා අයියා බල්ලව බේරාගත්තා  .ඉස්සර මේ හැම  තැනම තේ තිබුණා. දැන් මේක කැලේ වෙලා. කොටි ඒ කැලේට වෙලා ඉන්නනවා.” මුනියාදී තංගරාජා පවසයි.

මුනියාදී තංගරාජා 

මිනිස්සු සහ කොටින් අතර ගැටුමක් නෑ .කොටින් ගමට එන්නේ බල්ලන් අල්ලන්න. එතකොට ගම්මු බය වෙනවා. මේ නිසා මිනිස්සු විවිධ දේවල් කරලා මේ සත්තු මරනවා. ඒක අපරාධයක්. කොටින්ට පෙනෙන්න බල්ලන් නොසිටියොත්  සමහරවිට උන් එන එක නැවතිය හැකිබව ප්‍රදේශයේ කොටි මිනිස් ගැටුම අවම කිරීම වෙනුවෙන් රාජකාරියේ නිරතව සිටි පශු වෛද්‍යවරු පවසති.

කොටියෙකුගේ ප්‍රහාරයට ලක්ව දිවි බේරාගත් බැල්ලියක්

    කොටින් මේ ප්‍රදේශවලට එන්න තවත් හේතුවක් තමයි ඒ සත්තු ජීවත්වුණු ප්‍රදේශ තුල සිදුවන කැළෑ ගිනි තැබීම, අනවසර හෙලිකිරීම්. අනෙක් කාරණය, මේ සත්තු අල්ලලා ගිහින් දාලා මේ ප්‍රශ්නේ විසඳන්න බෑ. මොකද මෙයාලා ජීවත්වන්නේ විවිධ  ප්‍රදේශ තුල තම අනසක පතුරවගෙන. එක ප්‍රදේශයක තුන්දෙනෙක් හතර දෙනෙක් ඉන්නවා. එයාලා එතන නැති බව දැන ගත්තම තවත් කොටි කීප දෙනෙක් ඒ ප්‍රදේශවලට ඇවිත් ජිවත් වන බව  වනජීවී පශු වෛද්‍යවරු පෙන්වා දෙති.

  මේ වනවිට  මේ කොටි ප්‍රශ්නය තිබෙන  ප්‍රදේශ  තුල නිලධාරින් කණ්ඩායම් යොදවා නිරන්තර පරික්ෂාවට ලක්කිරීම මෙන්ම කොටින් ගම්මානවලට ඇතුළු වන ස්ථාන හඳුනාගෙන එම ප්‍රදේශ දැල් මගින් ආවරණය කිරීමේ ක්‍රමවේදයක්  ක්‍රියාත්මක කරන බව ප්‍රදේශයේ වනජීවී නිලධාරීන් පවසා සිටි.

කෙසේනමුත් මෙම ගම්මානවල ජිවත් වන ජනතාව වතු හිමියන්ගෙන් ඉල්ලා සිටින්නේ තම ලයින් කාමර අවට ප්‍රදේශය  මීටර් පනහක් පමණවත් හෙලිකර  දෙන ලෙසයි. ඒ තුලින් කොටි ගමට ඒම අඩු විය හැකි බව ඔවුහු පෙන්වා දෙති.

කොටි මරණ පාලනයට කළ දේ

   දැඩි ආරක්‍ෂිත සත්වයෙකු වන ශ්‍රී ලංකාවේ ජිවත්වන  කොටියා 2009 අංක 22 දරන පනතින් අවසන් වරට සංශෝධිත වනසත්ව වෘක්ෂලතා ආඥා පනතට අනුව කොටියෙකු මරණයට තැත්කිරීම, ඒ සඳහා උගුල් ඇටවීම, ඝාතනය කළ සතාගේ ශරීර කොටස් ළඟ තබා ගැනීම දඬුවම් ලැබිය හැකි වරදක් වේ. එම වැරදි සිදුකොට වරදකරුවෙකු වන පුද්ගලයෙකු හට රුපියල් 30,000 සිට 100,000 දක්වා වූ දඩයකට හෝ වසර දෙකකට වැඩි වසර හයකට නොවැඩි සිර දඬුවමකට හෝ එම දඬුවම් දෙකටම යටත් කිරීමට අධිකරණයට බලය තිබේ.

ඇත්තෙන්ම මේ මදු කොටින්ට යොදන ඒවා නොවේ. නමුත් කොටි හසුවුණොත් තමයි ප්‍රශ්නය එන්නේ. ඒ ගැන කතාකරන ප්‍රමාණයත් අඩුයි, නැත්නම් මේ පරිසරය තුල තවමත් මේ මදු තියෙන බව  ශ්‍රී ලාංකීය දිවියන්ගේ උප විශේෂ සම්බන්ධයෙන් පර්යේෂකයෙකු වන  අංජලී වොට්සන් මහත්මිය පවසයි.

”ලංකාවේ කොටි මිනිස් ගැටුම ගැන බොහෝ අය පෙන්වා දෙන ආකාරය අනුව තමයි ඉස්සරහට ඇවිල්ල තියෙන්නේ නැතිනම් එතරම් ගැටළුවක් මේ වනතෙක් දකින්න නෑ. ඒ වගේම ලොක්ඩවුන් එකේදී නගර ආශ්‍රිතව හිටපු මිනිසුන් ගොඩක්දෙනා එළවලු වගාවන් සඳහා ස්වභාවික කැළෑ ප්‍රදේශ හෙළි කරලා තියෙනවා. එතකොට ඒ වටා හේතු දෙකක් මත මේ මදු යොදනවා. එක හේතුවක් තමයි ඌරන් ඇතුළු  සතුන්ගේ මස් ලබාගැනීමට. අනෙක් කාරණාව තමයි තමන්ගේ වගාවන් ඌරන්ගෙන්, ඉත්තෑවන් ඇතුළු  අනෙක් සතුන්ගෙන් ආරක්ෂා කරගන්න. නමුත් මේ මදු යෙදීමේදී මේ සතුන්ට විතරක් සීමා කරගෙන යොදන්න බෑ. ලොකු සතෙකුගේ නම් බෙල්ලට හෝ ඉන ප්‍රදේශයට තමයි මේ උගුල වැටිලා තද වෙන්නේ. එතකොට මිනිසුන් ළඟට යන්න යන්න එම සතුන් ගැලවෙන්න උත්සහ දැරීමේදී උගුල තදවී  තුවාල වෙන්න පුළුවන්.”

  ‘’මේ පැන්ඩමික් කාලයේදී  කොටි මරණ වල  වැඩි වීමක් තියෙනවා. විශේෂයෙන්ම මිනිසුන් ගම්මානවලට ගියා එළවලු කොටුව රැක  ගන්න වගේම  දඩ මස් ගන්න ආදී බොහෝ දේවල් නිසා තමයි මේ වැඩිවීම වෙලා තියෙන්නේ’’.

 .ඒ සමගම මේ මදු දාන එකත් වැඩි වීමක් වෙලා. කොටි ඒවාට අහුවෙන එකත් වැඩි වෙලා තියෙනවා කියලා පසුගිය දත්තවලින් පෙනෙන්නේ. හැබැයි කලින් අවස්ථාවලත් ඒ වැඩි වීම තිබිල තියෙනවා. නමුත් ඒක මෙතරම් පෙන්නුම් කළේ නෑ. මේක නතර කරන්න ඕන නම් හැමෝම එක හා සමාන නිවැරදි  තොරතුරු සමාජගත කරන්න ඕන. අනෙක් කාරණය තමයි මිනිසුන් බය කරන තොරතුරු සමාජගත කිරීමෙන් වලකින්න ඕන.  ඒ වගේම කැලැ ප්‍රදේශ හෙළි කරලා ඒවායේ මිනිසුන් පදිංචි කිරීමෙන් වලකින්න ඕන. මේවා නිවැරදි කරගත්තොත් අපිට මේ කොටි මෙන්ම අනෙත් වන සතුන් ද රැක ගන්න පුළුවන්” බව ද වොට්සන් මහත්මිය පෙන්වා දෙයි.

  මේ තත්වය පාලනය  කරන්න ප්‍රදේශයේ මස් විකිණීම නවතා දැමීම සඳහා මස් විකුණන -සතුන් දඩයම් කරන පුද්ගලයන් සොයා වැටලීම් සිදුකරමින්  දැඩි නීතිමය ක්‍රියාමාර්ග ගනිමින් ඉන්නවා සේම  වතු සමාගම්, වතු අධිකාරීවරුන් මෙන්ම මිනිසුන් ද දැනුම්වත් කරමින් තිබෙන නිසා පසුගිය වසර දෙක තුලදී මදුවලට අසුවී සිටි කොටි 09 දෙනෙකු මුදාගැනීමට හැකිවූ බව වනජීවී දෙපාර්තමේන්තුවේ සමනල අඩවිය භාර වනසත්ව අඩවි ආරක්ෂක ඩි .පි ශ්‍රියාසිංහ  මහතා පවසයි.

   ”මිනිස්සු දැනුම්වත් කරලා තියෙන නිසා උගුල් අටවන අය වගේම කොටියෙකු උගුලකට හසු වුවොත් ඉක්මණින්ම  තොරතුරු අපිට ලැබෙනවා. ඒ තුල මේ ප්‍රශ්නය අවම කරගෙන තියෙනවා, ඒ වගේම මේ කොටියා ලංකාවට ආවේනික රැක ගත යුතු  උප සුවිශේෂී විශේෂයක් ලෙස ද මිනිසුන් දැනගත යුතුයි” බව ද හෙතෙම පෙන්වා දෙයි.

   ඒ වගේම ගොඩක් අය කියනවා වන සතුන් අපේ ප්‍රදේශවලට ඇවිල්ල කියලා. නමුත් අපි කළ පර්යේෂණවලදී ලබාගත් තොරතුරුවලදී මෙම මදු යොදලා තියෙන්නේ වනාන්තර ප්‍රදේශ තුල. එතකොට ඕනෑම සතෙකුට මේකෙන් හානියක් වෙන්න පුළුවන්. අනෙක් කාරණය තමයි රාත්‍රී මෙන්ම දවල් කාලයේ දී   ඕනෑම වෙලාවක මේ මදුවලින් හානි විය හැකි වීම. ඒක නිසා මේ මදු අපි දැක්කොත් ඒ වෙලාවේදීම ගලවන්න ඕන. නැත්නම් වනජීවී නිලධාරීන් දැනුම්වත් කරන්න ඕන. මදු දාන අයත් ගොඩක් ඒ ගැන හිතන්න ඕන. මේක වල්ඌරන්ට විතරක් වැටෙන එකක් නොවේ. අනෙක් සියලු වනජීවින්ට මේකෙන් බලපෑමක්. ‘’ බව ද අංජලී වොට්සන් මහත්මිය පවසයි.

  දිවියන් ගැටුම සහ දඩයම් කිරීම අවම කිරීම, ගොදුරු සංඛ්‍යාව ස්ථාවර කිරීම සහ වැඩි කිරීම නීතිමය සම්බාධක වැඩි කිරීම සහ දඩයම් කිරීම අඩු කිරීම මගින් අපට දිවියන් ආරක්ෂා කළ හැකි ය.

  කෙසේ නමුත් ශ්‍රී ලංකාවට ආවේනික සත්වයෙකු වන මෙම කොටි උප විශේෂය රැක ගැනීමට නිලධාරීන්, පර්යේෂකයින් දක්වන මෙම කැපකිරීම පමණක් හුදෙක් ප්‍රමාණවත් නොවන්නකි. ඒ සදහා  ජනතාවගේ ද වගකීමක්, යුතුකමක් තිබිය යුතු ය.

රාහුල් සමන්ත හෙට්ටිආරච්චි

මෙම කතාව EJN සහ Internews විසින් අනුග්‍රහය දක්වන CIR හි ‘Stories from the Margins” වැඩසටහන යටතේ ජනමාධ්‍ය සහයෝගීතාවයේ කොටසක් ලෙස නිෂ්පාදනය කරන ලදී. එය මුලින් පළ වූයේ අද පුවත්පතේය.

Unmasking Side-Effects of Irregular Face Mask Disposal

By Thameenah Razeek

Chandrapala (not his real name) is in his mid-forties and has been rotated to at least 20 trucks and tractors carrying garbage in the last 24 months as a punishment, merely because he refused to load a stock of used face masks dumped with unsorted garbage disposed from the residence of a local government politician in the constituency. He makes at least four trips daily to Kerawalapitiya Garbage Dump with three garbage collectors on-board the truck. All three of them, who manually collect garbage, contracted Covid-19 three times in short intervals within the past 12 months, with the exception of Chandrapala.

“Normally, you are assigned to one truck. I was rotated because I refused to load haphazardly disposed garbage from a Pradeshiya Sabha member. Initially, we were equipped with facilities to disinfect garbage, especially non-degradable including masks and gloves, before loading them onto the truck. However, now we only wear masks and have no facility to disinfect garbage bags from residences or offices, even though there are separate days allocated to collect plastics and other items that are not biodegradable. Unfortunately, residents no longer take time to separate their garbage and often face masks and gloves are disposed in the same garbage bag where biodegradable garbage is put,” he said.

Approximately 20 garbage tractors arrive in Kerawalapitiya with unsorted waste between 11:00 a.m. and 12:30 p.m. on weekdays. Each garbage truck carries at least 800 kilogrammes of biodegradable and non-biodegradable waste.

32,000MT of face masks used

Ministry of Environment statistics show that Sri Lankans used approximately eight billion surgical masks during the last 24 months, from early February 2020 to early February 2022. If each face mask weighs 4 grams approximately, this is equivalent to 32,000 metric tonnes of general waste generated over the past 24 months. Considering each garbage truck transports 8 metric tonnes of trash, Sri Lankans have used enough face masks to fill 4,000 garbage trucks in the last 24 months.

Used surgical face masks are unrecyclable according to existing rules and regulations regarding the disposal of surgical face masks because they may be contaminated and could potentially lead to indirect infection and viral transmission if they enter the recycling system.

Faced with the sheer volume of discarded face masks during the pandemic, Sri Lanka’s Ministry of Health and Central Environmental Authority (CEA) attempted to advocate and educate the public on proper face mask disposal through various Media platforms.

The Government of Sri Lanka formulated the ‘Interim Guidelines for Management of Solid Waste Generated by Households and Places under Self-Quarantine due to Covid-19 Outbreak’ in March 2020. 

The interim guidelines are prepared in line with the current solid waste management policy, regulation and standards, but provisions have been made to accommodate the specific needs of the health emergency situation prevailing at present, for local authorities in Sri Lanka to manage waste.

The Interim Guidelines for Management of Solid Waste Generated by Households and Places under Self-Quarantine due to Covid-19 Outbreak was issued through Letter No. PL/7/1/18/1 which states the following measures:

The first step of the covid-19 waste management plan is to identify households, places and persons subjected to self-quarantine, and to deliver special services to those places and households. For providing adjusted waste collection services, the local authorities have to allocate the following resources:

• Arrange a separate vehicle for waste collection and transport

• Have an appropriate number of waste handling crews

• Supply appropriate waste collection bags

• Assign public health officers to advise households about on-site disposal, and to train and supervise activities of waste handling by residents and collection crews in the local authority

• Give instructions to the households undergoing self-quarantine not to practise illegal open dumping (stress the possibility of taking legal action against such cases)

• Temporarily stop the acceptance of waste from recycling centres or shops until the Covid-19 pandemic ceases if patients or contamination have been recorded in the designated area

• Temporarily stop the training programmes, site visits and study tours to waste management sites that are being operated by local authority until the Covid-19 pandemic ceases

• Strictly prohibit entry of people and animals to dumpsites and scavenging on waste

• Appoint a responsible officer to implement waste management activities and instruct them to implement these measures with the assistance of other stakeholders

It also emphasises the need of householders making maximum effort to minimise waste generation. Limiting excessive use of packaging materials, tools, utensils, and consumables can support waste minimisation. Households are advised to follow waste reduction guidance and instructions given by the local authority and public health officer. Waste generated from households and the self-quarantine places with Covid-19 positive cases or people who are thought to be infected are guided to separate into a minimum of 3 categories.

• Kitchen and food waste (organic waste)

– Waste generated from food processing, leftover after consumption, spoiled/discarded foods

• Non-biodegradable waste

• Special waste

– Waste and potentially contaminated items such as face masks, gloves, handkerchiefs, tissues, sanitary pads, diapers, and other materials contaminated by body fluids of residents.

It also insists local authorities shall supply appropriate PPE for all persons involved in waste collection, transport, and disposal. The PPE includes special workwear (overalls), masks, gloves, shoes/boots and an apron or disposable work clothing. Sanitary workers should be instructed to use PPE properly and shall be monitored. The waste handlers and supervisors must be suitably briefed and supported regarding the nature of the waste and the necessary safety procedures to support them to carry out their tasks. They should have suitable PPE and on each day of special service a fresh set of PPE must be worn. Overalls can be reused after thorough cleaning and disinfection. It is the responsibility of the local authority to provide necessary PPE.

Unfortunately, after a lapse of almost two years since the pandemic hit the country, both the authorities and the residents appear to have forgotten safety measures, creating several other environmental and health threats in the long run. 

Irregular waste dumping poses threats 

The Kerawalapitiya Garbage Dump, which spans over nearly 20 acres, has facilities to collect non-biodegradable garbage which they used in generating electricity in Sri Lanka’s first-ever waste-to-energy power plant. The biodegradable waste is used in making organic fertiliser. 

The garbage dump is in close proximity to Hamilton Canal and spreads across a land area that has about 400 families living in the vicinity.

“The garbage dump is creating many issues for us. Apart from the stench that emanates from it, all kinds of hazardous waste including PPE kits and face masks ended up in our gardens and households a few times during the rainy season in the last two years as the whole area gets flooded and our houses go underwater. We are scared of our groundwater getting contaminated as we have seen these face masks and PPEs being dumped into a huge pit dug to create compost,” Ranjani, a resident of the area claimed.

Ironically, the residents who fear water resources being contaminated and viruses being spread due to face masks and PPEs being dumped irregularly, admitted handing over unsorted waste to garbage trucks.

Waste collectors claimed that they were left with no choice but to collect, transport and dump non-segregated waste in the garbage dump even at the risk of their own health, fearing they would come under the guillotine of authorities who clearly pay no attention to guidelines. 

Wattala Pradeshiya Sabha Chairman Thyagarathne Alwis claimed that at the peak of Covid-19, garbage truck operators were instructed to collect waste in 300 micrometre leak-proof yellow bags and if such bags are not available, a yellow colour plastic strip or a piece of cloth should be attached or tied to enable identification of the special waste bag from a distance.

He, however, admitted that the instructions are no longer being followed because Covid-19 has become “common” and the use of face masks has increased.

When asked why the Wattala Pradeshiya Sabha has stopped monitoring whether these guidelines are followed, he said it is impractical and not only the Wattala PS, but also other local government bodies are not following those guidelines.

According to CEA Director General, Hemantha Jayasinghe, they are only empowered to issue guidelines, but not in a position to take legal action against those who violate the guidelines.

“Even if we take unsorted waste and dump it in the compost pit, no one, including the site officers are bothered about it. The plastics and polythene are given to a waste-to-energy power plant run by a non-state power company manned by the Chinese. However, no used face masks will be given to this plant,” Chandrapala said.

Acknowledged, but no action 

However, both Jayasinghe and Minister of Environment Mahinda Amaraweera acknowledged that guidelines are not being followed, despite directives being issued. Jayasinghe said issuing guidelines for the safe disposal of face masks in particular and personal protective equipment (PPE) in general, is more important than ever.

“While guidelines for proper medical waste disposal are available in Sri Lankan healthcare settings, guidelines for proper face mask disposal are either unavailable or have not reached communities effectively. Laws prohibiting the improper disposal of used personal protective equipment (PPE) could also help to alleviate the problem. Individuals’ practices regarding improper face mask disposal must be closely monitored by the Police and other law enforcement agencies in every corner of the city. Those who break the law must face the appropriate punishment,” he said.

He also said it is critical to train people in good habits and to conduct awareness campaigns, because laws will go unheeded if the necessary infrastructure is not in place to make such tasks easy for people to carry out.

Where do used face masks end up?

Ceylon Today visited households near Hamilton Canal in the vicinity of the Kerawalapitiya Garbage Dump, and it was revealed that garbage tractors come to the area only twice a week, collecting non-degradable waste such as polythene and plastics on one day and degradable waste on the other day.

However, a majority of families admitted to incinerating their own waste, including face masks, in their backyards. 

Boat owners, who had moored their boats in the canal, said they have seen people throwing garbage into the canal at night, as garbage trucks do not come.

When asked why garbage collectors don’t come daily, they said they are overwhelmed with the volume of garbage.

“We have seen face masks and other garbage floating in this lake. However, we do not collect them because it is not our responsibility. It is in the water, and we don’t have enough employees or time to get into the water and clean it up. Why should we bother if the area Environmental Police Officers don’t care about the environment or the rule of law?” another garbage collector lamented.

However, the Environmental Unit of the Wattala Police denied these claims and said they take every measure to clean the canal.

Pix by Kelum Chamara

This story was produced as part of a journalism fellowship under CIR’s ‘Stories from the Margins” initiative supported by the Earth Journalism Network (EJN) and Internews.  It was originally published in Ceylon Today Newspaper.

හදිසි තත්ත්වවලට මුහුණ දෙන මාධ්‍යවේදීන් අනුමගනය කළ යුතු අත්‍යවශ්‍ය පියවර 

තර්ජනවලට ලක්වන මාධ්‍යවේදීන්ට ඇතැම් විට අනපේක්ෂිත ලෙස හදිසියේ  තම නිවෙස්වලින් පලා යාමට සිදුවනු ඇත. කෙසේ වෙතත් ඔවුන් මුහුණ දෙන  ගැටුම් බොහෝ විට කලින් පුරෝකථනයක්  කළ හැකි අතර අවදානම් සහගත  කලාපවල සිටින අයට පිටවීමේ සැලැස්මක් මෙන්ම එවැනි අවස්ථාවක හදිසියේ යාමට අවශ්‍ය  තීරණාත්මක ලියකියවිලි  සූදානම් ව තිබිම වැදගත්ය. මෙම ලේඛන වාර්තාකරුවන්ට අවශ්‍ය විටදී සංචාරය කිරීමට උපකාර කරනවා පමණක් නොව, ඔවුන්ට ආරක්ෂිත කලාපයකට හෝ රටකට යාමටද උපකාරී වේ. පහතින් දැක්වෙන්නේ අප සකසා ගත යුතු ලිපි ලේඛන මෙන්ම මාධ්‍යවේදීන්ට නැවත ස්ථානගත කිරීම සඳහා සහාය දක්වන සංවිධාන ලැයිස්තුවකි..

සූදානම් විය යුතු ලියකියවිලි

  1. පහත ලැයිස්තුගත කර ඇති ලේඛනවල මුල් පිටපත හෝ සහතික කළ පිටපත්  තබා ගන්න.
  2. * ඡායාරූප ගෙන ඔබ විශ්වාස කරන සංකේතාත්මක ක්ලවුඩ් සේවාවක (උදාහරණයක් ලෙස Dropbox, Sync.com) හෝ ඔබට ඔබගේ ස්මාර්ට් ජංගම දුරකථනය නැති වුවහොත් දෙවන උපාංගයකට සියල්ල සුරකින්න. ඔබට ඒවා ඔබගේ පවුලේ අයට හෝ විදේශගතව සිටින මිතුරන්ට යැවිය හැකිය.
  3. විදේශ ගමන් බලපත්‍රය, ජාතික හැඳුනුම්පත, රියදුරු බලපත්‍රය.
  4. ලේඛනවල කල් ඉකුත් වීමේ දිනයන් දෙස බලන්න. ඒවා මාස කිහිපයකින් කල් ඉකුත් වීමට ආසන්න නම්, හැකි නම් වහාම ඒවා අලුත් කරන්න.
  5. ඔබට හඳුනා ගැනීමේ ලියකියවිලි කිහිපයක් තිබේ නම්, ඒවායින් එකක් ඔබට අහිමි වුවහොත් ඒවා වෙනම ස්ථානවල තබා ගන්න.
  6. උප්පැන්න සහතිකය (හෝ උපන් දිනය සහ ස්ථානය සනාථ කරන ඕනෑම නිල ලේඛනයක්).
  7. වෙනත්: විවාහ සහතිකය, විශ්ව විද්‍යාල උපාධි (ඩිප්ලෝමාව, උපාධිය සහ පැමිණීම පිළිබඳ සාක්ෂි, ශ්‍රේණි), මුද්‍රණ කාඩ්පත, වෘත්තීය සහතික, එන්නත් සහතිකය, වෙනත් වෛද්‍ය ලේඛන.

පහත තොරතුරු එක් ලේඛනයක, ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන්, ක්ලවුඩ් සේවාවක සහ ඔබගේ ස්මාර්ට් ජංගම දුරකතනයේ සුරැකිව තබා ගන්න.  ඔබට එය යැවීමට අවශ්‍ය ඕනෑම අයෙකුට පිටපත් කිරීමට සූදානම්ව සිටින්න:

  • සම්පූර්ණ නෛතික නම, ස්ථානය සහ උපන් දිනය.

විදේශ ගමන් බලපත්‍ර අංකය, නිකුත් කළ අංකය සහ කල් ඉකුත්වන දිනය.

  • දැනට පදිංචි  ස්ථානය –  අන්තර්ජාල මාර්ගයෙන් හුවමාරු කර ගන්නා පණිවිඩවල මෙය බෙදා ගැනීම ගැන කල්පනාකාරී වෙන්න.
  • ඊ මේල්  ලිපිනය.
  • දුරකථන අංකය සහ, වෙනස් නම්, “වට්ස්ඇප්“ සහ “සිග්නල්“ඇමතුම් අංක.
  • දේශීය හා විදේශීය සංවිධාන සමඟ රැකියා ස්ථානය / රැකියා සාක්ෂි.
  • ඔබට විදේශයක විශ්වාසවන්ත මිතුරෙකු හෝ සම්බන්ධතාවක් ඇත්නම්, මෙම ලේඛනවලින් සමහරක් ඩිජිටල් පිටපත් සහ සුරක්ෂිතව තබා ගැනීම සඳහා ඔවුන්ට යැවීමට සලකා බලන්න.

පෞද්ගලික ලේඛන

ඡායාරූප සහ ඔබ වැදගත් යැයි සලකන සහ මතක තබා ගැනීමට අවශ්‍ය වෙනත් ඕනෑම දෙයක ඩිජිටල් පිටපත් සාදන්න.

ඔබ විශ්වාස කරන ක්ලවුඩ්  (Cloud) සේවාවකට සියල්ල සුරකින්න.

ආරක්ෂිත පියවර

*ඔබට පහසු, තාවකාලික මගක් අවශ්‍ය නම්, ආරක්ෂිත විදේශ රටක සංචාරක වීසා බලපත්‍රයක් සඳහා අයදුම් කරන්න.

* ඔබ සමඟ අතීත සම්බන්ධතා ඇති  ජාත්‍යන්තර සංවිධාන තිබේනම් (ප්‍රවෘත්ති ආයතන, ඔබ නිදහස් කළ අන්තර්ජාල සඟරා, ඔබ උපදේශන ලද හෝ වැඩ කර ඇති රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන) සම්බන්ධ කර ගන්න.

* ඔබේ වෘත්තීය කාර්යය පිළිබඳ වාර්තාවක් හෝ තහවුරු කිරීමේ ලිපියක් ළඟ තබා ගන්න  (උදාහරණයක්: ඔබෙ වෘත්තීය කටයුතු සහ රැකියාවේ හෝ නිදහස් සේවයේ දිනයන් සහතික කරන ප්‍රධාන කර්තෘ හෝ මානව සම්පත් නියෝජිතයෙකු විසින්  අත්සන් කළ  ලේඛනයක්).

*ඔබ යම් රටක සරණාගත තත්ත්වය සඳහා ඉල්ලුම් කිරීමට  බලාපොරොත්තු වන්නේ නම් එම රටේ ජාකික මට්ටම  සමඟ ඔවුන්ට යම් සබඳතාවක් පවතීද යන්න පිළිබඳව විමසා ඔබ වෙනුවෙන් ඔවුන්ට යම් සහතිකයක් එම රජයට ලබා දිය හැකිද යන්න පිළිබඳව විමසා බලන්න.

* තත්ත්වය ක්‍රමයෙන් දිග හැරෙන විට ඔබේ නඩුවලට විමර්ශණලට සහය වන ඉංග්‍රිසි භාෂාවෙන් සකස් කරන ලද ඉලෙක්ට්‍රොනික ලිපි ලේඛන වාර්තා ඉල්ලා සිටින්න. එමෙන්ම  අදාළ කටයුතු වෙනුවෙන් සම්බන්ධතාවක් පවත්වාගත යුතු පුද්ගලයන් පිළිබඳව අසා දැන ගන්න.

*ඔබ සාමාජිකයෙකු වන ජාත්‍යන්තර වෘත්තීය සංවිධාන අමතා ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන් සහාය ලිපියක් සහ සාමාජිකත්වය හෝ සම්බන්ධය පිළිබඳ සාක්ෂි ඉල්ලා සිටින්න.

* ඔබට සමීපතම පවුලේ සාමාජිකයෙකු (දෙමව්පියන්, ආච්චිලා සීයලා, සහෝදර සහෝදරියන්, සහකරු හෝ සහකාරිය, දරුවා) සිටින අයගෙන් පටන් ගෙන වෙනත් රටවල සරණාගතභාවය සහ සරණාගත තත්ත්වය සඳහා මාර්ග සොයා බලන්න.

* ඔබ මෙම කටයුත්ත ආරම්භ කළ යුත්තේ කොතැනින්දැයි ඔබට විශ්වාස නැත්නම්, ඔබට සරණාගත භාවය ලබා ගැනීමට අවශ්‍ය රටවල තානාපති කාර්යාල අමතා ක්‍රියා පටිපාටි පිළිබඳව ඔවුන්ගෙන් විමසීමට හැකිය.

* ඔබට වෙනත් රටක සරණාගතයෙකු වීමට නීතිමය රාමුව අවබෝධ කර ගැනීමට ඔබට සරණාගත ආධාර සංවිධාන සම්බන්ධ කර ගත හැක.

ඩිජිටල් සහ භෞතික ආරක්ෂණ පියවර

විමර්ශණාත්මක මාධ්‍යකරණය පිළිබඳව ගෝලීය ජාලයේ  ඩිජිටල් ආරක්ෂණ ඉඟි පත්‍රිකාව අත්‍යවශ්‍ය කරුණු ආවරණය කරන අතර මේ සම්බන්ධයෙන් ඔබට සහාය විය හැකි සංවිධාන වෙත ඔබව යොමු කරයි.

  • GIJN Digital Safety tipsheet (ජනමාධ්‍ය ආරක්ෂණ තක්සේරු මෙවලම) ගන්න.
  • GIJN හි  GIJN Journalism Security Assessment Tool. (මාධ්‍යකරණය සඳහා ආරක්ෂාව ඇගයීමේ මෙවලම ) පරිශීපනය කරන්න.
  •  Encrypted Apps and Programs for Journalists.  මාධ්‍යවේදීන් සඳහා පවතින ආරක්ෂිත මෘදුකාංග මෙවලම් පරිගණක සංකේතාත්මක යෙදුම් සහ මාධ්‍යවේදීන් සඳහා වැඩසටහන්.
  • මාධ්‍යවේදීන් ආරක්‍ෂා කිරීමේ කමිටුව (CPJ) භෞතික සහ ඩිජිටල් ආරක්‍ෂාව මෙන්ම නීතිමය සහය ලබා ගැනීම පිළිබඳ පුළුල් උපදෙස් ලබා දෙයි (comprehensive advice) බලන්න .

සම්බන්ධ විය යුතු සංවිධාන

පහත දැක්වෙන්නේ තම වෘත්තීය කාර්යය හේතුවෙන් අනතුරට පත්වන මාධ්‍යවේදීන්ට හදිසි ආධාර සපයන සංවිධාන ලැයිස්තුවකි.

Committee to Protect Journalists (CPJ)  ඉදිරිපෙළ  මාධ්‍යවේදීන්ට සහය ලබා දෙන අතර, තුවාල වූ, සිරගත කරන ලද හෝ ඔවුන්ගේ වැඩ හේතුවෙන් පලා යාමට බල කෙරෙන මාධ්‍යවේදීන්ට ඉක්මන් ප්‍රතිචාර දැක්වීමේ සහාය ලබා දෙයි. ඔවුන් සම්බන්ධ කර ගැනීමට ඇති වේගවත්ම ක්‍රමය නම් විද්‍යුත් තැපෑලෙන් (Emergencies@cpj.org).

Canadian Journalists for Free Expression (CJFE) නිදහස් ප්‍රකාශනය සඳහා කැනේඩියානු මාධ්‍යවේදීන් (CJFE) පහත  කොන්දේසි යටතේ මූල්‍ය ආධාර ලබා දෙයි.

“අයදුම්කරු මාධ්‍යවේදියෙකු විය යුතුය, IFEX සාමාජිකයෙකු හෝ හදිසි ආධාර සපයන සංවිධානයක් විසින් තහවුරු කළ හැකි පුද්ගලයකු විය යුතුය.

ලබා දෙන මුදල සාමාන්‍යයෙන් කැනේඩියානු ඩොලර් $500 සිට $1,500 CAD (US$400-$1,200) දක්වා පරාසයක පවතී.

CJFE වෙතින් උපරිම වශයෙන් වෙනම ප්‍රදාන දෙකක් සඳහා මාධ්‍යවේදීන් සුදුසුකම් ලබයි.

CJFE ඉංග්‍රීසියෙන් අයදුම්පත් පමණක් භාර ගනී.

CJFE මූල්‍ය ආධාරයට මාධ්‍යවේදීන් රඳවා සිටින විට නීතිමය ගාස්තු, වෛද්‍ය වියදම්, ආරක්ෂාව සඳහා ප්‍රවාහන වියදම් සහ ආරක්ෂිත රටක නැවත පදිංචි කිරීමේ වියදම් ඇතුළත් විය හැකිය.

Free Press Unlimited (FPU) වැඩ කිරීමට නොහැකි මාධ්‍යවේදීන්ට සහය වීම හෝ අනාරක්ෂිත හෝ අවදානම් තත්ත්වයකින් තාවකාලිකව පලා යාමට වියදම් කිරීම. ඔබට මෙහි අයදුම් කළ හැකිය. FPU හි වෙබ් අඩවියට අනුව, අවශ්‍යතා වන්නේ:

“ඔබ මාධ්‍ය සංවිධානයක් හෝ මාධ්‍ය වෘත්තිකයෙක්;

ඔබේ හදිසි තත්ත්වය මාධ්‍ය වෘත්තිකයකු ලෙස ඔබ කරන කාර්යයේ ඍජු ප්‍රතිඵලයකි;

මෙම ආධාරය ව්‍යුහාත්මක නොවන නමුත් අහඹු (එක්-වරක්) පදනමක් මත සපයනු ලබන බව ඔබ හඳුනා ගනී;

අපගේ සහයෝගයේ අරමුණ හැකි ඉක්මනින් ඔබේ වැඩ කටයුතු නැවත ආරම්භ කිරීම බව ඔබ දන්නවා.

ඔබේ තත්ත්වය අවම වශයෙන් ඔබට බාහිර වූ  විශ්වාසදායක මූලාශ්‍ර දෙකක් මගින් තහවුරු කළ හැකිය.

Freedom House  ෆ්‍රීඩම් හවුස් හදිසි ආධාර වැඩසටහනක් ක්‍රියාත්මක කරයි. අයදුම්පතක් ඉදිරිපත් කිරීම ගැන විමසීමට, විද්‍යුත් තැපෑලෙන් ඔවුන් අමතන්න (info@csolifeline.org).

International Federation of Journalists (IFJ ජාත්‍යන්තර මාධ්‍යවේදීන්ගේ සම්මේලනය (IFJ) ඔබට මෙහි අයදුම් කළ හැකි ආරක්ෂිත අරමුදලක් පිරිනමයි.

International Media Support (IMS) ජාත්‍යන්තර මාධ්‍ය සහාය (IMS)  මාධ්‍යෙව්දීන්ට සතියේ දින හතේම විසි හතර පැය පුරා ක්ෂණික දුරකථන, ආරක්ෂිත නිවාස, ආරක්‍ෂක අරමුදල, ආරක්‍ෂිත උපකරණ, නීති ආධාර, හදිසි ආධාර,” සහ තවත් දේ ඇතුළත් ආරක්ෂිත පැකේජයක් පිරිනමයි.

International Women’s Media Foundation (IWMF) ජාත්‍යන්තර කාන්තා මාධ්‍ය පදනමට (IWMF) මනෝවිද්‍යාත්මක සහ වෛද්‍ය ප්‍රතිකාර, මාස තුනක් සඳහා තාවකාලික නැවත ස්ථානගත කිරීමේ ආධාර සහ නීති ආධාර සඳහා සහාය වන හදිසි අරමුදලක් ඇත. ඔබට මෙහි අරමුදල් සඳහා ඉල්ලුම් කළ හැකිය. ඔබ මෙම නිර්ණායක සපුරාලිය යුතුය.

Journalisten helfen Journalisten (මාධ්‍යවේදීන්ට මාධ්‍යවේදීන්ට උපකාර කිරීම). මෙම ජර්මානු සංවිධානය සමඟ නැවත පදිංචිය සඳහා අයදුම් කිරීමට, විද්‍යුත් තැපෑලෙන් (jhjgermany@t-online.de) ඔවුන්ට ලියන්න.

Reporters Without Borders (RSF) දේශසීමා රහිත වාර්තාකරුවන් (RSF) අවදානම් සහිත මාධ්‍යවේදීන්ගෙන් ආධාර සඳහා ඉල්ලීම් help2@rsf.org වෙත යැවීමට හෝ +33 1 4483 8466 අමතන්න.

  • පිටුවහල් කරන ලද මාධ්‍යවේදීන් සඳහා වන RSF මාර්ගෝපදේශය (guide for exiled journalists)  UNHCR, සමහර EU රටවල්, එක්සත් ජනපදය සහ කැනඩාව සමඟ සරණාගතභාවය සහ සරණාගත ක්‍රියා පටිපාටිය ආවරණය කරයි.
  • යාවත්කාලීන වීම සඳහා සඳහා RSF හි රුසියානු Twitter ගිණුම අනුගමනය කරන්න.
  • RSF හි ජර්මානු ශාඛාවේ වාර්තාකරු Ohne Grenzen නැවත ස්ථානගත කිරීම සඳහා අයදුම් කිරීමට සහාය ලබා දෙයි. kontakt@reporter-ohne-grenzen.de හි ඔවුන් අමතන්න

ජාත්‍යන්තර ශිෂ්‍යත්ව

කාලය ඉඩ දෙන්නේ නම්, ආතතීන් සමනය වන තෙක් තම රට හැර යාමට අවශ්‍ය මාධ්‍යවේදීන්ට ද මෙම ජාත්‍යන්තර සාමාජිකත්වයන්ගෙන් (international fellowships,) එකක් සඳහා ඉල්ලුම් කළ හැකිය, එය බොහෝ විට වීසා ක්‍රියා පටිපාටියට උපකාරී වන අතර දීමනාවක් සහ නිවාස ලබා දෙයි.

මූලාශ්‍රය

This story was originally published by the Global Investigative Journalism Network (GIJN)

Elevate: Helping News Businesses Thrive

Elevate, ICFJ´s news business hub,is a mind-changing global program focused on helping C-level journalists who are running small and medium-sized media outlets develop their business skills so that their newsrooms can become sustainable and grow. 

The programis a “real-life MBA.” It is an opportunity for journalists to learn from global business executives and to receive funding, all with the purpose of taking their operations to the next level.

Applications are open until March 2, 2022 (23:59 EST)

Check your eligibility

How it works

Elevate is focused on solving news business problems that might be keeping media organizations from growing. The initiative will help participants by supporting their development in four tracks:

  • Business Strategy 
  • Operations and Finance
  • Technology and New media 
  • Communications and Marketing

As part of Elevate, participants will have 1-1 mentorship time, hear from international business specialists and have the opportunity to apply for a grant.

Elevate is a seven-month program divided into three phases.

1. Knowledge sprint: During the first eight weeks, participants will attend weekly sessions on the four pillars of the program and, with the support of experienced mentors, will confirm that the issue they brought to be solved in the program is the most important (and needed) for their media outlets. How is this taking place? In May and June 2022, participants will attend two virtual meetings per week, lasting two hours each (amounting to four hours a weekdedicated to the project).

2. Mentorship phase: For five months, participants will meet their mentors and come up with strategies to overcome the problem each one of them decided to address during the program. ICFJ will provide five top-notch sessions, with international specialists who will enlighten participants on how to better make business decisions. How is this taking place? From July to November 2022, participants will attend one individual meeting per week, lasting one hour each (amounting to four hours a monthdedicated to the project)

3. Grant phase: After the first month of mentorship, participants will be able to apply for grant funding to develop business solutions. ICFJ has up to US$100,000 available at this stage (individual proposals shouldn’t exceed US$25,000).

Apply

Eligibility criteria

  • Applicants can be from any country (this is a global program)
  • Small or medium-sized media outlets only 
  • Applicants must have C-level positions and be fully dedicated to the initiative
  • Media outlet must be officially active for at least two years 
  • Media outlet must have at least two people on staff (C-level + 1) 
  • Media outlet has at least one active revenue stream
  • Applicants must be 100% focused on finding ways to turn their media outlet into a sustainable initiative 
  • The problem the media outlet is struggling with must be related to one of the 4 areas Elevate is dedicated to solving. (Please note that no content-related problem will be addressed in this program) 
  • Applicant must be ready to commit to a seven-month program and dedicate up to four hours per week to it in the first two months (May-Jun) + one hour per week in the last five months (Jul-Nov)
  • Applicant must be fluent in English (spoken and written) 

Apply

This initiative is supported by ICFJ’s It Takes a Journalist campaign which we designed to help journalists meet the most urgent challenges of today. We are grateful to the dozens of individual donors who have contributed to the campaign fund to date, allowing us to flexibly deploy resources where they are most needed.

For more information on the campaign, contact Vjollca Shtylla at vshtylla@icfj.org.

Original Link: https://www.icfj.org/elevate

தவறான தகவல்களின் மூலக் காரணிகளை  கண்டறிவதற்கான  நிபுணர் குறிப்புகள்

தவறான தகவல் மற்றும் நிகழ்ச்சி நிரலின் அடிப்படையில் வேண்டுமென்றே பரப்பப்படும் பிழையான தகவல்களின் பிரச்சாரங்கள் தொடர்பில் ஆராயும்  புலனாய்வு ஊடகவியலாளர்களுக்கு, அவற்றிற்கு பின்னால் யார் இருக்கிறார்கள் என்பதைக் கண்டறிவது முக்கியமாகும். ஆனால் அது மட்டும் போதாது என்று 12வது உலகளாவிய புலனாய்வு இதழியல் மாநாட்டில்12th Global Investigative Journalism Conference (#GIJC21))  இணையவழி புலனாய்வு நிபுணரான  கிரேக் சில்வர்மேன் (Craig Silverman) எச்சரித்தார்.  லாப நோக்கமற்ற செய்தி அறையான ProPublica இன் ஓர் நிருபரான சில்வர்மேன், இவ்வாறான பிரச்சாரங்களின் பின்னணியில் சம்பந்தப்பட்டவர்களின் நோக்கங்களை  புரிந்துகொள்வதும் அதற்கு சமமாக முக்கியமானதொன்று என்று கூறுகிறார்.

இந்த பிரச்சாரங்களில் உள்ள மிகவும் பொதுவான விடயமாக ஓர்  தவறான சூழ்நிலையை  உள்ளடக்கி  இருப்பதாக சில்வர்மேன் விளக்குகின்றார். அதாவது ஒரு உண்மைக்கூற்று அல்லது துல்லியமான மேற்கோள் ஒன்று அதன் உண்மையான பொருள் அல்லது அமைப்பிலிருந்து அகற்றப்பட்டு, தவறாக வழிநடத்துவதற்கு மீண்டும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. “எனவே, தவறான தகவல் மற்றும் பிழையான தகவல்கள் தொடர்பில் ஆராயும்போது அல்லது கண்காணிப்பது பற்றி நீங்கள் சிந்திக்கும்போது, ​​அவற்றின்  சூழ்நிலை பற்றியும்  நீங்கள் மனதில் கொள்ள வேண்டும்,” என்று அவர் கூறினார். “ஏனென்றால், நீங்கள் 100% தவறான விஷயங்களை மட்டுமே தேடுகிறீர்கள் என்றால் அல்லது செய்தி என்று கூறப்படும்  ஒன்றை மட்டுமே நீங்கள் தேடுகிறீர்கள் என்றால்,  அவை தொடர்பில் இணையவெளியில் இருக்கும் பெரும்பாலானவற்றை நீங்கள் இழக்க நேரிடும்.”

இணையவழி கட்டுக்கதைகள் மற்றும் போலிச் செய்திகளை புலனாய்வு செய்வதில்  நிபுணத்துவம் பெற்ற ஹார்வாட் பல்கலைக்கழகத்தின்  ஷோரென்ஸ்டீன் மீடியா, அரசியல் மற்றும் பொதுக் கொள்கை (Shorenstein Center on Media, Politics and Public Policy)  நிலையத்தின் மூத்த ஆய்வாளரும்  சக பத்திரிக்கையாளருமான  ஜேன் லிட்வினென்கோ (Jane Lytvynenko), GIJC21- Exposing the Roots of Disinformation  என்னும் தலைப்பில் நடைபெற்ற பயிற்சி பட்டறையில்  சில்வர்மேனுடன் இணைந்து கொண்டார். தவறான தகவல் மற்றும் பிழையான தகவல்கள் எப்போதும் தந்திரமாக வழங்கப்படுகிறது என லிட்வினென்கோ குறிப்பிடுகிறார். “பிரச்சாரங்கள் பல கட்டங்களாக இடம்பெறுகின்றன. அவை திட்டமிடப்பட்டு பின்னர் சமூக ஊடகங்களூடாக பரவுகின்றன, அங்குதான் ஊடகவியலாளர்களின் பதில்களை நாங்கள் சந்திக்க நேரிடும்,” என்று அவர் கூறினார். “நிச்சயமாக, பல பிரச்சாரங்களை  நாங்கள் பிழையானது என்று நிறுவுவதால் மட்டும் அவை மறைந்துவிடாது. மாறாக,  அவை நிலைமைக்கு ஏற்ப தம்மை மாற்றிக்கொள்கின்றன,”

இந்த பிரச்சாரங்களின் மூலக் காரணிகளை கண்டறிவதற்கு இரு ஊடகவியலாளர்களும்  பல குறிப்புகள் மற்றும் கருவிகளை வழங்கினர்.

தவறான தகவல்களை முறியடிப்பதற்கான உதவிக்குறிப்புகள்:

வீடியோக்கள் மற்றும் புகைப்படங்கள்

வீடியோக்கள் மற்றும் புகைப்படங்களின்  உண்மைத்தனமையை  சரிபார்க்க முயற்சிக்கும்போது, ஊடகவியலாளர்கள் தங்களைத் தாங்களே இவ்வாறு  கேட்டுக் கொள்ள வேண்டும்: இது உண்மையான அசல் படம் அல்லது வீடியோவா? குறிப்பிட்ட காணொளி அல்லது புகைப்படத்தை யார் ஒளிப்பதிவு செய்தார்கள்?, எப்போது? இறுதியாக, குறித்த படம் அல்லது வீடியோ எங்கு எடுக்கப்பட்டது – இது பூகோள ரீதியிலான இருப்பிடத்தைக் கண்டறிய உதவும்.

லிட்வினென்கோ மற்றும் சில்வர்மேன் ஆகியோர் Chrome இணைய உலாவியுடன் பயன்படுத்தக்கூடிய சரிபார்ப்பு செருகுநிரலான WeVerify  கருவியை பரிந்துரைத்தனர். இணைய உலாவியில் நிறுவப்பட்டதும், செருகுநிரலானது பயனர்களுக்கு TinEye, Bing மற்றும் Yandex உள்ளிட்ட பல்வேறு தேடுபொறிகள் மூலம் புகைப்படத்தை இயக்குவதற்கான வசதியினை  வழங்குகிறது, மேலும் பயனர் படத்தின் குறிப்பிட்ட ஒரு பகுதியை மட்டும் முன்னிலைப்படுத்தி தேடவும் அனுமதிக்கிறது. Yandex ஆனது முக அமைப்பை  அடையாளம் காணும்  திறன்களையும் கொண்டுள்ளது – இருப்பினும் அந்த தொழில்நுட்பமானது கூடுதல் சரிபார்ப்புக்களை கோருகிறது. “படத் தேடலின் முக்கிய விஷயங்களில் ஒன்று Google ஐத் தாண்டிச் செல்வதாகும், இதற்கு  WeVerify தேடல் நீட்டிப்பு உங்களை அனுமதிக்கிறது” என்று லிட்வினென்கோ கூறினார்.

சமூக ஊடக கணக்குகள்

தவறான தகவல்களை பிழையென நிறுவ முற்படும் போது அதனை  தொடங்குவதற்கு உள்ள ஒரு நல்ல இடம், அவ்வாறான தகவல்களை பகிரும் சமூக ஊடக கணக்குகளை புலனாய்வு செய்வதே. 

முதலில், இது உண்மையான ஓர் கணக்குதானா என்பதைச் சரிபார்க்கவும்: இது உண்மையில் உரிமை கோரும் நபருக்குச் சொந்தமானதா? கணக்கு எப்போது உருவாக்கப்பட்டது? அவர்கள் தமது வசிப்பிடம் எங்கே என்று சொல்கிறார்கள்?

மேலும் ஒரு விரிவான பின்னணி சரிபார்ப்பு செய்யுங்கள்: அவர்களின் வலையமைப்பில்  அவர்களைப் பற்றி என்ன சொல்கிறது? அவர்கள் யாருடன் நண்பர்களாக உள்ளனர்? அவர்கள் வழக்கமாக யாருடன் பேசுகிறார்கள், பதிவுகளை பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள் அல்லது லைக் (like) குறியினை இடுகிறார்கள்? அவற்றின் வடிவங்கள் என்ன? அவர்கள் தொடர்ந்து பதிவுகளை இடுகிறார்களா? என்ன விடயங்கள் பற்றி பதிவிடுகிறார்கள்?

“சில சமயங்களில் அவர்கள் தம்மை யார் எனக் கூறுகிறார்களோ அதற்கும் கணக்கில் நீங்கள் காணும் உள்ளடக்கத்திற்கும் இடையே சில தொடர்பற்ற தன்மை அல்லது முரண்பாடுகள் உள்ளன” என்று சில்வர்மேன் குறிப்பிட்டார். “இவ்வாறான விடயங்களே  நீங்கள் முக்கியமாக  கவனிக்க வேண்டியவையாகும்.”

Twitonomy  என்பது ஊடகவியலாளர்கள் தாங்கள் ஆய்வு செய்யும் ட்விட்டர் கணக்கின் விரிவான மற்றும் காட்சிப்படுத்தப்பட்ட பகுப்பாய்வுகளைப் பெற பயன்படுத்தக்கூடிய ஒரு கருவியாகும். “அவர்கள் எவ்வளவு நேர இடைவெளிகளில் ட்வீட் செய்கிறார்கள், எப்போது ட்வீட் செய்கிறார்கள், எந்தெந்த கணக்குகளுக்கு அவர்கள் பதிலளிக்கிறார்கள், யாரை retweet செய்கிறார்கள் என்பதை இது உங்களுக்குக் கூறுகிறது” என்று சில்வர்மேன் மேலும் கூறினார். “அவர்கள் எப்போது ட்வீட் செய்கிறார்கள் என்பது தொடர்பில் விளக்கமான அறிக்கையையும் இது உங்களுக்கு அளிக்கும், அவர்கள் எந்த நேர வலயத்தில்  இருக்கிறார்கள் என்பதைக் கண்டறிய இது உங்களுக்கு உதவும்.”

அரட்டை செயலிகள்

சில அரட்டை செயலிகள் பொதுவாக தவறான தகவல்களைப் பரப்பப் பயன்படுத்தப்பட்டாலும், அவற்றை புலனாய்வு  செய்வதற்கு வரம்புகள்  உள்ளன. “இது ஒருவர் வேண்டுமென்றே தகவல்களை பொதுவெளியில் வெளியிடும் ஒரு பொதுவான  ட்விட்டர் தளத்தில் உள்ள  சுயவிவரம் அல்லது பேஸ்புக் சுயவிவரத்திலிருந்து மிகவும் வித்தியாசமானது,” என்று லிட்வினென்கோ விளக்கினார். “அரட்டை செயலிகள் தனிநபர் இரகசியம் பற்றிய எதிர்பார்ப்பைக் கொண்டுள்ளன, அதைப் பற்றி நீங்கள் அறிக்கையிடும்போது  மிகவும் கவனமாக இருக்க வேண்டும்.”

அவ்வாறான வரையறைகளை கடந்து வருவதற்கான ஒரு வழி, பார்வையாளர்களிடமிருந்து அந்தத் தகவலை crowdsourcing (பொதுமக்களிடமிருந்து தகவல்களை பெற்று உறுதிப்படுத்தல்)   மூலம் பெறுவதாகும், என்று அவர் கூறினார்.  பிரேசிலின் Comprova Project  திட்டத்தில் இந்நடைமுறை வெற்றிகரமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது. அத்திட்டத்தில் கீழ் 2018 தேர்தல்களில் செல்வாக்கு செலுத்த பரப்பப்பட்ட  வதந்திகள் மற்றும் புனையப்பட்ட கதைகளை  அடையாளம் காண்பதற்காக 24 வெவ்வேறு ஊடக நிறுவனங்கள் ஒன்றிணைந்து செயல்பட்டன.

“அனைத்து செய்தி அறைகளும் தங்கள் வாசகர்களுக்கும் பார்வையாளர்களுக்கும் ஒரே வாட்ஸ்அப் (WhatsApp ) எண்ணை அனுப்பியது, அவர்கள் தாம் எதிர்கொள்ளும் எந்தப் போலி தகவலையும் சரி பார்ப்பதற்காக அல்லது மறுப்பதற்காக செய்தி அறைகளுக்கு அனுப்பினார்கள்,” என்று அவர் கூறினார். “எனவே உதவிக்குறிப்புகளை கோருவதன் பலத்தை குறைவாக மதிப்பிடாதீர்கள்,”

  வாட்ஸ்அப் போன்ற அரட்டை செயலிகளில் கிரவுட் சோர்சிங் முறை நன்றாக வேலை செய்கிறது, ஏனெனில் பகிரங்கப்படுத்தபடாத குழுக்களில் சேர்வது கடினம் என்பதால் அவற்றினை ஆராய்வது  சவாலாக உள்ளது.

குறியீடு மூலமான  (encrypted) செய்திச் செயலியான டெலிகிராமில் (Telegram )உள்ள உள்ளடக்கத்தை விசாரிப்பதற்கான மிகவும் பயனுள்ள கருவிகளில் ஒன்று சேனல் தேடல் மற்றும் பகுப்பாய்வுக் கருவியான  Tgstat ஆகும். இதன் மூலம், ஒரு ஊடகவியலாளர்  குறிப்பிட்ட சேனலில் ஈடுபடுபவர்களைப் பற்றிய ஆழ்ந்த அறிவைப் பெற முடியும். “எனவே, நீங்கள் ஒரு பயனர்பெயரை … Tgstat இல் உள்ளீடு செய்தால் , நீங்கள் 90 நாட்கள் வரை பகுப்பாய்வுகளைப் பெறலாம், மேலும் சேனலுக்கு அதிக சந்தாதாரர்கள் வந்துள்ளனரா அல்லது அவர்களின் உள்ளடக்கம் மிகவும் பிரபலமானதாக மாறிய ஏதாவது  ஒரு நாள் இருந்ததா என்பதை நீங்கள் பார்க்கலாம். ” என்று லிட்வினென்கோ கூறினார்.

இந்தக் கருவிகள் மற்றும் கவனமாக அறிக்கையிடல் இருந்தாலும் கூட, கூடுதல் கவனமாக இருக்குமாறும், இறுதி முடிவுக்கு வருவதற்கு முன் உறுதியான ஆதாரங்களை சேகரிக்குமாறும் இரு வளவாளர்களும் வலியுறுத்தினர்.

“இந்த வேலையைச் செய்பவர்கள் உண்மையில் தவறாகப் போகும் வழிகளில் ஒன்று, அவர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட மேற்கோளை  உருவாக்குவதுடன், மேலும் அவர்கள் ஆதாரம் இல்லாமல் குற்றச்சாட்டுகளை முன்வைப்பதே,” என்று சில்வர்மேன் எச்சரித்தார். “எனவே எச்சரிக்கையாக இருங்கள். உங்கள் ஆதாரங்களைச் சேகரிக்கவும் – நீங்கள் அது தொடர்பில் அதிக நம்பிக்கையைப் பெறும் வரை அவற்றினை ஒவ்வொன்றாக அடுக்கவும்.”

கிரேக் சில்வர்மேன் இனால் செம்மபடுத்தப்பட்ட  “Verification Handbook: For Disinformation And Media Manipulation,” கையேடானது, தவறான தகவல் மற்றும் ஊடக கையாளுதல்களைக் கண்டறிய ஊடகவியலாளர்களுக்கு உதவுவதை நோக்கமாகக் கொண்டதாகும். படம்: Screenshot

மூலம்

This story was originally published by the Global Investigative Journalism Network (GIJN)

Journalists’ Guide to Using AI and Satellite Imagery for Storytelling

This is the story of how our team of journalists and data enthusiasts — a collaboration that emerged from the 2021 JournalismAI Collab Challenges — went about using artificial intelligence to identify visual indicators within satellite imagery to chase a story. We thought our tool could be used to identify illegal airstrips built in a remote area, or the expansion of deforestation in a jungle, or whether a public road is indeed being built.

A visual indication of a specific change in the terrain, or spotting peculiar infrastructure from above, could turn into an investigative story. If you are doing an investigation and are trying to figure out if satellite images could be fundamental to verify findings — or to gather new evidence and you have no idea where to start — this guide is made for you.

Our team (with members from Bloomberg News, CLIP, DataCritica, and La Nación) was keen on exploring the usage of satellite imagery along with applied computational techniques for writing stories. We knew that satellite imagery possesses information that could potentially enhance our ability to write compelling narratives about the state of our planet, cutting across multiple beats. Such a tool tends to be complex and out of the reach for many journalists. So we wanted to create a replicable workflow that could be used for story ideas and projects.1-Page_guide_to_using_AI_and_satellite_imagery_(1)

One-page satellite data guide with high-level steps. Image: Courtesy of From Above team

Our common interest was to look at the climate crisis through this lens, so we started with the first, vital step of any story: ideas. We gathered research and pitched multiple story ideas within our group that could be extrapolated using imagery of forests, coastlines, and other geographic elements, and narrowed down on trying to detect illegal cattle ranching within the protected forests.

In Mexico: Data Crítica obtained information about the presence of cows in protected areas in the southeast of Mexico. These areas are of high relevance, as some of them represent the largest humid tropical forests in Mexico and Central America. This information is relevant to obtaining images with a high likelihood of bringing quality data for training an algorithm, and then detecting other similar areas by applying this algorithm to new areas, in some cases disregarded before this exercise.

In Colombia: CLIP, together with local partner 360, supported by the Pulitzer Center on Crisis Reporting, identified a high density of cows at the border of four national parks that are key transitional ecosystems to protect the Amazon jungle, through cow vaccination data. To better place the cows on the map, we also collaborated with the Fundación para la Conservación y el Desarrollo Sostenible (Fcds) with ample, on-the-ground knowledge of these forests, as sources for geographical shapes in these regions differ. The most updated data available was 2020. Identifying the cows in satellite images would allow us to evaluate the current situation and establish whether cattle and the deforestation that comes with it had continued to expand.

Getting, Storing, and Processing Satellite Imagery

Once we set our sites on chasing any indication of illegal cattle ranching within the protected forests of the Amazon, our next step was to acquire imagery that could support us. This would be the main ingredient to the computer vision algorithms that we wanted to try and train. Initially, we set out with an ambitious goal to target the four South American countries (Mexico, Colombia, Brazil, and Argentina) that our respective news organizations had covered, but soon we realized we had to narrow down our areas of interest, as this step was much more complicated than we had anticipated.

Access to satellite imagery is more widely available than ever, but getting higher-quality imagery — resolutions where object detection is possible — comes at a high cost. Despite trying to get in touch with the biggest providers — like Maxar, Planet, Sentinel, Google Earth — we found it hard to get a response to queries when you’re interested in a collaboration or a small project. But, soon enough, we found there are a growing number of programs that allow free access and/or downloads of satellite images to organizations and journalists in pursuit of specific goals, and pivoted to that as a source.

We used Planet’s NICFI program aimed at the conservation of biodiversity. These images have a resolution of 4.7 meters per pixel, higher than Landsat images, but with less bands associated.

Two criteria to keep in mind at this stage:

  1. Cost and availability of imagery: Cost depends on quality, and quality depends on the type of detection you need for your story. For instance, detecting cows is a far more granular task than detecting the presence of patches in a large field in our case. Or, more generally, image-labeling.
  2. Storage and processing of imagery: Good quality satellite imagery requires about 0.3 GB per 100 sq. kilometers. That translates to roughly  two terabytes of imagery to cover an area the size of Texas, up to 26 terabytes to cover an area the size of Brazil. Keeping the area limited will allow for realistic storage and processing capabilities. If we want to do any sort of change detection (comparing an area to how it looked a year ago, for example) that doubles the storage capacity needed.

Understanding Available AI Techniques

We drew conclusions by finding out who had tried to develop smart algorithms to detect changes, phenomena, or animals on the ground from satellite images. This meant:

– Talking to experienced people and documenting their techniques.

– Finding an appropriate AI/computer vision technique to process the images.

We also wanted to talk to those who had worked on projects that leveraged satellite imagery in combination with machine learning techniques.

Here are takeaways from our interviews and research:

  • Many AI techniques are available to process images to decompose the information it contains and then create new associations to spot additional information.
    • For instance, we needed to train an object-identification algorithm to spot livestock from the imagery, but utilize time series analysis over multiple images to spot changes within the forest regions. This increased the computational challenges and helped us formulate a technical pipeline in the initial prototype stage.
  • We found that Texty.org.ua, a data journalism agency in Ukraine, had done a similar project in Leprosy of the Land, which applied a machine model to detect amber mining on satellite images ,and how it was creating a lunar-like landscape on over 70,000 square kilometers. We interviewed Anatoly Bondarenko from Texty.
  • We also spoke with Alfredo Kalaitzis of the Counting Cows project. (You can view the data from this project on GitHub.)
    • Since cows are not a fixed thing, any images with lower definition than 0.5 meters per pixel will only work if taken at nadir (the point directly below the observer). Even images taken at a 10 degree angle will affect the resolution. However, surroundings can work as a proxy for cattle — such as fencing, stables, farmland, water holes — if counting the cows is not the goal, but rather establishing presence or absence. This was key for us at From Above, as we finally went for the proxies in lieu of the actual counting of cows.
    • Their project got the high resolution images from their partner, Global Witness, which had bought them from Maxar with crowdsourced funds. You can pay to task a satellite to take pictures of a given area, but you can also just buy the licensing to some images someone else has already tasked. They were allowed to release the project with snapshots of original images. From this recommendation, our team looked for a partner who could have the images. La Nación got funding for only one high definition image of 0.3 meters per pixel. They declined it because it wasn’t enough to run an algorithm.
    • Their project cut images to 100 by 100 tiles to annotate. And it took them a few hours and more consistency to annotate collectively. We followed their example and annotated collectively and found it very useful for speed and consistency.
  • The storing of images is not such a big problem in some cases, like ours. When you are looking at specific areas, you can run the process we created using a regular PC — with at least 16GB of RAM, the more RAM the better — and a standard 1 TB hard drive, as you are training and applying algorithms one tile (of dozens of kilometers long) at a time. Nevertheless, if you wanted to store and process several of these satellite tiles simultaneously, or otherwise upscale the process — for instance, to look into the area of whole countries — cloud computing services might become necessary.

“We believe that the main limiting factor to such applications is the access to high-resolution images, and not the development of counting algorithms. Also, the identification of a specific individual requires resolutions that are not yet available in commercial satellites” — Counting Cows project’s Alfredo Kalaitzis

Satellite image of Mexico forest. From Above Team.

Area of Interest in the Mexican humid tropical forests. Image: Courtesy of From Above team.

Pivoting and Focusing Our Efforts

Despite trying to get in touch with the biggest satellite imagery providers, we found it hard to get a response to queries for a collaboration or small project. But soon enough, we found there are a growing number of programs that allow free access and/or downloads of satellite images to organizations and journalists in pursuit of specific goals, and pivoted to that as a source.

If we could not have access to HD imagery up to 0.4 meters per pixel, we were not going to be able to detect cows.

“Let’s hope we can at least get it for one of the countries and see the whole process running. If not possible, we can change to another pitch of research with larger object detection so we can make use of freely available imagery.” — Flor Coelho, From Above team member

We had data sources in Argentina, Mexico, and Colombia, and had a good idea of the problems that arose from them: technical, cost of images, clouds, historical high-definition imaging, and others. We gave up on identifying individual cows. We discovered that other elements could reveal cows in a protected area, such as barns, fences, roads, straight lines on farm boundaries, and man-made waterholes.

We decided to develop the land-use approach we had talked about earlier in the collaboration. We would identify farming, using images of lower resolution than the ones needed for detecting cattle. We went over how RGB — red, green, blue — and infrared lenses help to analyze object detection. Satellites can use RGB lenses or infrared to identify different things better.

With this information, we concentrated on developing a tool that would allow us to detect livestock (cattle) in areas that are either protected or were previously covered by forests in Argentina, Brazil, Colombia, and Mexico.

We also decided to use Planet’s NICFI program.

Once you have Planet’s NICFI account, take note of the difference between Planet’s Basemaps Viewer and Planet’s Explorer online. The first one allows you to download “analytical” images, with the several layers referred to previously. Once in Planet’s Basemap (or any other satellite imagery source), you should distinguish clearly between the downloadable “visual” composites and the “analytical” composites. The second set are encoded with the several bands we have referred to before. Visually, Explorer and Basemaps look almost the same, but only the second one allows for images to be downloaded for processing and data extraction/modeling.

Annotation Criteria and Guidelines

We decided to collect labels for the image segmentation task at hand, and chose a tool (GroundWork) that suited our team’s working preferences while balancing the data and time constraints of the challenge. It was also important for us as a group to set and agree upon on the guidelines with which we annotated the images for our Area of Interest (AOI).

Ground Work Image 1

Ground Work 2 image

Images: Courtesy of From Above team

You can use the visual composite (the one with less layers) for annotating. What you are getting after the annotation process are the polygons or points you draw for each element you try to identify on the land (and their references in latitudes and longitudes). Later on, you’ll match that information to the reflectance information encoded in the satellite image.

You should choose an annotation tool based on the advantages and disadvantages it represents for your specific mission. There are great tools online for annotation, like OpenCV or Cvat, though we couldn’t test them thoroughly.

For instance, some tools allow for seamless online collaboration, but might prevent you from uploading images of higher resolution than those from Planet (4.7 meters per pixel). In that case, you can use an offline process, such as using programs like QGIS or R within your own computer system.

However, we wanted to annotate collectively to ensure consistency and speed, and working offline could make the collaboration a little more cumbersome.

We decided to use GroundWork, which is pretty easy to use to annotate collectively.

The journalism open-source experts, Bellingcat, teamed with us, and not only provided us with training to manage Planet’s tools, but also gave us some very high-resolution images in the area of the parks where we were spotting cows in Colombia. These were images taken by previous tasks run by Planet, to which Bellingcat had access through a paid account.

The From Above team chose to identify seven different landmark classifications when studying their areas of interest. Image: Courtesy of From Above team

We chose seven labels (water, forest, farmland, farmland with water hole, infrastructure, road, and unidentified) to use in our supervised algorithm.

Image: Courtesy of From Above team

This image was broken into smaller tiles that we annotated tile by tile. Colored tiles have been annotated, but the rest were still unmarked during the time of this screenshot.

For instance, Bellingcat provided us with some very high-resolution images that we couldn’t upload to GroundWork, due to a glitch in their application. That forced us to continually verify our annotation with some high-resolution map available online, such as Google Earth.

We spent around three hours annotating together, and another 15 hours annotating individually, once we had agreed on useful labels and established some consistency on what was forest, water, farmland, etc.  We annotated each tile of four images: two from Colombia’s parks, and two from Mexico’s reserved area.

Technical Pipeline — Step by Step

We had two essential pieces of data or information to work with:

  • Original satellite image — data from layers of the raster image (in a tiff file format).
  • Annotated image — data labeled in the annotation process (in GeoJSON file format).

In this array, you can see the analytic image downloaded into five layers: red, green, blue, near-infrared, and an additional “alpha” layer. Some programs, like this one, render these different colors in grayscale. Image: Courtesy of From Above team

The following steps helped us extract information invisible to the human eye, and learn associations between the layers and from the labels to build our initial prototype:

  1. Extract information embedded in the layers (bands) of satellite imagery. Different arrangements of the layers render different information more prominently. In the first image, a “true color” composite visible to the eye; on the right, a combination of red and near-infrared which highlights vegetation (in red).Image: Courtesy of From Above team
  2. Extract information from the labeled image.
    1. Create a dataset based on visual inspection and contextual knowledge on the area (a.k.a. annotating the image).
  3. Ensure the annotated dataset and the satellite image are compatible in terms of extent, reference system projection, and resolution. In this case, we have annotated the same image so we had compatible files, but it’s possible that, for instance, the annotation tool adds or removes some information from the original image so this ensures you have the necessary elements.
    1. Extent — Latitude and longitude should be the same as the shape that belong to the two files.
    2. System projection — They should have the same coordinate reference system.
    3. Resolution — They should both have the same meters per pixel resolution.
  4. Merge the satellite information and the annotation information together. In what is called a ‘supervised’ model training, you provide the classifications that you are making the model learn deliberately. In an ‘unsupervised’ method, you let the computer automatically detect the number of classifications you decide. This can be a lot faster than annotating, but you could lack critical context that is only available to the human eye.image12Image: Courtesy of From Above team
  5. Ask the machine to learn the inherent associations between all the layers of information (train the algorithm). You can choose between different methods for association learnings. For instance, we chose the Random Forest algorithm, but you could also use the Supervised Vector Machines algorithm, or any other.
    1. The associations between the categories and inherent information are encoded in the pixels of each layer in the satellite image. For instance, the strength of associations between our classification work and each layer is plotted down below. There are some layers of information that are going to be better than others at predicting specific categories of your classification.image8The final result from the image segmentation algorithm. Image: Courtesy of From Above team
  6. Test it with unseen satellite data. Hopefully you have now spotted some interesting visual information from the images and computational techniques to back up a story or spur more in-depth reporting

An in-detail version of these steps are developed in the From Above repository for complete reproducibility on GitHub here or here.


Resources:

This is a list of compiled resources that we benefited from and would recommend to others:

  1. Data sources:
    1. Planet API
    2. Planet NICFI
    3. You can find online information at Maxar’s news bureau, Planet’s news section, and Skytruth also chronicles its projects. There is Descartes Lab. We also tried to reach out to the MAAP project for Amazon rainforest imagery, based on images from Sentinel, funded by the Norwegian government.
  2. Stories and papers that inspired us:
    1. Spotting elephants with Worldview 3 from Maxar (Oxford). We looked at their Elephants Spotting Research Paper to look for possible synergies.
    2. WiDS datathon to detect oil palm plantations. (Stanford)
    3. Open source detection of garbage.
    4. Link to the Counting Cows academic paper research about image quality to count cows.

This article was originally published on Notion. It is republished here with permission from the authors. 

Additional Resources

Interpreting Data: Tips to Make Sure You Know How to Read the Numbers

How One Mexican Data Team Uncovered the Story of 4,000 Missing Women

How Bellingcat and Forensic Architecture Teamed Up with Colombia’s Cerosetenta to Map Police Violence


The From Above team of five data journalists (spread across North and South America) came together as part of a six-month Journalism AI collaboration organized by POLIS, a media think-tank at the London School of Economics in 2020. It focused on looking at the climate crisis through observation via satellite imagery and experimented with computer vision techniques. It published this guide and the corresponding open source prototype (on github) with the hope that it serves as a stepping stone for deeper reporting. The members of the team and links to their biographical information follows: 

දේශගුණ විපර්යාසවලට එරෙහි සටනේ වේගවත්ම පියවර මීතේන් අවම කිරීම – මීතේන්  පිළිබඳ විමර්ශණය කිරීම සඳහා මාධ්‍යවේදීන්ට මඟ පෙන්වීමක්

වායුගෝලයට විමෝචනය වන  මීතෙන් මූලාශ්‍ර සෙවීමේ මාධ්‍යකරණ කාර්යය මේ වනවිට ඉතා වේගයෙන් හදිසි අවශ්‍යතාවක් බවට පත්වෙමින් තිබේ.  එයට හේතුව දේශගුණික විපර්යාසයන්ට එරෙහිව සටන් කිරීමේ එකම වේගවත් ක්‍රමය මීතේන් විමෝචනය අවම කිරීම  බව දේශගුණික විද්‍යාඥයින් පැවසීමය.   මීතේන් ලෝකයේ  දෙවන වඩාත් බහුල හරිතාගාර වායුවයි. එය දෙවැනි වන්නේ  කාබන් ඩයොක්සයිඩ්වලට පමණි. මේ වනවිට මීතේන් ශීඝ්‍රයෙන් ඉහළ යමින් නව ඉහළ මට්ටම් කරා ළඟා වෙමින් තිබේ.

මීතේන් විමෝචනය විමර්ශණය කිරීම සඳහා සම්පූර්ණ මාර්ගෝපදේශය  විමර්ශණාත්මක මාධ්‍යකරණය පිළිබඳව ගෝලීය  ජාලයේ  සම්පත් මධ්‍යස්ථානයෙන් සොයාගත හැකිය. විමර්ශණාත්මක මාධ්‍යකරණය  පිළිබඳ ගෝලීය ජාලය  මෙම මස අගදී මීතේන් විමර්ශණය පිළිබඳ වෙබ් සම්මන්ත්‍රණයක්  පැවැත්වීමට නියමිත වන අතර ඉදිරි සතිවලදී විස්තර සඳහා gijn.org නිතර විමර්ශණය කරන්න. .

මීතේන් ආවරණය කිරීම සඳහා GIJN හි සම්පූර්ණ මාර්ගෝපදේශයේ මෙම සාරාංශය සැලසුම් කර ඇත්තේ විමර්ශණාත්මක වාර්තාකරුවන්ට මීතේන් විමෝචනයේ නිශ්චිත මූලාශ්‍ර හඳුනා ගැනීමට සහ අදාළ  සමාගම් සහ රටවල්වලට  වගවීම සඳහා උපකාර කිරීම සඳහා ය.

මෙහිදී පහත දේ පිළිබඳව විස්තර කතා කෙරෙනු ඇත.

  • මීතේන් විමෝචනය වැදගත් වන්නේ ඇයිද යන්න සහ වත්මන් දත්ත මූලාශ්‍රවල තත්ත්වය පිළිබඳ පසුබිම.
  • මීතේන් මිනුම් පද්ධති දෝෂ සහිත වන්නේ ඇයි සහ ඒවා විමර්ශණය කරන්නේ කෙසේද?
  • පොළොවේ සිට සහ අහසේ සිට මීතේන් විමෝචනය කරන්නන්  සොයා ගන්නේ කෙසේද?
  • සමාගම් විසින් කරන හෙළිදරව් කිරීම් සහ කැපවීම් ප්‍රශ්න කරන්නේ කෙසේද?
  • රටවල් ඔවුන්ගේ විමෝචනය සහ ප්‍රතිඥාවන් සඳහා වගකිව යුතු ආකාරය.

මේ පිළිබඳ  අපගේ ඉඟි සහ මෙවලම්වල සංක්ෂිප්ත අනුවාදය පහතින් වේ.

දත්ත පිළිබඳව විමසා බැලීම

රූපය: Marcelle Louw / GIJN

ලොව පුරා විද්‍යාඥයන් අතර පවතින පොදු පිළිගැනීම වන්නේ මීතේන් විමෝචනය දෙස නිසි  අවධානයක් යොමු නොවීම සහ  ඒ පිළිබඳව අඩුවෙන් සලකා බැලෙන බවයි.  එබැවින් මේ පිළිබඳව වැඩියෙන් මාධ්‍යවල  වාර්තා කිරීම පවා මේ පිළිබඳව අවධානය යොමු කරවන එක්තරා මිනුමක් සේ සැලකිය හැකිය.

මීතේන් විමෝචනය පිළිබඳ මූලික තොරතුරු මූලාශ්‍ර කිහිපයක් ඇත.

සමස්තයක් ලෙස වායුගෝලයේ  මීතේන් විමෝචනය නිරීක්ෂණය කර ප්‍රකාශයට පත් කරනු ලබන්නේ ප්‍රංශයේ  පැරිසිය පදනම් කරගත් අන්තර් රාජ්‍ය සංවිධානයක් වන අන්තර්ජාතික බලශක්ති නියෝජිතායතනයයි. (International Energy Agency – IEA) . මේ පිළිබඳ ඉතා මෑතම ප්‍රකාශය වන්නේ  Methane Tracker 2021 ය. රටින්-රට දත්ත විමෝචනය පිළිබඳ තොරතුරු එයින් සපයන අතර  “අඩු කිරීමේ හැකියාව” පිළිබඳ ඇස්තමේන්තු ද එහි දක්වා ඇත.

කතන්දර අදහස්:

ඔබේ රටේ විමෝචන මොනවාද?

මෙම විමෝචන එන්නේ කොහෙන්ද?

මිනුම් නිවැරදිද?

දේශගුණික විපර්යාස සඳහා වන එක්සත් ජාතීන්ගේ රාමු සම්මුතියට (UNFCCC) අනුකූලව ජාතික රජයන් විසින් ජාතික මීතේන් විමෝචන දත්ත එක්සත් ජාතීන්ගේ දේශගුණික විපර්යාස (UN Climate Change) කාර්යාලය වෙත  වෙත ඉදිරිපත් කළ යුතුය.

සංවර්ධිත රටවල් ඔවුන්ගේ හරිතාගාර වායු විමෝචනය පිළිබඳ ජාතික  මට්ටමේ ගණන් හිලව්  වාර්තා (NIRs) නමින් වාර්ෂික ව ඉදිරිපත් කරයි. (UNFCCC අඩවියේ  National Inventory Submissions 2021 බලන්න). සංවර්ධනය වෙමින් පවතින රටවල් ඔවුන්ගේ විමෝචන දත්ත වසර දෙකකට වරක්  යාවත්කාලීන කරන වාර්තාවල  කොටසක් ලෙස ඉදිරිපත් කරයි.

කෙසේ වුවද මෙම මීතේන් විමෝචනය මැනීමේදී පවතින එක් ප්‍රධාන දුර්වලතාවක් වන්නේ එක් එක් රටවල් තම තමන්ට අවශ්‍ය ක්‍රමවේදයන්ට අනුව මීතේන් ගණන් හිලව් සකස් කිරීමට නිදහස පැවතීමය. මේ තත්ත්වය තුළ  ප්‍රශ්නගත දත්ත නිර්මාණය  කරවයි.

මීතේන් විමෝචන දත්ත එකතු කිරීමේ පවතින තවත් මූලික ගැටලුවක් වී ඇත්තේ රජයන් විසින් එකතු කරන ලද මීතේන් විමෝචන දත්ත  සත්‍ය මිනුම් මත නොව ඇස්තමේන්තු සහ සමීකරණ මත පදනම් වීමය. සමහර රටවල් මෙම ගැටලුව සම්බන්ධයෙන් ද නීති සම්පාදනය කරමින් සිටී.

මීතේන් කාන්දුවීම් පිළිබඳ විමර්ශණය කිරීම

රූපය: Marcelle Louw / GIJN

මීතේන් විමෝචන මූලාශ්‍ර  – විශේෂයෙන් ස්වාභාවික වායු සහ තෙල් නිෂ්පාදනවලදී හෙළිදරව් කර ගත  හැකිය.

මෙම විමෝචන නිසි ලෙස හඳුනා ගැනීමට නම්  අධෝරක්ත කැමරා සහ චන්ද්‍රිකා අවශ්‍ය වන අතර එයින් අදහස් කරන්නේ මේ කටයුතුවලට  අදාළ විශේෂඥ සහය අත්‍යවශ්‍ය වන බවය.

මීතේන් විමෝචක පිළිබඳ භූමියේ පරීක්ෂණයක් පැවැත්වීමට වාර්තාකරුවන් සමඟ කටයුතු කිරීමට කැමැත්තක් දක්වන අධෝරක්ත කැමරා සහිත පාරිසරික කණ්ඩායම් දෙකක්  විමර්ශණාත්මක මාධ්‍යකරණය පිළිබඳ ගෝලීය ජාලය විසින් මේ වනවිට හඳුනාගනු ලැබ ඇත.

මීතේන් කාන්දුවීම් පිළිබඳ විශේෂාංග සඳහා අදහස්:

මීතෙන් වායු කාන්දුවීම් හඳුනාගත හැකි අධෝරක්ත කැමරා ඇති කණ්ඩායම් හෝ විද්‍යාඥයන් සමඟ වැඩ කරන්න.

වර්ධනය වෙමින් පවතින  මූලාශ්‍රවලින්  චන්ද්‍රිකා ඡායාරූප ලබා ගැනීම ට උත්සාහ කරන්න.

පිරිසිදු වායු කාර්ය සාධක බලකාය (Clean Air Task Force (CATF) නම් සංවිධානය මේ වනවිට යුරෝපය පුරා තෙල් හා ගෑස් පහසුකම්වලින් සිදුවන මීතේන් වායු විමෝචනය පිළිබඳ තොරතුරු ලේඛනගත  කර ඇති අතර ඔවුහු මෙම තොරතුරු රැස් කිරීමේ කටයුත්ත ලෝකයේ අනෙකුත් ප්‍රදේශවලට ව්‍යාප්ත කිරීමට බලාපොරොත්තු වේ.

 ව්‍යාපෘතියේ පිළිබඳව යූ ටියුබ් හි පළ වූ  විස්තරයක් සහ එහි අධෝරක්ත (OGI) තාක්ෂණය භාවිතා කිරීම පිළිබඳ පැහැදිලි කිරීමක් සඳහා xplainer on its use of infrared (OGI) technology. බලන්න

CATF කැමරා ක්‍රියාකරුවෙකු සමඟ වැඩ කිරීමට කැමති මාධ්‍යවේදීන් Rowan Emslie සම්බන්ධ කර ගත යුතුය.

Earthworks ද අධෝරක්ත කැමරා හැකියාව සහිත   මාධ්‍යවේදීන් සමඟ සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීමට කැමැත්ත ඇති තවත් රාජ්‍ය නොවන සංවිධානයකි. උනන්දුවක් දක්වන වාර්තාකරුවන් ජස්ටින් වාසර් හෝ ජෝෂ් අයිසන්ෆෙල්ඩ්  Justin Wasser or Josh Eisenfeld හරහා ඊට සම්බන්ධ විය හැකිය.

මීට අමතරව චන්ද්‍රිකා ඡායාරූප මත පදනම්ව විමෝචන තොරතුරු සඳහා වාණිජ මූලාශ්‍ර ද තිබේ. එයින් ඇතැම් සමාගම් සීමිත තොරතුරු ප්‍රමාණයක් නොමිලේ සපයන අතර විශේෂ  වට්ටම් ලබා දීමටද කටයුතු කරයි.

ජියෝෆයිනෑන්ෂල් ඇනලිටික්ස් (Geo financial Analytics) යනු දැනට උතුරු ඇමරිකාව කෙරෙහි අවධානය යොමු කරමින් බලශක්ති නිෂ්පාදකයින් 100,000කට අධික සංඛ්‍යාවකට මීතේන් විමෝචන ශ්‍රේණිගත කිරීම් සපයන MethaneScan Data Lake  එකක් ඇතුළු නිෂ්පාදන සහිත එක්සත් ජනපද සමාගමකි. දත්ත කට්ටල සහ සිතියම් ලාබ නොලබන සංවිධානවලට සහ මුදල් හිඟ මාධ්‍යවේදීන්ට 50% වට්ටමක් (මසකට ඩොලර් 1,000) ලබා ගත හැකිය.

දත්ත විශ්ලේෂණ සමාගමක් වන Kayrros, ද තමන් විසින් සොයා ගන්නා ලද ඇතැම් තොරතුරු පිළිබඳව මාධ්‍යවේදීන්ගේ අවධානයට ලක් කිරීම සඳහා  නිවේදන නිකුත් කරයි.   බ්ලූම්බර්ග් මාධ්‍ය ආයතනය විසින් Kayross දත්ත සමුදාය කැණීම සඳහා ගිවිසුම් ගත වී අතර, එය අනෙක් අයට විවෘත විකල්පයක් බව සමාගමේ විධායකයෙක් පැවසීය.

GHGSat සමහර විට එහි චන්ද්‍රිකා මගින් සොයා ගන්නා මීතේන් විමෝචනය පිළිබඳ තොරතුරු ද නිකුත් කරයි.

යුරෝපීය අභ්‍යවකාශ ඒජන්සිය සහ නෙදර්ලන්ත අභ්‍යවකාශ පර්යේෂණ ආයතනය  (SRON) වෙතින් ද වරින් වර විමෝචන සොයාගැනීම් අනාවරණය කර ඇත.

තොරතුරු බෙදාගැනීමේ අවසරය  ඇති  නව මීතේන් ගණනය කිරීමේ   මූලාශ්‍ර කිහිපයක් ආරම්භ වීමේ සූදා‍නමක් පවතී .නමුත් ඒවා වසර 2023 දක්වා ක්‍රියාත්මක නොවනු ඇත.

Carbon Mapper යනු එක්සත් ජනපද අභ්‍යවකාශ ඒජන්සිය වන නාසා ආයතනය (NASA) විසින් වැඩි දියුණු කරන ලද තාක්ෂණය සහ 2023 දී දියත් කිරීමට නියමිත තමන්ගේම මීතේන් සංවේදක චන්ද්‍රිකාවල දත්ත භාවිත කිරීමට පොරොන්දු වන එක්සත් ජනපද ලාභ නොලබන එකමුතුවකි.

MethaneSAT යනු පාරිසරික ආරක්ෂක අරමුදලේ (EDF) අනුබද්ධිත ආයතනයකි.  එම ආයතනය විසින් සංවර්ධනය කරනු ලබන මීකේන් සැට්  2022 අගභාගයේදී දියත් කිරීමට නියමිතය.

ජාත්‍යන්තර මීතේන් විමෝචන නිරීක්ෂණාගාරය ( International Methane Emissions Observatory (IMEO)  යුරෝපීය සංගමය සහ UN පරිසර වැඩසටහන මගින් සමාගම් දත්ත, චන්ද්‍රිකා තාක්ෂණය සහ විද්‍යාත්මක අධ්‍යයනයන් භාවිතයෙන් විමෝචනය නිරීක්ෂණය කිරීම සඳහා පිහිටුවන ලදී.

Project Astra   යනු “තෙල් සහ ගෑස් නිෂ්පාදන කලාපයක් හරහා [මීතේන්] විමෝචනය නිරීක්ෂණය කරන” භූගත සංවේදක ජාලයක් යෙදවීමට සැලසුම් කරන එක්සත් ජනපද ව්‍යාපෘතියකි.

ලෝක බැංකුවේ Global Gas Flaring Reduction Partnership (GGFR) විසින් 2021 වසරේ පළ කරන ලද වාර්තාවකට අනුව Global Gas Flaring Explorer යනු “නව සහ වැඩි දියුණු කළ වෙබ් පාදක යෙදුමක් වන අතර එය ගෝලීය ගෑස් දැල්වීමේ දත්ත සිතියම් ගත කරන අතර 2022 දී ප්‍රසිද්ධියේ ලබා ගත හැකිය”.

මීතේන් විමෝචනය පිළිබඳ තොරතුරු සඳහා ඇති එකම විභව මූලාශ්‍රය  රූප පමණක් නොවේ.ඒ සඳහා වෙනත් විකල්පයන්ද ඇත.

ඒවා මෙසේය.

  • වායු නියාමනය කරන ආයතන සතු පොදු ලේඛන  පරිශීලනය කරන්න.
  • අදාළ රටේ හෝ ප්‍රදේශයේ මීතෙන් ඇතුළු වායු විමේචනය පිළිබඳව කටයුතු කරන පර්යේෂකයන් සහ රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන සමඟ මිත්‍රත්වයක් ඇති කර ගන්න.
  • තෙල් හා ගෑස් පහසුකම් සහ අනෙකුත් විභව විමෝචන ස්ථානවල සේවකයින් සමඟ කතාබහ කරන්න.

වායු  විමෝචන නිරීක්ෂණය කරනු ලබන මූලාශ්‍රයන්ගෙන් අදහස් විමසීමේදී  සම්මත මාධ්‍ය පිළිවෙත් අනුව කටයුතු කරන්න. නමුත් ලැබෙන පිළිතුරු තේරුම්ගත නොහැකි සහ බිය උපදවන සුළු  ඒවා විය හැකිය.

මෙම විමෝචන සම්බන්ධයෙන් වගකිව යුත්තන් බොහෝ විට කියන්නේ විමෝචනය නීත්‍යානුකූල මට්ටමක  හෝ සාමාන්‍ය මෙහෙයුම් ක්‍රියා පටිපාටියකට යටත් බවය. එය සාමාන්‍ය දෙයකි.  මෙම ප්‍රකාශ නිවැරදි විය හැකිය. එහෙත්  එහි සත්‍ය අසත්‍ය බව තහවුරු කිරීම දුෂ්කර කාර්යයකි. එබැවින් මෙම තොරතුරු ලබා ගැනීමේදී වඩාත් හොඳම මාර්ගය වන්නේ ප්‍රාදේශීය හා ජාතික මෙන්ම දැනුමැති නියාමන ආයතන හෝ  රාජ්‍ය නොවන සංවිධානවලින් ලබා ගැනීමයි. වෙනත් විභව මූලාශ්‍ර ලෙස සැලකයි හැක්කේ අදාළ විමර්ශණයට ලක් වන ආයතනයේ අවට පදිංචිකරුවන්, කර්මාන්ත ප්‍රවීණයන්, සහ සේවකයන් හෝ හිටපු සේවකයන් ය.

ආයතනික විමෝචන විමර්ශනය කිරීම – සහ කඩවුණු පොරොන්දු

රූපය: Marcelle Louw / GIJN

බොහෝ සමාගම් ඔවුන්ගේ මීතේන් විමෝචනය පිළිබඳ විනිවිද භාවයකින් තොරය.  නමුත් ඔවුන් වෙත මේ වනවිට පීඩනයකට ලක් ව ඇත්තේ වැඩි වැඩියෙන් හෙළි කිරීමට සහ  විමෝචනය හැකි තරම් අඩු කිරීම කෙරෙහි ය.  ඔවුන්ගේ ඉහළ යන අපේක්ෂා ව්‍යාපාරික මාධ්‍යවේදීන් ඇතුළු මාධ්‍යවේදීන් තවත් ප්‍රශ්න ඇසීමට පෙලඹවිය යුතුය.

මීතේන් විමෝචනයෙන් තුනෙන් එකකට පමණ වග කියන තෙල් හා ගෑස් කර්මාන්තය මෙහිදී අවධානය යොමු කළ යුතු වැදගත්ම අංශයකි.  සියල්ලම නැතත්  මෙම  සමාගම් ඔවුන්ගේ විමෝචන පිළිබඳව වාර්තා කරයි.  එහෙත් එම  වාර්තා සකස් කරන ආකාරය තුළ යම් උපක්‍රමශීලී බවක් තිබිය  හැකිය.

විශේෂාංග සඳහා  අදහස්:

  • ප්‍රධාන කර්මාන්ත කෙරෙහි අවධානය යොමු කරන්න.
  • දන්නා හෝ ඇස්තමේන්තුගත විමෝචන මට්ටම් ගැන විමසන්න.
  • නිශ්චිත විමෝචන ඉලක්ක සහ අවම කිරීමේ උත්සාහයන් ගැන විමසන්න.

මීතෙන් පිළිබඳව වන මිනුම්වල සංකීර්ණත්වය ඇතැම් විට විමර්ශණයට එරෙහිව පළිහක් නිර්මානය කරයි .  එය බිඳිය නොහැකි එකක් නොවේ. මේ සඳහා  දේශගුණික විපර්යාස පිළිබඳ විද්වතුන් සහ රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන විශේෂඥයින් සහ මෙවැනි ක්‍රියා පිළිබඳව නිරන්තරයෙන් අවධානයෙන් සිටින විමර්ශකයන්  මෙන්ම ආයෝජකයින්ගෙන් ද  උපදෙස් ලබා ගැනීම වඩාත් සුදුසු ය. ඔවුන් ට සමාගමෙන් මේ පිළිබඳව  පැහැදිළි කිරීම් ඉල්ලා සිටීය හැකිය.

ඇතැම් සමාගම් ආයතනික මට්ටමින් තම මීතේන් විමෝචනය පිළිබඳව හෙළි කරයි. විශේෂයෙන් තිරසාරභාවය පිළිබඳව ආයතනික වාර්තාවලදී  ඔවුන් එලෙස මේ පිළිබඳව දක්වයි.සමහර ආයතනික හෙළිදරව් කිරීම්  ඒකාබද්ධ ආකෘතියකින් ලෙස ලාභ නොලබන සංවිධානයක් වන CDP හි වෙබ් අඩවියේ ඇත.

විමෝචනයේ එක් ප්‍රභවයක් වන්නේ ගිනි දැල්වෙන සුළු අපද්‍රව්‍ය වායූන් දැල්වීමයි.

ලෝක බැංකුවේ Zero Routine Flaring මුලපිරීම (ZRF) විසින් රජයන් සහ තෙල් සමාගම් ඔවුන්ගේ දැල්වීම ප්‍රසිද්ධියේ වාර්තා කිරීම සඳහා සම්බන්ධ කරගෙන ඇත.  රටවල් සහ සමාගම් විසින් ස්වයංව සිය දැල්වීම් පිළිබඳව කරන ලද වාර්තා  දත්ත ZRF වෙබ් අඩවියේ ප්‍රකාශයට පත් කෙරේ.

කෙසේ වුවද තෙල් සහ ගෑස් අංශයේ විමෝචන වාර්තා කිරීම පිළිබඳ වඩා හොඳ ආයතනික වාර්තාකරණයට පහසුකම් සැලසීමට විවිධ උත්සාහයන් මේ වනවිට ගැනෙමින් පවතී.

තෙල් හා ගෑස් මීතේන් හවුල්කාරිත්වය (reporting in the oil and gas sector.

The Oil and Gas Methane Partnership (OGMP) යනු ලෝකයේ තෙල් හා ගෑස් නිෂ්පාදනයෙන් 30% නියෝජනය කරන විශාල සමාගම් 74කින්  සමන්විත මුලපිරීමකි. එක්සත් ජාතීන්ගේ විවිධ ආයතන සහ බලශක්ති සංවර්ධන අරමුදල් ඊට  සම්බන්ධ වේ. දත්ත පිළිබඳ පළමු වාර්තාව 2021 නොවැම්බර් මාසයේදී නිකුත් කරන ලදී.

තෙල් සහ ගෑස් දේශගුණික මුලපිරීම (The Oil and Gas Climate Initiative OGCI) යනු වාර්තාකරණ රාමුවක් නිර්මාණය කළ කර්මාන්ත මුලපිරීමකි. සමහර තෙල් හා ගෑස් සමාගම්වල එකතුවක් හොඳම භාවිතයන් ඉදිරිපත් කරන මීතේන් මාර්ගෝපදේශ මූලධර්ම නිර්මාණය කළේය.

ආයතනික මීතේන් විමෝචනය පිළිබඳ වාර්තා කිරීමේදී, මෙම ප්‍රශ්න ආරම්භ කිරීමට හොඳ ස්ථානයකි:

ඔබේ මීතේන් විමෝචන මට්ටම් මොනවාද?

ඒවා නැඟී හෝ වැටෙනවාද, කොපමණ ප්‍රමාණයක්ද?

ඔබේ සංඛ්‍යා ගණනය කරන්නේ කෙසේද?

ආයතනික මෙහෙයුම් ප්‍රමිතීන්ට අනුකූලව ක්‍රියාත්මක වන බව  සහතික කිරීමට විශෙෂයෙන් නිර්මාණය කරන ලද  නිවැරදි බව තහවුරු කිරීමේ තන්ත්‍ර  පවතී. සමාගම් එවැනි සත්‍ය බව තහවුරු කර ගැනීමේ ප්‍රයත්නයන්ට සම්බන්ධ වන්නේද යන්න දැන ගැනීම සඳහා නීත්‍යනුකූලව ප්‍රශ්න ඇසීමේ පිළිවෙතක් එම සමාගම් සම්බන්ධයෙන් බොහෝ විට ඇත.  මීට අමතර ව, මීතේන් නියාමනයට සාපේක්ෂව යෝජිත රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්ති පිළිබඳව සමාගම්වලින් ඔවුන්ගේ ස්ථාවරය විමසීමෙන් හෙළිදරව් විය හැකිය.

විශේෂයෙන්ම කෘෂිකාර්මික නිෂ්පාදනය මීතේන් වල සැලකිය යුතු ප්‍රභවයකි.

මීතේන් විමෝචනය අඩු කිරීමට පොරොන්දු වන සමාගම්  සංඛ්‍යාවේ කැපී පෙනෙන වර්ධනයක් තිබේ. කෙසේ වෙතත්, ඔවුන්ගේ කැපවීම් පිළිබඳ විස්තර එතරම් පැහැදිලි නොවිය හැකිය.

ඊට හේතු ඇත.එනම් ඔවුන් ගේ පොරොන්දුවල  බොහෝ විවාදයට තුඩු දෙන කරුණු ඇත.

ඔවුන්ගේ කැපවීම්වල විශේෂතා සහ යාන්ත්‍රණ පිළිබඳ තොරතුරු සොයන්න. එහිදී පහත සඳහන් යෝජනා වැදගත් විය හැකිය

ප්‍රකාශිත අඩු කිරීමේ ඉලක්ක බොහෝ විට වසර 10ක් හෝ 20ක් වැනි දීර්ඝ කාලසීමාවන් සඳහා ඔවුහු යොදති.  මේ අතරේ කෙටි කාලීන සහ අතරමැදි ඉලක්ක ගැන විමසන්න.

 සැලැස්ම හරියටම ක්‍රියාත්මක කරන්නේ කෙසේද යන්න පිළිබඳව විමසන්න. ඔවුන් පවසන ආකාරයෙන් ඇතැම් විට එය සිදු නොවිය හැකිය.

අඩු කිරීම් සාක්ෂාත් කර ගැනීමේ ක්‍රම පිළිබඳව විමසන්න.

මූලික ඉලක්ක ලෙස විශාලතම මීතේන් විමෝචනය කරන්නන්  තෝරා ගැනීම වඩාත් අර්ථවත්ය.මෙහිදී  විශේෂයෙන් ම වැඩි අවධානයක් යොමු වනුයේ විශාල ඛනිජ තෙල් සමාගම් වෙතය.

මීතේන් විමෝචනය සිදුවන්නේ ඛනිජ තෙල් නිස්සාරණ ස්ථානයේ පමණක් නොවේ. පොදු සැපයුම් දාම පුරාවටම මීතේන්  විමෝචනයේ සලකුණු ඇති අතර මේ  කෙරෙහි වැඩි වැඩියෙන් අවධානය යොමු කෙරේ.

මීතේන් විමෝචනය කෘෂිකර්මාන්තය, ගුවන් සේවා, මුහුදු  නැව්ගත කිරීම සහ වෙනත් අංශ වලින් ව්‍යුත්=පන්න වේ.

විශේෂයෙන්ම කෘෂිකාර්මික නිෂ්පාදන ක්‍රියාවලිය  මීතේන්වල සැලකිය යුතු මූලාශ්‍රයකි, ප්‍රධාන වශයෙන් වී  වගාවේදී  ජලය පිරුණු කුඹුරුවල බැක්ටීරියා මගින් මීතේන්  මුදා හරිනු ලැබේ). සහ ගවයන් ඇති කිරීම ද මීතේන් වායුගෝලයට එක් කරන ක්‍රමවේදයකි.  ගොවිපළ මට්ටමින් පමණක් නොව, අමුද්‍රව්‍ය භාවිත කරන සමාගම් වලින්ද, අවම කිරීම කළ හැක්කේ කුමක්ද යන්න පිළිබඳව ප්‍රශ්න මතු වේ.

මීතෙන් විමෝචනය පාලනය කිරීමේ නවතම ක්‍රමවේද පිළිබඳව සිදු කෙරෙන පර්යේෂණ පිළිබඳව උනන්දු වීමද මෙහිදී වැදගත් පියවරකි. මේ සම්බන්ධයෙන් නව අදහස් ශීඝ්‍රයෙන් පරීක්‍ෂාවට ලක් වෙමින් පවතින කාලයකි.  විද්‍යාත්මක අනුගමනය කිරීමකින්  ඉදිරිපත් කිරීමට කාලෝචිත ප්‍රශ්න මතු විය හැකිය.

රූපය: Marcelle Louw / GIJN

මීතේන් විමෝචනය සඳහා වගකිව යුතු රටවල්

2021 නොවැම්බරයේ ස්කොට්ලන්තයේ ග්ලාස්ගෝ හි පැවති එක්සත් ජාතීන්ගේ දේශගුණික විපර්යාස සමුළුව (COP26) ට මත්තෙන් බොහෝ රටවල් ඔවුන්ගේ මීතේන් විමෝචනය අඩු කිරීමට පොරොන්දු විය.

විශේෂාංග සඳහා  අදහස්:

ජාතික අඩු කිරීමේ මට්ටම් තෝරා ගත්තේ කෙසේද සහ ඇයි?

 ඉලක්ක සපුරා ගන්නේ කෙසේද සහ සත්‍යතාව තහවුරු කර ගන්නේ කෙසේද?

එක් එක් රජයයන් විසින්  තමන්ගේ විමෝචන අඩු කිරීම් පිළිබඳ තනි ඉලක්ක සහ කැපවීම් පිළිබඳව තොරතුරු එක්සත් ජාතීන්ගේ   ජාතික වශයෙන් තීරණය කළ දායකත්ව (NDCs) පිළිබඳ වාර්තා වලින් සොයාගත හැකිය. එම වාර්තා  එක්සත් ජාතීන්ගේ NDC ලේඛනයේ ප්‍රකාශයට පත් කෙරේ. UNFCCC විසින් NDC සංශ්ලේෂණ වාර්තා ද සකස් කරයි. (2021 ඔක්තෝබර් සංස්කරණය  මෙතැනින් බලන්න.)

සමහර රටවල් මෙම වාර්තාවල ජාතික විමෝචන දත්ත හෙළි කරයි.

ගෝලීය මීතේන් ප්‍රතිඥාවට අත්සන් කළ රටවල් 111 ක්  2030 වන විට 2020 මීතේන් මට්ටම්වලින් 30% කින් අඩු කිරීමේ ගෝලීය ඉලක්කයකට එකඟ වී ඇත. කෙසේ වෙතත්, ප්‍රතිඥාව අත්සන් කිරීමෙන් පමණක්  එක් එක් රටවල් නිශ්චිත ඉලක්කවලට බැඳෙන්නේ නැත.

සැලසුම් පිළිබඳ විවේචන සඳහා හොඳම මූලාශ්‍ර වනුයේ ප්‍රාදේශීය හෝ පළාත්  පාරිසරික කණ්ඩායම්, විද්‍යාඥයන්, ව්‍යාපාරික ප්‍රජාව සහ දේශපාලන ක්‍රියාකාරීන් විය හැකිය.

විමෝචනය මැනීම තීරණාත්මක ආරම්භක ලක්ෂ්‍යයක් වන බැවින්, වාර්තාකරුවන්ට විමෝචනය තක්සේරු කිරීමට භාවිතා කරන ක්‍රමවේදය විමර්ශනය කළ හැකිය.

පළාත් සහ නගර වැනි උප-ජාතික අධිකරණ බල ප්‍රදේශ ද ශුද්ධ-ශුන්‍ය කැපවීම් කරයි.

“මීතේන් වායු විමෝචනය විශාල ගැටලුවක් බවට විවාදයක් නැත.  පෘථිවිය සඳහා තීරණාත්මක වූ මොහොතක දේශගුණික විපර්යාස වේගවත් කරවීමට එය හේතුවක් වෙයි .දැනට මේරිලන්ඩ් විශ්ව විද්‍යාලයේ ජනමාධ්‍ය උපාධි පාසලේ අධ්‍යක්ෂක හිටපු වාර්තාකරුවෙකු වන රෆායෙල් ලොරෙන්ට් පවසයි.. “මාධ්‍යවේදීන්ගේ වගකීම ඒ කතාව බලගතු ආකාරයෙන් පැවසීමය.

මූලාශ්‍රය

This story was originally published by the Global Investigative Journalism Network (GIJN)

විමර්ෂණාත්මක වාර්තාකරණයෙන් ශ්‍රි ලංකාවේ මාධ්‍ය තුළ අකුරු සහ රූපවලට අලුත් අරුතක්

පාස්කු ඉරුදින ප්‍රහාරයත් සමඟම ශ්‍රී ලංකාව තුළ භිතියෙන් වෙළීගිය අතර ශ්‍රී ලංකා රජය සහ මාධ්‍ය ආයතනය ජාත්‍යන්තර ත්‍රස්ත සංවිධාන මෙම ප්‍රහාරයට සහය දීමක් පිළිබඳවද අවධානය යොමු කෙරිණි.

එහිදී දේශීය වශයෙන් ඇතිව තිබුණු නොසන්සුන් බව පිළිබඳ නිසි අවධානයක් යොමු ව නොතිබූ අතර මෙහිදී නිසි තොරතුරු ලබා ගැනීමට මාධ්‍ය ආයතනයවලට තිබුණු අවස්ථාව අල්ප විය. එමගින් ව්‍යාජ තොරතුරු සමාජගත වීම දැඩි වශයෙන් සිදුවූ අතර එය ඇතැම් අන්ත මතධාරී බෞද්ධයින් විසින් මුස්ලිම් ජන සමාජය කෙරෙහි අනිසි බියක් සහ අවිශ්වාසයක් ඇති කිරීමට සමත්විය.

ඒ අනුව 2020 වර්ෂය මැද භාගයේදී එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවර්ධන වැඩසටහන විසින් සිවිල් සංවිධාන කිහිපයක් සමඟ එක්ව ශ්‍රී ලංකාවේ අවදානම්කාරී සමාජ කොටස් මුහුණ දිය හැකි අභියෝග අවම කිරීමට අවශ්‍ය උපකරණ සහ ක්‍රම සකස් කිරීමට පියවර ගනු ලැබිිිණි.

එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ශ්‍රි ලංකාවේ විමර්ෂණාත්මක වාර්තාකරණය සඳහා මධ්‍යස්ථානය (Center for Investigative Reporting – CIR) ඊට එක් වූ අතර එමගින් ගැටුම්කාරි තත්ත්ව ඇති කරන වාර්තාකරණය අවම කිරීමට අවශ්‍ය පියවර ගනු ලැබිණි.

ශ්‍රී ලංකාවේ මාධ්‍ය තාක්ෂණය භාවිත කිරීම අතින් යාවත්කාලීන වුවද මාධ්‍ය සාක්ෂරතාව සහ භාවිතය අතින් දකුණු ආසියාවේ ඉතාම පහත් මට්ටමක සිටින බවට සඳහන් කළයුතු වේ. ඊට අමතරව මාධ්‍යවේදීන්ගේ වගවීම, අවංක බවද ඉතාම පහළ මට්මක පවතී.

ඒ අනුව විමර්ෂණාත්මක වාර්තාකරණය සඳහා වූ මධ්‍යස්ථානය විසින් මුහුණ දෙන ලද විශාලතම අභියෝගය ලෙස ඉහත කාරණා සඳහන් කළ හැකිය.

අද වන විට තාක්ෂණය සහ මාධ්‍ය විවිධාංගීකරණය උණුසුම් පුවත් වර්මාතනයේ වැදගත්ම අංගය බවට පත්ව තිබේ. එහිදී සමාජ මාධ්‍ය විශාල කාර්යක් ඉටු කරනු ලබන අතර එමගින් එක් මොහොතකින් මිලියන ගණනකට තොරතුරු සන්නිවේදනය කිරීම සිදු කරයි.

ඒ අනුව විමර්ෂණාත්මක වාර්තාකරණය සඳහා වූ මධ්‍යස්ථානය විසින් මාධ්‍යවේදීන්, සමාජ ජාල මාධ්‍ය ක්‍රියාකාරීන් සමඟ එක්ව ගැටලුව සහ එය සොයාගැනීම පදනම් වූ වාර්තාකරණයකටත් වෙනත් මතයන් වර්ධනය කිරීම අවම කිරීමටත් පියවර ගනු ලැබීය.

එහිදී මාධ්‍යවේදීන්, බ්ලොග්කරුවන්, ඇතුළු විශාල පිරිසකට නිසි ලෙස ජනමාධ්‍යකරණය භාවිතා කිරීමට පිළිබඳවත් ව්‍යාජ තොරතුරු සමාජගත වීම වැලැක්වීමට අදාළ වූ දැනුම් වර්ධනයක් ඇති කිරීමට ගවේෂණාත්මක වාර්තාකරණය සඳහා වූ මධ්‍යස්ථානයට හැකි විය.

ඒ අනුව විමර්ෂණාත්මක වාර්තාකරණය සඳහා වූ මධ්‍යස්ථානය විසින් පළමු පියවර ලෙස 2020 නොවැම්බර් 30 වැනිදා ක්‍රමවේද තුනක් ඔස්සේ සිය වැඩසටහන ක්‍රියාත්මක කරනු ලැබීය.

එහිදී මාධ්‍ය සාක්ෂරතාව වර්ධනය කිරීම පියවර ගත් අතර මාධ්‍යවේදීන් 300කට, සිවිල් කණ්ඩායම් සහ තවත් විශාල පිරිසකට පුහුණවීම් සැසි 18ක් යටතේ සිය මාධ්‍ය සාක්ෂරතාව වර්ධනයට අවශ්‍ය දැනුම ලබාදීම සිදුවිය.

මෙම වැඩසටහනේ දෙවන පියවර ලෙස දේශීය සහ ජාත්‍යන්තර විශේෂඥයින්ගේ සහය ඇතිව දැනුම් වර්ධනය කිරීමට කටයුතු කළ අතර මේවන විට ඔවුහු සම්පත් දායකයින් බවටද පත්ව සිටිති.

තෙවන අදියර වශයෙන් වගවීමේ ජනමාධ්‍යකරණයක් සහ සාක්ෂි පදනම්කරගත් වාර්තාකරණයක් ඇති කිරීමට වැඩටසහන් දියත් කෙරිණි. ඒ සඳහා 200කට අධික තරුණ පිරිස් එක්වූ අතර ඔවුහු සාම්ප්‍රදායික මාධ්‍යවේදීන්ගෙන් ඔබ්බට ගොස් සිය කටයුතු කිරීමට උත්සුක වූහ.

ඒ අනුව මෙම වැඩසටහන් මගින් නව මාධ්‍ය සම්ප්‍රදායක් ශ්‍රී ලංකාව තුල ඇති කිරීමටත් ඊට නව පරපුර එක්කර ගැනීමටත් හැකියාව උදාවිය.

Original Link: https://lankasara.com/

https://lankasara.com/si/%e0%b6%b4%e0%b7%94%e0%b7%80%e0%b6%ad%e0%b7%8a/%e0%b7%80%e0%b7%92%e0%b6%b8%e0%b6%bb%e0%b7%8a%e0%b7%82%e0%b6%ab%e0%b7%8f%e0%b6%ad%e0%b7%8a%e0%b6%b8%e0%b6%9a-%e0%b7%80%e0%b7%8f%e0%b6%bb%e0%b7%8a%e0%b6%ad%e0%b7%8f%e0%b6%9a%e0%b6%bb%e0%b6%ab%e0%b6%ba/?fbclid=IwAR3tbLGyxIrv2lGs-fGGY0CI6qLJFF7FTqKlOscgfIQlCsH5zNgL1CeYcFI

වැරදි තොරතුරුවල මුල සෙවීමට විශේෂඥ දෙපළකගෙන් උපදෙස්

පළවන වැරදි  තොරතුරු මෙන්ම  ඒවැනි වැරදි  තොරතුරු ප්‍රචාරය කරන ව්‍යාපාර පිළිබඳව ගැඹුරින් කරුණු සොයන විමර්ශණාත්මක මාධ්‍යවේදීන්ට මේ වැරදි ප්‍රචාර  පිටුපස සිටින්නේ කවුරුන්ද යන්න හඳුනා ගැනීම වැදගත් වේ. නමුත් එයම පමණක්  ප්‍රමාණවත් වන්නේ නැති බවට   12 වැනි ගෝලීය විමර්ශණාත්මක ජනමාධ්‍ය සමුළුවේදී (#GIJC21) ක්‍රේග් සිල්වර්මන් අනතුරු ඇඟවීය. ප්‍රෝපබ්ලිකා (ProPublica) නැමැති  ලාබ නොලබන ප්‍රවෘත්ති ආයතනයේ මාධ්‍යවේදියකු වන සිල්වර්මාන් පවසන්නේ ඊට සම්බන්ධ වූවන්ගේ යටි අරමුණු ද අවබෝධ කර ගැනීම ඒ හා සමානව වැදගත් බවය.

සිල්වර්මාන් පවසන්නේ මෙම වැරදි පතුරුවන  ව්‍යාපාරයන්හි වඩාත් පොදු අංගයක් වන්නේ  ව්‍යාජ සන්දර්භයක් ඇතුළත් කිරීමය.  එහිදී සත්‍ය ප්‍රකාශයක් හෝ නිවැරදි උපුටා දැක්වීමක් එහි මුල් අර්ථයෙන් ඉවත් කර නොමඟ යවන සුළු ආකාරයෙන් සකස් කිරීම සිදුවෙයි.  “එබැවින් ඔබ වැරදි තොරතුරු හා වැරදි තොරතුරු මූලාශ්‍ර  නිරීක්ෂණය කිරීම ගැන සිතන විට, ඔබ එම සන්දර්භය මනසේ තබා ගෙන කටයුතු කළ යුතුයි,” ඔහු පැවසීය. “ ඔබ සොයන්නේ 100% අසත්‍ය දේවල් පමණක් නම් හෝ ඔබ සොයන්නේ  ප්‍රවෘත්ති පමණක් නම්, ඔබට එහි ඇති බොහෝ දේ මග හැරෙනු ඇත.” සිල්වර්මාන් සඳහන් කරයි.

විසින් GIJC21 වැඩමුළුවකදී සිල්වර්මන් සම්බන්ධ වූ පුද්ගලයකු වූයේ මාර්ගගත මිථ්‍යාවන් සහ ව්‍යාජ ප්‍රවෘත්ති විමර්ශනය කිරීමේ විශේෂඥතාවක් ඇති හාවඩ් සරසවියේ මාධ්‍ය, දේශපාලන සහ මහජන ප්‍රතිපත්ති පිළිබඳ සෝරෙස්ටයින් මධ්‍යස්ථානයේ  ජ්‍යෙෂ්ඨ පර්යේෂකයෙකු වන මාධ්‍යවේදී ජෙන් ලිට්වෙයින්කෝය.  වැරදි තොරතුරු මෙන්ම  වැරදි ලෙස ඉදිරිපත් කරන  තොරතුරු, බොහෝ විට උපාය මාර්ගිකව ඉදිරිපත් වන බව ලිට්වෙයින්කෝ සඳහන් කළේය. “ප්‍රචාරක ව්‍යාපාරයන්ට ඒවා සැලසුම් කරන විවිධ අදියර ඇත. පසුව ඒවා සමාජ මාධ්‍යවල පැතිරී යන ස්ථාන, එහිදී අපට මාධ්‍යවේදීන්ගේ ප්‍රතිචාරවලට මුහුණ දීමට සිදුවනු ඇත.” ඇය පැවසුවාය. “ ඇත්ත වශයෙන්ම, අපි ඒවා ඉවත් කළ පමණින් මෙම වැරදි ප්‍රචාර පහව යන්නේ නෑ. ඒ වෙනුවට සිදුවන්නේ ඔවුන් අලුතින් හැඩ ගැසිමයි. ”

මාධ්‍යවේදීන් දෙදෙනා මෙම ව්‍යාපාරවල මූලයන් ලබා ගැනීම සඳහා උපදෙස් සහ මෙවලම් රාශියක් ඉදිරිපත් කළහ.

වැරදි තොරතුරු ඉවත් කිරීම සඳහා කළ හැකි දේ

වීඩියෝ සහ ඡායාරූප

වීඩියෝ සහ ඡායාරූප අන්තර්ගත කරුණු පරීක්ෂා කිරීමට උත්සාහ කරන විට, මාධ්‍යවේදීන් තමන්ගෙන්ම මෙසේ අසාගත යුතුය: එය මුල් රූපයක් හෝ වීඩියෝවක් ද? අන්තර්ගතය අල්ලා ගත්තේ කවුද, සහ කවදාද? අවසාන වශයෙන්, පින්තූරය හෝ වීඩියෝව ගනු ලැබුවේ කොතැනද – මෙය භූ-ස්ථානගත කිරීමට උපකාරී වේ.

මේ සඳහා ලිට්වෙයින්කෝ සහ සිල්වර්මාන්  විසින් නිර්දේශ කරනු ලබන  WeVerify, නම් ප්ලගින් මෙවලමට ඇතැම් කරුණුවල සත්‍ය අසත්‍යතාව නිශ්චය කළ හැකිය.එය ගූගල් ක්‍රෝම් සමඟ ක්‍රියා කරයි. මෙම මෙවලම  ස්ථාපනය කර ගැනීමෙන්  පසු, ප්ලගිනය පරිශීලකයින්ට TinEye, Bing සහ Yandex ඇතුළු විවිධ සෙවුම් යන්ත්‍ර හරහා ඡායාරූපයක් ධාවනය කර බැලිමේ විකල්පය ලබා දෙයි.  තවද පරිශීලකයාට රූපයේ නිශ්චිත කොටසක් ඉස්මතු කිරීමට සහ එය සෙවීමට පමණක් ඉඩ සලසයි. Yandex හට මුහුණු හඳුනා ගැනීමේ හැකියාවද ඇත – එම තාක්ෂණයට අමතර සත්‍යාපනයක් අවශ්‍ය වුවද. “පින්තූර සෙවීමේ එක් ප්‍රධාන දෙයක් නම් ගූගල්වලින් ඔබ්බට යාමයි, WeVerify සෙවුම් දිගුව ඔබට ඒය කිරීමට ඉඩ සලසයි,” Lytvynenko පැවසීය.

සමාජ මාධ්‍ය ගිණුම්

වැරදි තොරතුරු ඉවත් කිරීමේ කටයුත්ත ආරම්භ කිරීමට හොඳ තැනක් වන්නේ සමාජ මාධ්‍ය ගිණුම් විමර්ශණය කිරීමයි. පළමුව, එය  අදාළ සමාජ මාධ්‍ය සමාගම විසින් සත්‍ය බවට තහවුරු කරන ලද (Verified)  ගිණුමක් දැයි පරීක්‍ෂා කරන්න: එය ඇත්ත වශයෙන්ම අයිති ඊට  හිමිකම් කියන පුද්ගලයාටද? ගිණුම හැදුවේ කවදාද? ඔවුන් කොහෙ කියලද  කියන්නේ? ආදී තොරතුරු පිළිබඳ ව  සවිස්තරාත්මක පසුබිම් පරීක්ෂාවක් කරන්න: ඔවුන් හා සම්බන්ධිත ජාලය මෙම පුද්ගලයන් ගැන පවසන දේ, ඔවුන් මිතුරන් වන්නේ කා සමඟද යන්න මෙන්ම  ඔවුන් නිතරම කතා කරන්නේ, හුවමාරු කර  ගන්නේ කා සමද ඔවුන්  කැමති කාටද? ඔවුන්ගේ රටා මොනවාද යන්න මෙන්ම  ඔවුන් නිතිපතා පළ කරන්නේ කුමන විෂයයන් මතද? යන්න පිළිබඳවද අවබෝධයක් තිබිය යුතුය.

“ ඇතැම් විට ගිණුමෙන් ඔබ දකින ආකාරයේ අන්තර්ගතයන් සහ එය පළ කරන්නේ  යයි කියන පුද්ගලයන් අතර යම් විසන්ධි වීමක් හෝ ගැටුමක් ඇති විය හැකියි. ඒ වගේම ඔය වගේ දේවල් තමයි ඔබට බැලිමට අවශ්‍ය වන්නේ.”සිල්වර්මාන් සඳහන් කරයි.

Twitonomy යනු මාධ්‍යවේදීන්ට ඔවුන් පරීක්ෂා කරන Twitter ගිණුමක සවිස්තරාත්මක සහ දෘශ්‍යමාන විශ්ලේෂණ ලබා ගැනීමට භාවිතා කළ හැකි එක් මෙවලමකි. “ඔවුන් කොපමණ වාරයක් ට්වීට් කරන්නේද, ඔවුන් ට්වීට් කරන විට, ඔවුන් පිළිතුරු දෙන්නේ කුමන ගිණුම්වලටද, ඔවුන් නැවත ට්වීට් කරන්නේ කාටද යන්න එය ඔබට කියයි,” සිල්වර්මන් වැඩිදුරටත් පවසන්නේ ඒසේය  “එමෙන්ම ඔවුන් ට්වීට් කරන විට එය ඔබට ඒය ඒකින් ඒක ලබා දිමට ද මෙම මෙවලමට හැකියාවක් පවතින අතර එය ඔවුන් සිටින්නේ කුමන කාල කලාපයේදැයි සොයා ගැනීමට ඔබට උපකාරී වනු ඇත.”

කතා බහ සඳහා වන යෙදුම් (චැට් ඇප්ස් )

චැට් කිරීම සඳහාම නිර්මාණය වූු මෘදුකංග යෙදුම් බොහෝ විට භාවිත වන්නේ වැරදි තොරතුරු ප්‍රචාරයට වුවද ඒවා විමර්ශණය කිරීමට ලැබෙන අවස්ථා අවමය. මෙය යමකු විසින් දැනුවත්ව පොදු ෆේස්බුක් හෝ ටිව්ටර් ගිණුමක තොරතුරු ප්‍රසිද්ධියේ පළ කිරීමකට වඩා බෙහෙවින්ම වෙනස්.” ලිට්වෙයින්කෝ පවසයි.

සමහර කතා බස්  යෙදුම් වැරදි තොරතුරු පතුරුවා හැරීම සඳහා බහුලව භාවිතා වුවද, ඒවා විමර්ශණය කිරීමට එහි සීමාවන් ඇත. “මෙය පොදු ට්විටර් පැතිකඩකට හෝ පොදු ෆේස්බුක් පැතිකඩකට වඩා බෙහෙවින් වෙනස් ය, එහිදී යමෙකු දැනුවත්ව තොරතුරු මහජනතාවට ඇතුළත් කරයි,” ලිට්වෙයින්කෝ පැහැදිලි කළේය. “චැට් යෙදුම්වලට එම පෞද්ගලිකත්වය පිළිබඳ අපේක්ෂාවක් ඇත, ඔබ ඒ ගැන වාර්තා කරන විට අපි ප්‍රවේශම් විය යුතුය.”

“සීමාවන් මඟහරවා ගැනීමේ එක් ක්‍රමයක් නම් ප්‍රේක්ෂකයන්ගෙන් එම තොරතුරු සමූහය මූලාශ්‍රගත කිරීමයි.”  ඇය පැවසුවාය.

 බ්‍රසීලයේ 2018 මැතිවරණයට බලපෑම් කිරීම සඳහා විවිධ මාධ්‍ය සමාගම් 24ක් එකතු වී කටකතා සහ ව්‍යාජ අන්තර්ගත ව්‍යාප්තිය හඳුනා ගැනීමේ ව්‍යාපෘතියක වැඩ කළ Comprova ව්‍යාපෘතියේදී මෙය බ්‍රසීලයේ සාර්ථක ව භාවිතා කරන ලදී.

“බොහෝ ප්‍රවෘත්ති ආයතන ඔවුන්ගේ පාඨකයන්ට සහ නරඹන්නන්ට එකම වට්ස් ඇප්  WhatsApp අංකයත් යැවුවා. ඒම ග්‍රාහකයන්  තමන්ට හමුවන ඕනෑම ව්‍යාජ තොරතුරක් සත්‍ය අසත්‍යතාව තහවුරු කර ගැනීම සඳහා යළි ආපසු ප්‍රවෘත්ති ආයතනවලට ඒවීමට කටයුතු කළා. ” ඇය පැවසුවාය.

 “ඒ් නිසා ඉඟි ඉල්ලීමේ බලය කිසි විටෙක අවතක්සේරු කරන්න ඒපා” සමූහ මූලාශ්‍ර ක්‍රමය WhatsApp වැනි කතාබස් යෙදුම් සමඟ හොඳින් ක්‍රියා කරයි, එය ප්‍රසිද්ධ නොකළ කණ්ඩායම්වලට සම්බන්ධ වීම දුෂ්කර බැවින් අධ්‍යයනය කිරීමට අභියෝග කරයි.

බාහිර අංශයකට තොරතුරු ලබා ගත නොහැකි සේ සංකේතනය කර ඇති සුලබ යෙදුමක් වන ටෙලිග්‍රෑම් හි අන්තර්ගතය විමර්ශණය කිරීම සඳහා වඩාත් ප්‍රයෝජනවත් මෙවලම්වලින් එකක් වන්නේ  Tgstat වේ. එය සමඟ, මාධ්‍යවේදියෙකුට යම් නාලිකාවක  සිටින අය පිළිබඳ අවබෝධයක් ලබා ගත හැකිය. “එබැවින් ටෙලිග්‍රෑම් ගිණුමේ භාවිත නාමයක්  Tgstat වෙතට ඇතුළු කළහොත්, ඔබට දින 90 ක් දක්වා විශ්ලේෂණ ලබා ගත හැකි අතර නාලිකාවට විශාල ග්‍රාහකයින් ගලා ඒමක් තිබේද නැතහොත් ඔවුන්ගේ අන්තර්ගතය වඩාත් ජනප්‍රිය වූ දිනයක් තිබේදැයි ඔබට දැක ගත හැකියි. “ලිට්වෙයින්කෝ පැවසීය.

කෙසේ වුවද සිල්වර්මාන් ලිට්වෙයින්කෝ විශේෂඥයින් දෙදෙනාම අවධාරණය කරන කරුණක් වන්නේ මෙම මෙවලම් සහ ප්‍රවේසම් සහගත  වාර්තාකරණය සමඟ වුවද යමක්  විනිශ්චය කිරීමට පෙර අතිරේක සහ  නිශ්චිත වෙනත් සාක්ෂි ද රැස් කර ගත යුතු බවය.  “මෙම කාර්යය කරන පුද්ගලයින් සැබවින්ම වැරදියට යන එක් ක්‍රමයක් නම්, ඔවුන් කිසිදු පදනමක් නොමැතිව යම් කරුණු ආරෝපණය කිරීම සහ චෝදනා කිරීමයි” සිල්වර්මන් ඒසේ අනතුරු අඟවයි.

“ඉතින් පරිස්සමෙන් . ඔබට ඉහළ මට්ටමේ විශ්වාසයක් ඇති වන තුරු ඔබේ සාක්ෂි රැස් කරන්න  කරුණු ගොඩ ගසන්න.

මූලාශ්‍රය

This story was originally published by the Global Investigative Journalism Network (GIJN)

Citizen Journalism training Series – MOJO storytelling: Tools and Techniques

The first of a new virtual training series themed ‘MOJO storytelling: Tools and Techniques’ under the CitizensConnect initiative will be underway this Saturday, 12 February 2022.

Renowned multimedia journalist, trainer and Chief Editor/CEO of the Nepal Multimedia Journalism Network (NIMJN) Rajneesh Bhandari will deliver the virtual training for 20 select digital storytellers currently contributing Mobile Journalism (MOJO) content for CitizensConnect, an exclusive storytelling platform. The training will cover the A to Z of MOJO storytelling techniques, coupled with virtual demos.

CitizensConnect is an initiative by the Center for Investigative Reporting (CIR) designed to strengthen citizen journalism in Sri Lanka, and to create an ethical and highly professional community of MOJO storytellers. The program provides continuous skills development opportunities and a unique tri-lingual web platform for the publication of stories often underreported.

The program is supported by the International Research and Exchange Board (IREX) and the U.S. Agency for International Development (USAID).

Those keen to bring out underreported stories from across Sri Lanka can become a part of the CitizensConnect network and contribute to story development while enjoying exclusive opportunities to upskill themselves, both locally and globally.

A few seats are still available for the ongoing orientations and interested persons can apply using the link given below.

https://forms.office.com/Pages/ResponsePage.aspx?id=UzWw6wUkU0-z9yjuIiHvSkEvl8Z7sR5Ai3jYEXmGmSZUNTJYUklTM0I0WVBRWkJMRkFMT05KNUJPWS4u