The Center for Investigative Reporting (CIR) has launched its latest media capacity building and reporting initiative to support in-depth reporting on electoral accountability in Sri Lanka.
Six mid-career journalists will receive reporting fellowships to research and report on systemic issues that affect electoral democracy in Sri Lanka.
To kickstart, an intensive two-day training program on transparency and accountability in governance will be held for the select journalists. During their fellowship period, senior editors will offer them mentoring support to produce high quality in-depth reports.
The initiative includes a four-part discussion series bringing together expert speakers to share insights on issues related to electoral democracy and promote solutions.
The program is supported by the Netherlands Embassy in Colombo.
The Pandora Papers exposed the financial secrets of powerful people in more than 100 countries, leading to a worldwide crackdown on tax dodgers, money launderers and the white-collar professionals who enable them.
From India to Germany, Peru, the U.K. and beyond, two years after the International Consortium of Investigative Journalists published the Pandora Papers, authorities worldwide continue to investigate, prosecute and legislate against tax evaders, money launderers and the white-collar professionals who service them.
The 2021 Pandora Papers investigation was the largest investigation in journalism history. Led by ICIJ, a cross-border team of more than 600 reporters trawled through a leak of 11.9 million documents from 14 offshore service providers that specialized in setting up shell companies in tax havens and secrecy jurisdictions. The files detailed the financial deals and hidden assets of politicians, celebrities, business people and criminals in more than 100 countries.
Earlier this year, authorities in the German state of Hesse said they had acquired the data from an undisclosed source for a “six figure” amount. A dedicated task force is currently reviewing the documents and coordinating with law enforcement in “several” European countries to identify suspects of tax fraud and other crimes, a finance ministry spokesperson told ICIJ in an email. The spokesperson did not provide further details, citing privacy concerns and “tactical reasons.”
“Investigators [analyzing the leaked data] will come across a lot of evil — like that associated with the mythical Pandora’s Box,” Hessian Finance Minister Michael Boddenberg said in a statement in July, inviting authorities from around the world to join Hessian investigators to probe the data and “stop the tax criminals who harm the public.”
Other agencies, too, have been acting upon Pandora Papers findings by ICIJ and its media partners in 117 countries.
Peruvian authorities launched an investigation into three members of the Catholic religious group Sodalicio de Vida Cristiana who are suspected of using offshore entities to launder money and hide profits from the authorities, according to local media. Documents in the Pandora Papers trove showed how the trio secretly created shell companies in the British Virgin Islands and Panama to invest in a mining business, ICIJ’s partner Convoca reported. They did not respond to Convoca’s comment requests.
Indian financial authorities have seized high-end property and other multimillion-dollar assets belonging to at least five businessmen with offshore shell companies identified in the leaked data, according to information reported on India’s Enforcement Directorate website. One of them is accused of bribing a judge, laundering the proceeds of financial crimes and using an offshore trust and British Virgin Islands companies to hide assets worth more than $77 million.
In the U.K., tax authorities have begun reviewing potential tax evasion cases uncovered by the international team of reporters. In June, HM Revenue and Customs announced it was sending letters to hundreds of U.K. residents named in the leaked data, warning them to “come clean” with details of their overseas holdings, or risk harsh penalties.
“The work of investigative journalists or media coverage in general of potential financial crimes is sometimes decisive for the initiation of preliminary proceedings,” said Anna Pingen, a European criminal law expert and researcher at the Max Planck Institute for the Study of Crime, Security and Law in Freiburg, Germany.
“This has been the case in a number of cases such as the Offshore Leaks, Paradise Papers, Panama Papers, Pandora Papers,” Pingen said, referring to previous ICIJ investigations.
Targeting the enablers
Babis, the Czech politician and businessman, was one of more than 330 public officials whose offshore financial deals were uncovered in the 2.94 terabytes of leaked data. Others included 130 billionaires from 45 countries, art collectors, pop stars, criminals, and Russian businessmen and politicians close to Russia’s President Vladimir Putin.
Behind each client was a financial services provider who administered the paperwork, kept company records up to date, and, in some cases, executed share transfers and other deals on behalf of their clients without asking too many questions.
Last month, an officer with the U.S. Internal Revenue Service told a South Dakota radio station that the agency had identified sanctioned Russian oligarchs who were holding assets in trusts incorporated in the state — an issue flagged in the Pandora Papers. ICIJ revealed how the American state has become a new global hub of financial secrecy, attracting international clients who want to shield their wealth from authorities. The revelations led U.S. legislators to introduce an amendment to the Bank Secrecy Act that would force attorneys, art dealers and trust companies to investigate clients from abroad seeking to move money through the American financial system. The Senate later blocked the bill.
In New York, the state legislature recently passed the so-called LLC Transparency Act that, if signed into law by the governor, would require limited liability companies incorporated to do business in New York to disclose their owners. In an op-ed in the Albany Times Union, Emily Gallagher, an assembly member behind the proposed law, described it as “a blow against slumlords, human traffickers, fentanyl importers, tax cheats, terrorists, political corruption, kleptocrats and Russian oligarchs.”
Even in Switzerland, where a powerful legal and consulting industry has long resisted reforms, the Federal Council is currently discussing the introduction of a new anti-money laundering bill. If approved, the new law would impose due diligence requirements on lawyers, accountants and consultants who set up and administer trusts and shell companies for their clients.
Pandora Papers documents analyzed by ICIJ showed how prominent Swiss consultancy firms, as well as solo advisers, counted among their clients people who were later convicted or suspected of financial crimes, including an Italian national accused of tax fraud, several people involved in Brazil’s largest corruption scandal, and two brothers convicted in a money laundering case. The proposed law would make white-collar professionals accountable for reporting risks and stepping up oversight of legal entities.
In a June resolution titled the “lessons learnt from the Pandora Papers and other revelations,” EU parliamentarians called on member states to scrutinize the role of intermediaries in facilitating tax dodging and sanction evasion. Lawmakers cited ICIJ reporting that showed how “PwC, along with other major accountancy firms, had a central role in assisting Russian oligarchs with their investments in the West through their networks of offshore shell companies.”
A PwC spokesman did not answer ICIJ’s specific questions at the time but said that the work the firm performs for its clients is “in line with all applicable laws, regulations and PwC’s own internal standards.”
The accounting firm is also one of the industry players that expressed veiled criticism of the EU’s proposed new “SAFE” directive, which would prevent accountants from creating complex and non-transparent structures that can be used for tax evasion and aggressive tax planning purposes. After the European Commission launched a public consultation on the proposed directive in July, PwC published a brief claiming that the measures may negatively affect the “businesses and individuals that use entities to cater for a specific personal, societal, investment or business need.”
“Whether proposed legislation that addresses the role of enablers, such as the SAFE Act, will be a game changer in the fight against financial crime will depend on its implementation and Enforcement,” said the European criminal law expert Pingen.
The directive “is only one piece of the puzzle,” Pingen told ICIJ.
In addition to creating new laws that target the enablers, she said, governments should take other measures to prevent financial crimes, including “strengthening international cooperation to share information and coordinate law enforcement efforts.”
“Infiltration into the legal system is what makes crime pervasive and destructive,” the report said.
As a result, each year law enforcement manages to recover just a tiny fraction, or about 2%, of the criminal proceeds, according to Europol’s executive director Catherine De Bolle — “a drop in the ocean of the immense illicit — and untaxed — revenues gained by criminal networks,” she said in the report.
The report identified “layers of corporate structures spread across multiple jurisdictions,” including offshore tax havens, as one of the key factors that help criminals hide their illegal funds.
Stunted reforms
In recent years, several secrecy jurisdictions have begun a slow shift towards transparency, following political pressure triggered by the Pandora Papers and other ICIJ investigations into the offshore financial system. Yet, in many cases, reforms remain partial.
The Cayman Islands is one of the latest territories to consider rolling out a transparency bill that would make corporate ownership information available to law enforcement. Last month, Financial Services Minister André Ebanks said in a statement that the bill, if passed by Parliament, will improve Cayman’s reputation as the territory seeks to comply with global rules against money laundering and terrorism financing.
“By enhancing transparency and ensuring access to accurate information, the Cayman Islands solidifies its position as a trusted global financial centre of excellence dedicated to combating financial crimes,” Ebanks said.
However, the proposed legislation, known as the Beneficial Ownership Transparency Bill, does not currently allow the public to access the information. According to the statement, such conditions may change in the future after the Caymans government concludes its discussion with the U.K. over the registry’s potential implications for privacy and data-protection rights.
The concerns are based on a 2022 judgment by the European Court of Justice that struck down a 2018 requirement that EU member states establish and publish databases of company owners — a decision criticized by anti-corruption advocates as a way to roll back corporate transparency.
The Pandora Papers provided further evidence that shell companies incorporated in the territory can be used to transfer millions of dollars of unclear origin without much accountability.
We need rules that tackle all factors which allow people to commit such white-collar crimes, such as weak regulations, low corporate tax compliance and ethics as well as the impunity of shady white-collar professionals.
— Chiara Putaturo, a tax and inequality expert with Oxfam International
The files show that, between 2010 and 2015, Cayman Islands companies were part of a vast offshore empire linked to Suleiman Kerimov, a Russian billionaire associated with a covert group of powerful Russians believed to hold Putin’s vast wealth. A Swiss financier accused by French authorities of acting as Kerimov’s frontman used the entities for multimillion-dollar transfers later flagged by BNY Mellon bank as “suspicious,” ICIJ found. They denied wrongdoing.
It “cannot be the norm” that wealthy individuals and corporations can continue to use the offshore financial system to hide their profits and wealth, said Chiara Putaturo, a tax and inequality expert with Oxfam International.
Regulators need to target both the end users as well as the service providers if any crackdown on offshore finance is to be effective, Putaturo told ICIJ.
“We need rules that tackle all factors which allow people to commit such white-collar crimes, such as weak regulations, low corporate tax compliance and ethics as well as the impunity of shady white-collar professionals,” she said.
வத்தளை பிரதேசத்தில் நடுத்தரக் குடும்பம் ஒன்றில் பிறந்து அதிகமான முட்டுக்கட்டைகளை சந்தித்து தளராது இன்று புதிய துறையொன்றில் முன்னோக்கி நகர்ந்து கொண்டிருக்கும் SKR எக்கடமி நிறுவனத்தின் ஸ்தாபகரான சஞ்சய ஆகாஷ் என்ற இளம் ஓவியக் கலைஞர் தொடர்பான கதையே இது.
சராசரி நடுத்தரக் குடும்ப இளைஞர்கள் போல் தானும் உழைத்து முன்னேர வேண்டும் என்று மத்திய கிழக்கு நாடொன்றுக்கு சென்று அங்கு வைத்தியசாலை ஒன்றில் நோயாளிகளின் உடல் கழிவுகளை சுத்தம் செய்யும் தொழிலை செய்வதற்காக பணிக்கப்பட்ட ஒருவரான இவர் பல முயற்சிகளின் பின்னர் முன்னேறி இன்று தனக்கென்று தனியான துறையொன்றை உருவாக்கி சாதித்து வருகின்றார்.
“நான் நாட்டில் கடன்பட்டு அதிக எதிர்பார்புகளோடு ஒரு முகவர் மூலமாக அங்கு சென்றது ஒரு சிறப்பங்காடியில் உதவி கணக்காளராக வேலை செய்வதற்காகவே. ஆனாலும் அங்கு எனக்கு கிடைத்த தொழிலோ நான் வாழ்க்கையில் செய்ய கனவிலும் நினைக்காத தொழிலாகும்.
சென்ற கடனை முடிப்பதா வாழ உழைப்பதா என்று பல இரவுகள் தூக்கம் விழித்து சிந்தித்து சிந்தித்து கடன்பட்டு வந்த பாவத்துக்கு என்று இரண்டு ஆண்டுகள் அந்த நாட்டில் மனதுக்குப் பிடிக்காத தொழிலை செய்து கொண்டே காலத்தை கடத்தினேன்.
எனக்கு இருந்த ஒரே ஆறுதல் கண்ணுக்குக் கவர்ச்சியான சம்பளம் மாத்திரமே. அதே வேளை அங்கு வரும் நோயாளிகளின் உறவினர்கள் சந்தோசமாக கொடுக்கும் சிறிய தொகைப் பணத்தையும் எனது சம்பளத்தையும் அப்படியே சேமித்து வந்தேன், நான் தொழில் செய்த இடத்திலேயே உணவு, தங்குமிடம் கொடுக்கப்பட்டதால் எனக்கென்று பெரிய செலவுகள் அங்கு இருக்கவில்லை.”
இன்று தான் வாழும் சமூகத்தில் தனக்கான அடையாளம் ஒன்றைப் பதிப்பது தான் கண்ட துன்பங்கள் மற்றும் கசப்பனுபவங்களை தன்னைத் தொடர்ந்துவருபவர்கள் அனுபவிக்கக் கூடாது என்பதற்காக் கடுமையாக உழைத்து பாடுபட்டு தனது இளமையின் அதிக அளவிலான காலங்களை இதற்காகவே செலவு செய்து இன்று இத்தாலியில் தனது அடையாளத்தை பதித்து சிறந்த முறையில் வர்த்தகத்தில் ஜொலிக்கும் சகோதரர் சஞ்சய தனது புலம்பெயர்வு வாழ்க்கையின் ஆரம்பம் தொடர்பாக கூறியவையே இது.
தாம்; வாழும் இடத்தில் அதற்கான வசதி வாய்ப்புகள் இல்லை எனும் போது தான் விரும்பியோ விரும்பாமலோ தனது குடும்பத்தைப்பிரிந்து தான் வாழும் மண்ணைத் துரந்து இடம்பெயர்ந்து சென்றாவது அல்லது புலம்பெயர்ந்தாவது தனது இலக்குகளை அடைந்து கொள்வதற்கு பெரும் பிரயதனங்களை மேற்கொள்கின்றார்கள்.
இவ்வாறு புலம் பெயர்ந்து சென்றவர்களில் எத்தனை பேர் தமது இலக்குகளை அடைந்தார்கள், தாம் தேடிய அந்த அங்கீகாரத்தை பெற்றுக்கொண்டார்கள் என்று நோக்கினால் அதற்கான பதில்கள் அரிதாகவே ஆம் என்றதாக இருக்கும். ஏனையோரின் நிலமை கேள்விக்குறியாகவே நீளும். ஆனால் இங்கு சஞ்சய தனது வெற்றிகரமான பயணம் பற்றி கூறும் போது வெளிநாட்டு தொழிலாளர்களின் நிலமை தொடர்பில் இவ்வாறு தெரிவித்தார்.
“இன்று கூட்டத்தோடு கூட்டமாக இடம்பெயர்ந்து சென்று உழைத்து விட்டு வந்து மீண்டும் உழைக்கச் சென்று மீண்டும் வரும் ஒரு சக்கர முறையிலேயே வெளிநாட்டு தொழிலாளர்களின் வாழ்க்கைச் சக்கரம் நகர்ந்து கொண்டிருக்கின்றது, இதனால் இவர்களின் வாழ்க்கையின் தரம் மாறப்போவதில்லை, நானும் ஆரம்பத்தில் அனைவரையும் போல் தான் வெளிநாடு சென்றேன்.
சென்றது உழைக்க வேண்டும் என்று. எனக்கு அங்கு என்ன செய்ய முடியும் என்ற எந்த அறிவும் போகும் போது எனக்கு இருக்கவில்லை. ஆனாலும் நான் போன கடமைக்காக அங்கு இருந்தேன். என்னைப் போலவே எதுவும் அறியாமல் என்னோடே சென்று அங்கு கிடைத்த வேலையை செய்து கொண்டு இன்னும் இருப்பவர்கள் அதிகமாக உள்ளார்கள்.”
“என்னோடே அங்கு சென்றவர்கள் பலதியாவில் (பாதை சுத்திகரிப்பு வேலை), வீட்டு சாரதிகளாக இன்னும் வேலை செய்கின்றார்கள். என்னோடு கூடவே அங்கு வந்த ஒரு சகோதரியான ஹிமாஷா வண்ணிநாயக்க தொடர்பில் கட்டாயம் கூறவே வேண்டும். அங்கு என்னோடே வந்த அவருக்கு நகரில் உள்ள பிரபலமான அலங்கார நிலையத்தில் வேலை கிடைத்தது.
6 மணித்தியாளங்கள் வேலை, சம்பளம் எனது சம்பளம் போல் 3 மடங்கு. வருடத்துக்கு 3 மாதங்கள் விடுமுறை. என்னோடு கூடவே சென்றவருக்கு எப்படி இது சாத்தியம் என்று ஒரு நாள் ஹிமாஷாவிடமே கேட்டேன். அவள் அங்கு சென்றதே அந்தத் தொழிலுக்குத் தான் என்றும் தான் செய்ய வந்த தொழில் தனக்கு கிடைத்தது என்றார், நானும் வந்தது கணக்காளராக வேலை செய்யவென்று, கிடைத்தது நோயாளிகளின் கழிவு அகற்றும் வேலை என்றதும் அவர் நான் இலங்கையில் பெடிகியூ (கால் நக அலங்காரம்) கற்று அனுபவ சான்றிதழ்களோடே இங்கு வந்தேன், உன்னைப் போல் எதுவும் அறியாது வரவில்லை என்றார்”
வெளிநாட்டு தொழிலாளர்களின் வெளிநாட்டு வாழ்க்கை தொடர்பாக சஞ்சய தெரிவிக்கும் போது “வெளிநாட்டுக்கு போவது தப்பேயில்லை, எதுவும் அறியாமல் எல்லோரையும் போல் சென்று வீட்டு வேலை கூடதெரியாத பணிப்பெண்ணாக இருப்பதும், பலதியாவில் (பாதை சுத்திகரிப்பு வேலை),வேலை செய்வதும் என்று தொடர்ந்து இருந்தால் அது நமக்கு நாமே செய்துகொள்ளும் பெரிய அநியாயம், அங்கு சென்றால் தான் தெரியும் எவ்வளவு தொழில்கள் அதிக சம்பளத்தோடு உள்ளன என்று, எதுவும் அறியாமல் சென்றால் எதுவும் கிடைக்காது, இங்கு புதிய துறைகளை கற்று அங்கு சென்றால் நிச்சியமாக பெண்களுக்கும் தான் ஆண்களுக்கும் தான் தாராளமாக சிறப்பான கௌரவமான தொழில்கள் உள்ளன, அங்கு எதுவும் அறியாதவர்களை யாரும் மதிப்பதில்லை.” என்று நீண்ட நேரமாக அது தொடர்பில் கதைத்தார்.
இலங்கையின் சனத்தொகையில் சுமார் 1.5 மில்லியனுக்கும் அதிகமானவர்கள் புலம்பெயர்வுத் தொழிலாளர்களாக செயற்பட்டு வருவாதாக இலங்கை வெளிநாட்டு வேலைவாய்ப்புப் பணியகம் தனது உத்தியோகபூர்வ இணையதளத்தில் அறிக்கை வெளியிட்டுள்ளது.
அதேவேளை கடந்த 2021ம் ஆண்டு மாத்திரம் புலம்பெயர் தொழிலாளர்கள் இலங்கைக்கு 6.9 பில்லியன் டொலர்கள் அனுப்பியுள்ளதாக இலங்கை மத்தியவங்கியின் அறிக்கை சுட்டிக்காட்டுகின்றது. இது 2022ம் ஆண்டாகும் போது நாட்டின் அரசியல் நெருக்கடி மற்றும் பொருளாதாரத ஸ்திரமின்மை காரணமாக வீழ்ச்சியுற்றுள்ளது. இதுவரை அந்த நிலமை சீரகவில்லை என்பது பரிதாபத்துக்குரிய விடயமாகும்.
“இலங்கையில் இருந்து வெளிநாடு சென்றுள்ள அதிகமானவர்கள் ஏனோ உழைப்பதற்காக சென்றோம் என்பதற்காக உழைத்து பணம் அனுப்பிக் கொண்டிருப்பவர்களே. அதைத் தாண்டி புதிதாக ஒன்றைக் கற்று அதன் மூலம் தான் உயர முனைந்தவர்களின் எண்ணிக்கை மிகவும் குறைவாகவே உள்ளது”. என்று அவர் மேலும் தெரிவித்தார்.
இவர் இத்தாலி சென்றது தொடர்பில் வினவிய போது
“மத்திய கிழக்கில் இருக்கும் போதே ஐரோப்பிய நாடு ஒன்றுக்கு செல்ல வேண்டும் என்ற ஆர்வம் எனக்கு வந்துவிட்டது. காரணம் எனது பிரதேசத்தை சேர்ந்த அதிகமானவர்கள் ஐரோப்பிய நாடுகளுக்கு சென்று நிறைய உழைத்து முன்னேரியிருப்பதே” என்று தெரிவித்தார்.
இரண்டு வருடங்கள் விஸா முடிந்ததும் இலங்கை திரும்பியவர் வந்த நாள் முதல் ஐரோப்பிய நாடொன்றுக்கு செல்வது தொடர்பிலேயே கவனம் செலுத்தினார்;. அது 2012,2013 காலப்பகுதி. இலங்கையில் அதிகமானவர்கள் சட்டவிரோதமாக படகு மூலமாக வெளிநாடுகளில் குடியேறிய காலம். படகில் அவுஸ்திரேலியா செல்வது குற்றம் என்று அடிக்கடி பத்திரிகைகளிலும் தொலைக்காட்சியிலும் கூறிக்கொண்டிருந்த காலம். இவர் ஐரோப்பிய நாடொன்றுக்கு செல்ல முயற்சித்துக் கொண்டிருப்பவர் என்ற விடயம் சட்டவிரோதமாக ஆள்கடத்திலில் ஈடுபடுகின்றவர்கள் அறிந்து இரவு நேரங்களில் அடிக்கடி வீட்டுக்கு வந்து தொந்தரவுகொடுத்தார்கள்.
ஏற்கனவே மத்திய கிழக்கு நாட்டின் தொழில் அனுபவத்தால் கடுமையான விரக்தியில் இருந்த இவர் எந்தக் காரணத்தைக் கொண்டும் சட்டவிரோத முகவர்களையோ, ஆள் கடத்தல்காரர்களையோ நம்புவதற்கு தயாராக இருக்கவில்லை. 2013ம் ஆண்டு ஐடுவுளு பரீட்சை எழுதி தரவாக சித்தியடைந்து முறையாக இவர் இத்தாலியை அடைந்தார். இத்தாலி வரும் போதும் வெறுமனே கிடைக்கும் தொழிலை செய்து காலத்தை கடத்தலாம் என்ற நம்பிக்கையிலேயே வந்த இவருக்கு இத்தாலியில் கிடைத்தது பல்கலைக்கழகம் ஒன்றில் சுத்திகரிப்புப் பணி. (சுத்திகரப்புப் பணி என்றால் இலங்கையில் போன்று என்று நினைக்க வேண்டாம் என்றார்.) 2014ம் ஆண்டு பின்னரைப் பகுதியில் இத்தாலியின் பிரபலமான பல்கலைக்கழகமான யார்லே பல்கலைக்கழகத்தின் ஆர்ட் கெலரி பகுதியிலேயே இவருக்கு வேலை கிடைத்தது.
“ஆர்ட் கெலரியின் தரையை சுத்தம் செய்வதோடு ஓவியங்களை காட்சிப்படுத்த ஓவியர்களுக்கு உதவுதல் போன்ற வேலைகளே எனக்கு வழங்கப்பட்டது. எனது கடந்த கால அனுபவங்களோடு ஒப்பிடும் போது இது எவ்வளவோ தேவலம் என்று எனது கடமையில் கவனமாக இருந்தேன். நோயாளிகளில் முனங்கல்களையும் வைத்தியசாலையின் ஆரவாரங்களையும் மாத்திரமே கேட்டு வந்த எனக்கு கலைத்துவமான சூழலின் ஓவியங்களும் ஆர்ட் கெலரியின் அமைதியும் பெரிய நிம்மதியைத் தந்தது. என்னோடு ரசனை ஒட்டிக் கொள்ளத் தொடங்கியது. எனது ஓய்வு நேரங்களில் ஓவியங்களை ரசிக்கலானேன். எனது வேலைகளை கண்ணும் கருத்துமாக செய்ததோடு எனது ஓய்வு நேரத்தையும் ஆர்ட் கெலரியிலேயே கழிக்கலானேன். அங்கு ஓவியங்கள் வரைய வரும் மாணவர்களுக்கு சிறிய சிறிய உதவிகளை செய்து கொடுப்பதோடு அவர்களோடே நேரத்தையும் கழித்தேன்.”
“இத்தாலி என்பது உலகில் அதிகமான அளவு ஓவியங்களுக்கு முக்கியம் கொடுத்து ஓவியர்களை ஆதர்சிக்ககும் நாடு என்று அங்கு வைத்துத் தான் அறிந்தேன். சிறிய மாணவர்கள் வரையும் ஓவியங்களை கூட கண்காட்சிகளில் அதிக விலை கொடுத்து வாங்குவது எனக்கு அதிசயமாக இருந்தது. இந்நிலையில் தான் அந்த பல்கலைக்கழகத்தில் கற்கும் பைசல் ஷேய்க் என்ற துருக்கியை சேர்ந்த ஓவியத் துறை மாணவரின் தொடர்பு எனக்கு கிடைத்தது.” என்று தெரிவித்த அவர் அவரது இத்தாலி வாழ்க்கை மற்றும் திருப்புமுனை தொடர்பாகவும் கதைத்தார்.
பைசல் ஓவியக் கலையில் முதுமாணி கற்கையை பூர்த்தி செய்யவே அங்கு வந்திருந்தார். அவர் சிறந்த முறையில் இயற்கை ஓவியங்களை வரைவதையும் தூரிகைகளை இலாவகமாக கையால்வதையும் கண்டு அவரிடம் இன்னும் நெருக்கமாகி கொஞ்சம் கொஞ்சமாக இயற்கை ஓவியங்கள் தொடர்பில் அறிவதில் ஆர்வாமாக இருந்தார்.
பைசல் தனது ஓய்வு நேரங்களில் பல்கலைக் கழகத்துக்கு வெளியேயும் வீதி ஓரங்களிலும் ஓவியங்களை வரைந்து விற்று பணம் ஈட்டுவதையும் அவதானித்தவருக்குஓவிய ஆசை வளரத் தொடங்கியது. பைசலிடம் ஓவியம் தொடர்பில் கற்று தனது அறையில் இலங்கையின் முக்கியமான வரலாற்று இடங்களை ஓவியங்களாக வரைந்து அவற்றை அறையிலேயே அழகாக காட்சிப்படுத்தி வைத்திருந்தார்.
ஒரு முறை இவரோடுஇவரது அறைக்கு வந்த பைசல் இவர் வரைந்து வைத்திருந்த ஓவியங்களைக் கண்டு தன்னோடு சேர்ந்து ஓவியம் வரைய இவரையும் அழைத்தார்,இவர் வரைந்து வைத்திருந்த “காலி கோட்டை” ஓவியத்தை அவர் விலை கொடுத்து வாங்கினார். அதுவே இவரது ஓவியத்துறை வாழ்வின் பெரும் திருப்புமுனையாக அமைந்தது. அன்று முதல் இவர் எனது ஓய்வு நேரங்களை பைசல் ஷேய்க் உடனே கழிக்கலானார்;. பைசல் தான் வரையும் ஓவியங்களுக்கு வர்ணம் கொடுக்கும் வேலையையே முதலில் சஞ்சயவுக்கு வழங்கினார். ஆரம்பம் முதலே அவற்றை முறையாகவும் ஆர்வமாகவும் செய்து வந்ததால் பைசல் இவரோடு இன்னும் நெருக்கமானார். பல்கலைக்கழகத்துக்கு வெளியே வீதியோரத்தில் ஓவியங்களை காட்சிப்படுத்தி ஒரு மாத காலத்திலேயே ஓவியங்கள் விற்பனையாவது இவருக்கு பெரும் வியப்பாக இருந்தது. அங்கு ஓவியங்களுக்கு அந்த அளவு வரவேற்பு காணப்பட்டது என்று வியப்போட அவர் தெரிவித்தார்.
“நாம் வீதியோர ஓவியர்கள் என்பதால் நமது ஓவியங்கள் ஒப்பீட்டளவில் சிறிய தொகைக்கே விலை கொடுத்து வாங்கப்பட்டது.”(நான் சராசரி விலை கேட்டதும் சிரித்துக் கொண்டே 15,000 – 20,0000 இலங்கை ரூபாய்கள் இருக்கும் என்றார்)
இலங்கையில் அதிகம் திறமையானவர்கள் உள்ள போதிலும் அவர்கள் தமது திறமைகளை முறையாக இனங்கண்டு அவற்றை வளர்த்துக் கொள்வதோ பட்டை தீட்டிக் கொள்வதோ இல்லை. அதனால் சிறந்த வரவேற்புள்ள பல துறைகள் வெளிநாடுகளில் உள்ள போதிலும் குறிப்பிட்ட சில துறைகளுக்கு மாத்திரமே செல்வது என்பதே இன்று அடையாளம் தேடி புலம்பெயர் தொழிலாளர்களாக யாவும் துறந்து செல்கின்றவர்களின் நிலையாக காணப்படுகின்றது. அவ்வாறு சென்று புதியதொரு துறையிலாவது தன்னை வளர்த்துக் கொண்டு ஏதாவது சாதிக்க முனைகின்றார்களா என்று பார்த்தால் அது அரிதாகவே நிகழ்கின்றது என்பதே துரதிஷ்டமான தொடர்கதையாகும். இவர்களைப்போன்றே தானும் வெளிநாடு சென்று சென்றதற்காக கிடைத்த வேலையை செய்து கொண்டு மாத்திரம் இருக்காது தனது முயற்சியினால் தனக்கான இடத்தை எவ்வாறு இவர் அமைத்துக் கொண்டார் என்பதனை அவர் கூறியதிலிருந்தே பார்க்கலாம்.
“இவ்வாறு இருக்கும் போது நான் பைசலிடம் ஓவியம் வரைந்து கொண்டே பல்கலைக்கழகத்தில் இருந்துகொண்டு தொழில் ரீதியாக வீதியோரத்தில் ஓவியம் வரையும் வேறு மாணவர்களது ஓவியங்களிலும் வர்ணம் தீட்டும் வேலைகளில் ஈடுபடலானேன். இதன் மூலம் எனக்கு அங்கு மாணவர்கள் மத்தியில் சிறந்த அறிமுகமும் வரவேற்பும் காணப்பட்டது. எனக்கான பாதை இது தான் என்பதை அப்போது தான் நான் சரியாக உணர்ந்தேன்.”
இவ்வறு சுமுகமாக சென்று கொண்டிருந்த இவரது இத்தாலி வாழ்வின் பெரும் திருப்புமுனையாக அமைந்தது பைசல் தனது கற்கைகளை முடித்து விட்டு தனது தாயகமான துருக்கி சென்றதாகும். பைசல் தனது நாடு செல்லும் போது சஞ்சயவுக்கு அவர் சேமித்து வைத்திரந்த சிறந்த ஓவியங்களை கையளித்து விட்டே சென்றார். இவர் தனது புதிய நண்பர்களின் ஓவியங்களுக்கு உதவி செய்யும் இடத்திலேயே பைசல் இவருக்குக் கொடுத்த ஓவியங்களையும் காட்சிப்படுத்தினார்;. இவர் கனவில் கூட நினைக்காதவாறு குறுகியகாலத்துக்குள்ளேயே பைஸல் அவருக்கு வழங்கி இவர் காட்சிப்படுத்திய ஓவியங்கள் விற்பனையானதும் இவரே புதிய ஓவியங்களை வரையலானார்.
ஆரம்பத்தில் இலங்கை தொடர்பான இயற்கை ஓவியங்களை வரைந்த இவர் அவற்றுக்கு அங்கு நிலவும் மதிப்பு மற்றும் ரசிகர்கள் மத்தியில் காணப்பட்ட வரவேற்பு கண்டு தொடர்ந்தும் இலங்கை தொடர்பான ஓவியங்களையே வரையத் தொடங்கினார்;;.
இவரது கவனம் முழுவதும் ஓவியத் துறையின் பக்கமே செல்ல இவரது சுத்திகரிப்புத் தொழிலானது பரிபோகும் சூழ்நிலை உருவானது.
இந்நிலையில் பல்கலைக்கழகத்தின் சுத்திகரிப்புக்குப் பொறுப்பான நிர்வாகம் இவரைக் கண்டித்து இறுதி எச்சரிக்கையும் அனுப்பியது. அதுஇவரைப் பெரிதாக பாதிக்கவில்லை. அந்த நேரமாகும் போது இவர் தனது புதிய துறையான ஓவியத்துறையிலே நீண்ட தூரம் வந்திருந்தார்;. எனவே பல்கலைக்கழக சுத்திகரிப்புப் பிரிவில் இருந்து முறையாக விலகி சுயாதினமாக இயங்குவதற்கு துணிந்து முன் வந்து சொந்தமாக ஓவியங்கள் வரைவதோடு ஏனையோரின் ஓவியங்களுக்கு வர்ணம் தீட்டுதல் மற்றும் கூலிக்கு ஓவியம் வரைதல் என்று தனக்கான புதிய பாதையைப் போட்டுக் கொண்டு பயணிக்கலானார்.
தனது புதிய முயற்சியான கூலிக்கு ஓவியம் வரைவதானது மிகவும் வெற்றிகரமாக செல்லவே தெருவோர ஓவியராக இருந்த இவர் தனக்கென்று ஒரு ஓவியக்கூடம் அமைத்து அதற்கு ளுமுசு எக்கடமி என்று பெயர் சூடும் அளவுக்கு 2019ம் ஆண்டாகும் போது வளர்ந்திருந்தார்.இவருக்குக் கீழே இரண்டு இந்திய மாணவர்கள் பகுதி நேரமாக எக்கடமியில் வேலை கூட பார்த்துள்ளார்கள்.
நிலமை இவ்வாறு சுமுகமாக நகரும் போது தான் உலகையே ஆட்டிப்படைத்த கொரோனா தொற்று இத்தலியிலும் பரவத் தொடங்கியது. இவர் நாடு முடக்கப்பட முன்னரே இலங்கைக்கு வந்து விட்டார். இலங்கையில் சிறிது நாட்கள் ஓய்வாக இருந்துவிட்டு மீண்டும் 3 மாதத்தில் இத்தாலிக்கு சென்றார்;. மீண்டும் இத்தாலி செல்லும் போது தனது ளுமுசு எக்கடமியின் கிளை ஒன்றை வத்தலையில் உள்ள தனது புதிய வீட்டில் ஆரம்பித்து விட்டு கொழும்பு விகாரமகா தேவி பூங்காவின் பின்னால் உள்ள கிரீன்பாத் பகுதியில் உள்ள இளம் ஓவியர்கள் சிலரை தெரிவு செய்து அவர்களுக்கு தொழில் வாய்ப்பு ஒன்றை ஏற்படுத்திக் கொடுத்து விட்டே சென்றார்.
கொரோனா காலத்தில் யாருக்கும் வெளியே நடமாட முடியாது என்று இருந்த நிலையில்; தனது பிரதேசத்தை அண்டிய பகுதிகளில் இருந்த அந்த இளம் கலைஞர்களின் ஓவியங்களை இத்தாலிய ஓவியப் பிரியர்களின் ஆர்வம் மற்றும் ரசனைக்கு ஏற்றாற் போல் தெரிவு செய்து அவற்றின் பெறுமதிக்கு தகுந்த விலையையும் செலுத்தியே தன்னோடு கொண்டு சென்றார்;.(எவ்வளவு விலை என்பதை அவர் கூறவதை தவிர்த்தார்) அங்கு தனது எக்கடமியில் அவற்றை வைத்து இத்தாலியில் இருந்து கொண்டே மீண்டும் தனது வேலையை ஆரம்பிக்கலானார்.
2022ம் ஆண்டு அரசியல் நெருக்கடி மற்றும் பொருளாதார நெருக்கடிகளின் போது மீண்டும் நாட்டுக்கு வந்த இவர் வரும் போது தனது எக்கடமியின் வத்தலை கிளை தொடர்பான தெளிவான திட்டமிடலோடே வந்தார். எக்கடமியில் புதிய ஓவியங்களை வரைய பத்திரிகையில் தொழில் வாய்ப்பு பிரசாரம் செய்தி ஓவியர்களை தெரிவு செய்தார்.
ஓவித்துறையில் திறமையான இளம் ஓவியர்கள் 10 பேருக்கு உடனடியாக வேலைவாய்ப்பு வழங்கிஅவர்களது வேலையை நேரடியாக கண்காணித்ததோடு அவர்களுக்கு ஒரு ஓவியத்துக்கு சதுர அடிக்கு ஒரு தொகை என்று ஊதியமும் வழங்கினார்.
இந்த வருடம் பெப்ரவரியில் மீண்டும் இத்தாலி சென்ற இவர் தனது எக்கடமியின் ஓவியங்கள் இத்தாலிக்கு கூரியர் மூலமாக வருவதற்கான சகல ஏற்பாடுகளையும் செய்து வத்தலை எக்கடமிக்கு பிரபாத் சமரசிங்க என்ற இளம் ஓவியரை பொறுப்பாக நியமித்தார்.
தற்போது சஞ்சய ஒரு வளர்ந்து வரும் தொழிலதிபராக மிளிர்வதோடு தன் போன்று சாதிக்கத் துடிக்கும் திறமையானவல்களுக்கு வழிகாட்டியாக சிறந்து உதாரண புருசராக வாழ்ந்து வருகின்றார்.
அவரிடம் நமது இளைய தலைமுறைக்கான செய்தி ஒன்று கேட்ட போது…
” அதிஷ்டம் தானே வந்து வீட்டைத் தட்டாது. கிடைக்கும் தொழிலை செய்வது தவறில்லை. அதிலிருந்து புதிதாக ஒன்றை கற்காது தொழிலை செய்வதே தவறு. அத்தோடு பொறுமையாக சந்தர்ப்பம் பார்த்து தனது நேரம் வரும் போது கடுமையாக முயற்சி செய்து இயங்க வேண்டும். அந்த சந்தர்ப்பத்தில் அதிஷ்டமும் வீட்டைத் தட்டும்.. “
இது இன்று ஒரு புதிய துறையில் பயணிக்கும் சஞ்சய ஆகாஷின் கதை.
இன்று நமக்கான சந்தர்ப்பங்கள் பரவலாக காணப்படுகின்ற போதும் காலம் காலமாக நமது முன்னோர்கள் சென்ற அதே பாதையிலேயே வெளிநாடு சென்று அதிகமானவர்கள் தொழில் இன்றியும் மிகவும் குறைந்த அளவிலான ஊதியங்களுக்கு தொழில் செய்தும் வருகின்ற நிலமை நீடித்துக் கொண்டு தான் இருக்கின்றது. புதிய துறைகளில் நம்மைத் தரப்படுத்திக் கொண்டு வெளிநாடு சென்று உழைப்பது ஒரு பக்கம் இருக்க: தான் சென்ற நாட்டில் புதிய துறையொன்றை கற்று அது தொடர்பில் ஆராய்ந்து தன்னை முன்னேற்றிக் கொண்டு சிறந்த முன்னுதாரணமாக இருக்கும் சந்தர்ப்பங்கள் சஞ்சயவைப் போன்று அனைவருக்கும் உள்ளது என்பதே இங்கு குறிப்பிட்டுக் கூறப்பட வேண்டியதாகும்.
M. M. M. Farik
இந்தக் கட்டுரை முதலில் செப்டம்பர் 29, 2023 அன்று வீரகேசரி இணையதளம் இதழில் வெளியிடப்பட்டது.
Journalists are invited to submit articles showing exemplary media coverage on labour migration and fair recruitment.
GENEVA (ILO News) – The International Labour Organization (ILO) is launching the ninth edition of its annual Global Media Competition . Its aim is to distinguish fair and balanced media reports on labour migration. Negative and stereotypical public narratives can fuel discrimination and abusive practices towards migrant workers.
The competition is open to professional and student journalists and will be judged by a panel of international migration and journalism experts. The winning entries will be selected according to a range of criteria including creativity, accuracy, balance and the positive portrayal of labour migration, including the multidimensional aspects of migrant workers’ lives.
“Discrimination and xenophobia against migrant workers are unfortunately everyday issues that need to be remedied. Through the power of storytelling, this competition seeks to reward the work of journalists who shed light on migrant workers’ successes, struggles, and contributions to society,” says Katerine Landuyt, Officer in Charge of the ILO Labour Migration Branch and one of the competition judges.
How to enter
Complete the online entry form and submit your piece in the following formats: written press, photo essay, multimedia, podcast, video or radio. A submission in any language is welcome. However, an English, French or Spanish translation must be included. Students are allowed to submit a published or unpublished media piece.
Key dates
31 October 2023 (23:59, Central European Time): Deadline for submissions, via the online entry form .
December 2023: Competition winners will be announced to celebrate International Migrants Day.
Awards
Three professional prizes and one student prize will be awarded. Winners can choose between a cash prize of US$1,200 in the professional category and US$500 in the student category, or a paid fellowship to participate in an online ITC-Turin fair recruitment or forced labour or labour migration course in 2024.
The competition is organized in partnership with the International Trade Union Confederation, the International Organisation of Employers, the Office of the High Commissioner for Human Rights, the International Federation of Journalists, Equal Times, Solidarity Centre, and Migrant Forum in Asia. The competition is supported by the ‘Integrated Programme on Fair Recruitment – Phase III ’ (FAIR III). and the Bridge Project.
க.பொ.த சாதாரணதரப் பரீட்சையில் எதிர்பார்த்த பெறுபேறு கிடைக்கவில்லை. அதன் பின்னர், நண்பர்களுடன் சிறிது காலம் சுற்றித் திரிந்து, தனக்கு 18 வயது வந்ததும் கடவுச்சீட்டைப் பெற்று மத்திய கிழக்கு நாட்டுக்கு சென்று, அங்கு ஏதோ ஒரு தொழில் செய்து சம்பாதிக்கலாம் என்ற எண்ணத்தில் பலர் வெளிநாடு செல்கிறார்கள். ஆனால், எந்த ஒரு வேலையிலும் முன்னனுபவம் இல்லாமலும் தொழில் ஒன்றை முறையாக கற்காமலும் சென்றதனால் மிகவும் கஷ்டமான பல வேலைகளில் சாதாரண தொழிலாளியாக சென்று பல இன்னல்களை அனுபவிக்க வேண்டிய நிலை ஏற்படும்.
இவ்வாறு எவ்வித திறனும் தொழிலில் முன்னனுபவமும் இல்லாது 2018ஆம் ஆண்டு கட்டாருக்குச் சென்ற திருகோணமலையின் புறநகர் பகுதியைச் சேர்ந்தவர் தான் 21 வயதுடைய இளைஞன் த.டிலக்சன்.
“எனது இள வயதிலே தந்தை இறந்துவிட்டார் என்பதனால் எனது சகோதரர்களை கற்பித்து ஆளாக்க வேண்டும். அதனால், அதிகமான சம்பளம் கிடைக்கக்கூடிய தொழில் ஒன்று தேவைப்பட்டது. வெளிநாடு சென்று அங்கு வேலை செய்து சம்பாதிப்பதே சிறந்த வழி என நினைத்து, கட்டாருக்கு சென்றேன்” என டிலக்சன் தெரிவித்தார்.
அவர் மேலும் தொடர்கையில்,
“இலங்கையில் உள்ள சப் ஏஜென்ட் மூலம் வெளிநாடு செல்வதற்கான முயற்சியில் இறங்கினேன்.
அவர், வைத்தியசாலை துப்புரவு பணி ஊழியராக வேலை வாங்கித் தருவதாகவும் ‘எவ்வித அசௌகரியமும் இல்லாமல் உரிய நேரத்தில் எல்லா விடயங்களையும் நிறைவேற்றித் தர ஏற்பாடு செய்துள்ளேன்’ என்றும் ஆசை வார்த்தைகளை கூற 300,000 (மூன்று இலட்சம்) பணம் செலுத்தி கட்டாருக்குச் சென்றேன்” என்றார்.
டிலக்சன் கட்டாரை அடைந்ததும், விமான நிலையத்தில் இருந்து அவரை கூட்டிச் செல்லக் கூட ஒருவரும் வரவில்லை. 24 மணித்தியாலங்கள் கடந்தாகிவிட்டது. மிகுந்த பசியுடன் இருந்ததாக மிகவும் கவலையுடன் தெரிவித்தார்.
அதன் பின், அவர் ஊழியராக பணியாற்றப்போகும் கம்பனியைச் சேர்ந்த நபர் ஒருவர் வந்து அழைத்துச் சென்றுள்ளார்.
அதன் பின், அவருக்கான பணியிடத்தை வழங்கி, சிறு தொகை முற்பணமும் கொடுத்துள்ளனர்.
“என்னை தனியாக ரயில் ஏற்றி அனுப்பிவிட்டார்கள். நான் வேலை செய்ய வேண்டிய தொழிற்சாலைக்கு எவ்வித முன்னனுபவமும் இல்லாமல், மொழி தெரியாமல் பயந்த நிலையில், என்ன நடக்குமோ என்ற அச்சத்திலேயே சென்றேன்” என்ற தனது கசப்பான அனுபவத்தை தடுமாறிய குரலில் கூறினார்.
ஆனால், அவர் பயந்தது போலவே அவர் எதிர்பார்த்துச் சென்ற தொழிலுக்கு எதிர்மாறான வேலையொன்று அவருக்காக காத்திருந்தது.
அது, பாலைவனத்தில் உள்ள ஒரு தொழிற்சாலை. அங்கு மிக சாதாரண தொழிலாளியாகவே சென்றார். அங்கு ஒவ்வொரு நாளும் வெவ்வேறு பிரிவுகளை சேர்ந்த நபர்களுடன் வேலை செய்யுமாறு மேற்பார்வையாளர் கூறியுள்ளார். அதற்கமைய ஒரு நாள் மேசனுக்கு உதவியாக, மறுநாள் துப்புரவுப் பணியாளராக, மற்றொரு நாள் பொருட்களை ஏற்றும் பணியாளராக என ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு வேலையை செய்துள்ளார்.
“நான் ஒரு தொழிலைப் பழகிவிட்டு சென்றிருந்தால், எனக்கான ஒரு நிலையான வேலையை கௌரவமாக செய்திருந்திருப்பேன். வேறொருவருக்கு உதவியாளராகி, அவரிடம் திட்டு வாங்கியிருக்க மாட்டேன்” என கூறும் அவர், ஒப்பந்தத்தில் குறிப்பிட்டிருந்தபடி, முன்னதாக தீர்மானிக்கப்பட்ட வேலையை இரண்டு ஆண்டுகள் செய்திருந்தால் மாதம் 80 ஆயிரம் ரூபாய் சம்பளம் கிடைத்திருக்கும். அதனை வைத்து தனது குடும்பத் தேவைகள், சகோதரர்களின் கல்வி போன்ற விடயங்களை நிறைவேற்றியிருப்பார். ஆனால், அந்நாட்டில் இவர் செய்த வேலைகளும் அனுபவித்த இன்னல்களும் வார்த்தைகளில் அடக்க முடியாதவை.
இவ்வாறு நாட்டில் இருந்து அதிகளவானோர் தமது பொருளாதாரத்தை மேம்படுத்த மத்திய கிழக்கு நாடுகளுக்குச் செல்வதை பிரதான நோக்கமாக கொண்டுள்ளனர்.
இந்நிலையில் நாட்டின் பொருளாதார நிலையானது கீழ்நோக்கிச் சென்றிருக்கும் இன்றைய சூழலில் நாட்டுக்கான அந்நியச் செலாவணியை ஈட்டி நாட்டுக்கு தேவையான அத்தியாவசிய பொருட்களை வெளிநாடுகளில் இருந்து இறக்குமதி செய்வதற்கான பணத்தை வழங்குபவர்களாக வெளிநாடுகளுக்கு தொழில் பெற்றுச் செல்பவர்கள் காணப்படுகின்றனர்.
2023 ஜனவரி தொடக்கம் ஆகஸ்ட் 30 வரை நாடு முழுவதும் 179,986 பேர் வெளிநாடுகளுக்கு தொழிலுக்காக சென்றவர்கள் ஆவர்.
நாட்டில் அத்தியாவசிய பொருட்களின் தட்டுப்பாடு, அதனால் ஏற்பட்ட விலையேற்றம் காரணமாக அன்றாட வாழ்வின் செலவுகளை சமாளிக்க அதிக வருமானம் ஈட்டித்தரும் தொழில் அவசியமாகிறது. அதற்காகவே மத்திய கிழக்கு நாடுகளுக்கு புலம்பெயர்ந்து சென்று, தொழில் செய்து சம்பாதிக்கின்றனர்.
திருகோணமலை மாவட்டத்தில் 2023 ஆகஸ்ட் வரையிலான கணக்கெடுப்பின்படி, அரச அங்கீகாரத்துடன் பயிற்சி பெற்று, வெளிநாட்டு வேலைவாய்ப்பு பணியகத்தின் மூலம் வெளிநாடு சென்ற பணிப்பெண்கள் 1078 பேர் ஆவர்.
திருகோணமலை அலுவலகத்தில் வந்து பதிந்து செல்லாமல் நேரடியாக கொழும்பில் உள்ள அலுவலகத்தின் மூலம் பதிவு செய்யப்பட்டுச் செல்பவர்களும், அலுவலகப் பதிவின்றி சப் ஏஜென்ட் ஊடாக வெளிநாடுகளுக்குச் செல்பவர்களும் 30 வீதத்துக்கு அதிகமானோர் என பணியகத்தின் அதிகாரி ஒருவர் தெரிவித்தார்.
மேலும், இங்கே குறிப்பிடப்படும் த.டிலக்சன் போன்று மத்திய கிழக்கு நாடுகளுக்கு செல்லும் நபர்களில் 65 சதவீதமானவர்கள் தொழில் ஒன்றை முறையாக கற்காமலேயே தொழிலுக்காக புலம்பெயர்கின்றனர்.
அதே நேரத்தில் திறன்களை வளர்த்துக்கொண்ட தொழிலாளராக மத்திய கிழக்கு நாடுகளுக்கு அரச அங்கீகாரத்துடன் சென்று, அங்கு சம்பாதித்த பணத்தை தாய்நாட்டில் முதலீடு செய்து, இங்குள்ள பல இளைஞர்களுக்கு தொழில் வாய்ப்பை வழங்கிவரும் பலர் நம் மத்தியில் இருக்கின்றார்கள்.
இவ்வாறு திட்டமிட்டு பல தடைகளை தாண்டி முயற்சி செய்த பலரில் ஒருவர்தான் மு.நாகராஜன். அவர் தன்னைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகையில்,
“என் மீதும் எனது குடும்பத்தின் மீதும் எனக்கு அதிகமான அக்கறையுள்ளது. உழைப்புக்கு அதிகமான சம்பளம் பெற வேண்டுமென்ற எதிர்பார்ப்பு எனக்குள் இருந்தது. ஆயினும் அப்படி ஒரு தொழிலை வெளிநாட்டில் மட்டுமே பெற முடியும் என சிந்தித்த நான், வெளிநாடு செல்வதற்கு முன்னரே, வெளிநாட்டில் என்ன தொழில் செய்வது என்பதை பற்றி சிந்தித்தேன். அப்போது எனக்கு கொஞ்சம் தெரிந்ததும் எனக்கு விருப்பமானதுமான சாரதி தொழிலை தெரிவு செய்தேன்” என்றார்.
அவ்வாறு நாகராஜன் வெளிநாட்டுக்குச் சென்று அங்கு சாரதியாக பணியாற்ற வேண்டும் என்றால் எவ்வாறான நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்வது, சாரதி அனுமதிப்பத்திரத்தை தரமுடையதாக எப்படி மாற்றுவது போன்ற படிமுறைகளில் கவனம் செலுத்தினார்.
அவ்வாறே தனது தொழிலுக்கான தகைமையை வளர்த்துக்கொண்டு வெளிநாட்டு வேலை வாய்ப்பு பணியகத்தின் மூலம் அங்கீகரிக்கபட்ட ஏஜெனட் ஒன்றை நாடினார். அதன் பின்னர் முறையான ஒப்பந்தம் ஒன்றைச் செய்து கட்டாருக்கு சென்றுள்ளார்.
வெளிநாடு செல்வதற்கும், ஏஜென்டுக்கு வழங்குவதற்குமான அளவுக்கு பணம் அவருக்கு தேவைப்பட்டது. எனினும், அத்தனை பெருந்தொகைப் பணம் தன்னிடம் இல்லாத காரணத்தால் அப்போது தனது சித்தப்பாவிடம் ஒரு இலட்சம் ரூபாயை கடனாக பெற்றுச் சென்றுள்ளார்.
கட்டாரில் தனக்கு வழங்கப்பட்ட வேலையை அந்த நாட்டு சட்டங்களுக்கமைய செவ்வனே செய்து வந்தார். குடும்பத்தை விட்டுப் பிரிந்த ஒரு கவலையை மாத்திரம் சுமந்தவராக, தன் செலவுக்காக சிறிதளவு பணத்தை மாத்திரம் ஒதுக்கிக்கொண்டு, தனது சம்பளத்தில் ஒரு பகுதியை வீட்டுச் செலவுக்காக கொடுத்து, மிகுதியை இலங்கையில் திறக்கப்பட்ட தனது வங்கிக் கணக்குக்கு வைப்பலிட்டு சேமிக்க தொடங்கியுள்ளார்.
இது தொடர்பில் அவர் மேலும் கூறுகையில்,
“சம்பளம் பெற்றால் வெள்ளிக்கிழமைகளில் நமது நாட்டைச் சேர்ந்தவர்கள் களியாட்ட நிகழ்வுகளில் கலந்து மகிழ்ச்சியடைவார்கள். அவ்வாறே பல நண்பர்கள் என்னையும் அழைப்பார்கள். ஆயினும், நான் எனது இலக்கை அடைய வேண்டும் என்பதற்காக எனது ஆசைகளை கட்டுப்படுத்திக்கொண்டு மிக எளிமையாக வாழ ஆரம்பித்தேன். செலவுகளை சுருக்கிக்கொண்டேன்” என்றார் நாகராஜன்.
அவ்வாறு அவர் தனது விசா முடிவடையும் காலம் வரை கட்டாரில் இருந்து சம்பாதித்தார்.
தனது நோக்கமெல்லாம் நமது நாட்டுக்கு வந்து தான் சம்பாதித்த பணத்தை முதலீடு செய்து வாகனம் ஒன்றை கொள்வனவு செய்து சுயதொழில் ஒன்றை ஆரம்பிக்க வேண்டும் என்பதேயாகும்.
அதேபோல தான் சம்பாதித்த பணத்தை கொண்டு குத்தகைக்கு வாகனம் ஒன்றை எடுத்து, சுற்றுலா பயணிகளுக்கான சேவையை ஆரம்பித்துள்ளார். அதற்காக அந்நாட்டு மொழித்திறனையும் விருத்தி செய்துகொண்டு, தொழிலை ஆரம்பித்துள்ளார்.
2015இல் தனது தொழிலை ஆர்வமாகவும் நம்பிக்கையுடனும் ஆரம்பித்தவர், இப்போது 3 வாகனங்களை வாங்கி தொழிலை விருத்தி செய்து வருகிறார்.
“பல சவால்களை எதிர்கொண்டபோதும் எனது விடாமுயற்சி காரணமாக யாருடைய அதிகாரத்தின் கீழும் வேலை செய்யாமல், நானே எனக்கு முதலாளியாகி, சுயதொழிலில் ஈடுபட்டு வருகிறேன். நாம் எமது தொழிற்திறனை வளர்த்துக்கொள்வதன் மூலமே வெளிநாட்டு வேலையை திறம்பட செய்து, தொழிலில் விருத்தி காண முடியும் என்கிற கருத்தையே வெளிநாடு செல்ல காத்திருக்கும் இளைஞர்களுக்கு நான் கூற விரும்புகின்றேன்” என மு.நாகராஜன் பெருமையோடு தெரிவித்தார்.
வடமலை ராஜ்குமார்
இந்தக் கட்டுரை முதலில் செப்டம்பர் 21, 2023 அன்று வீரகேசரி இணையதளம் இதழில் வெளியிடப்பட்டது.
இலங்கையில் ஏற்பட்ட யுத்தம் காரணமாக வடக்கு கிழக்கு மாகாணங்களைச் சேர்ந்த மக்கள் வெகுவாக பாதிக்கப்பட்டார்கள். இதனால் இக்கால பகுதியில் வேலை வாய்ப்புகளும் குறைவாகவே காணப்பட்டன.
ஒவ்வொருவரும் தனக்குத் தெரிந்த சிறு சிறு வேலைகளைச் செய்து கொண்டிருந்த வேளையில் தான் மத்திய கிழக்கு நாடுகளுக்கு பலர் வேலை வாய்ப்புகளைப் பெற்று சென்றனர் .
இத்தகையதொரு நிலையில் தான் குத்தூஸிக்கும் சவுதி செல்ல வாய்ப்பு தோன்றியது. ஊரிலூள்ள முபா கொன்ஸ்ரெக்ஸனுடன் சேர்ந்து பல வேலைகளைச் செய்த அனுபவங்களைப் பெற்றுக் கொண்டு லேபர் தொழிலுக்கு விண்ணப்பிக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது.
மற்றவர்களுடன் சேர்ந்து வேலைகளைச் செய்வதிலும், கற்றுக் கொள்வதிலும் அனுபவம் கொண்டதுடன் முறையான தொழில் வழங்குநர் சேவைகளையும் பெற்றுக் கொள்ளக் கூடிய வாய்ப்புக் கிடைத்தது.
இந்த வாய்ப்பினை பயன்படுத்திக் கொண்ட அவர் லேபர் தொழிலாளியாக 1991 ஆம் ஆண்டு சவுதிக்கு சென்று அங்கு poclain Operator பொக்லைன் ஒப்ரேட்டராக வேலை செய்யும் அனுபவத்தையும் பெற்றுக் கொள்ளக்கூடிய சந்தர்ப்பம் கிடைத்தது.
அத்துடன் ஐந்து வருடங்களுக்குப் பின் தான் அங்கு பெற்ற கொண்ட அனுபவத்தோடு 1996 ஆம் ஆண்டு இலங்கையை வந்து அவுஸ்திரேலியாவுக்கு செல்வதற்கான வழிகள் கிடைக்கப் பெறுகின்றன.
பொக்லைன் ஒப்ரேட்டருடன் (poclain operator) டெலிவரி பொருட்களை ஏற்றி இறக்குவதிலும் அனுபவங்கள் பெற்றுக் கொள்ளக்கூடிய வாய்ப்புக் கிடைக்கின்றது. 2004 ஆம் ஆண்டு இலங்கையில் ஏற்பட்ட சுனாமியின் போது கிழக்கு மாகாணத்தைச் சேர்ந்தவர்களும் பலர் பாதிக்கப்பட்டனர்.
இதனை கருத்தில் கொண்டு இலங்கை அரசாங்கம் மத்திய கிழக்கு நாடுகளுடன் ஏனைய நாடுகளுக்கும் செல்வதற்கான வசதியினையும் வாய்ப்பினையும் வழங்கின. இது இன்னொரு வகையில் அவுஸ்திரேலியா செல்வதற்கான வாய்ப்புகளை அதிகரித்தன.
இச்சந்தர்ப்பத்தை பயன்படுத்தி அவுஸ்திரேலியா தூதரகத்துக்கு சென்று தான் பெற்ற அனுபவங்களையும், கற்றுக்கொண்ட முறையான தொழில் பயிற்சியையும் அதற்கான ஆவணங்களையும் காண்பித்து ஆலோசனை பெற்றுக் கொள்ளக் கூடியதாக இருந்தது.
அந்த ஆலோசனையின் ஊடாக அவுஸ்திரேலியா தூதரகத்தின் உதவியுடன், 2005 ஆம் ஆண்டு வெளிநாட்டு வேலை வாய்ப்பு பணியகத்தில் பதிவு செய்து அஸ்திரேலியா செல்லுகிறார்.
அவுஸ்திரேலியாவில் ஆரம்பத்தில் மொழி பிரச்சினை, வேலைக்கு ஏற்ற ஊதியம் கிடைக்காமை முதலான சில பிரச்சினைகளைத் தோற்றுவித்தன.
காலப்போக்கில் கம்பெனிகள் பல வேலைக்கு அழைத்தன. சாதாரண லேபர் தொழில்முதல் கம்பெனிகளின் கனரக வாகனங்கள், இயந்திரங்கள் இயக்குதல் முதலான பல வேலைகளைக்கு ஆட்கள் சேர்க்கப்பட்டனர். இதனால்அனுபவம் உடையவர்களின் தேவைகள் ஏற்பட்டன.
கம்பனிகளுக்கு வேலைக்குச் செல்ல முன் டெக்ஸீ ரைவராக வேலை செய்யக்கூடிய வாய்ப்புக் கிடைத்தது.
பின்னர் கம்பனியில் இணைந்து பணியாற்றும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. இதன் மூலம் கம்பெனியிலிருந்து கிழமைக்கு ஒருதடவை ஊதியமும் கிடைத்தது.
2011 ஆம் ஆண்டு அவுஸ்திரேலியா நாட்டு பிரஜையாக உரிமம் கிடைத்தது. இந்த வாய்ப்பானது மேலும் தன்னை வளர்த்துக் கொள்வதற்கான சந்தர்ப்பங்களை அதிகரித்தது.
இவ்வாறான சூழ்நிலையில் இலங்கையில் கடந்த 30 வருடங்களாக நடந்த யுத்தமானது 2009 ஆம் ஆண்டு முடிவுக்கு வருகின்றது நாடு ஒரு ஸ்திரமான நிலைக்குள்ளாகியது. அவரது வாழ்விலும் வசதியை ஏற்படுத்தியது.
இதே காலப்பகுதியில் தான் கிண்ணி யாவையும் திருகோணமலையும் இணைக்கும் சுமார் 396 மீட்டர் நீளமான கடல் மேம்பாலம் முன்னாள் ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்சவினால் திறந்து வைக்கப்பட்டது.இது கிண்ணியா மக்களின் வாழ்வுக்கும்,வளத்துக்கும்,வாய் ப்பாக அமைந்தது மட்டுமல்லாமல் இதுவே எரிபொருள் நிரப்பு நிலையத்தின் வளர்ச்சிக்கும் துணையாக அமைந்தது.
2010 ஆம் ஆண்டு இலங்கைக்கு வந்த அவர் தனது சகோதரர்களை அழைத்து கிண்ணியாவில் எரிபொருள் நிரப்பு நிலையம் அமைப்பது பற்றி ஆலோசித்து திருகோணமலை-மட்டக்களப்பு பிரதான வீதிக்கு அருகில் எரிபொருள் நிரப்பு நிலையம் ஒன்றை நிர்மாணிப்பதற்கு திட்டம் வகுத்தனர்.
இது பற்றி மூத்த சகோதரர் முபாரக் கூறும்போது “நாங்கள் எரிபொருள் நிரப்பு நிலையம் அமைப்பதற்கு திட்டமிட்ட இடம் காடாக இருந்தது அவ்வாறான கஷ்டமான இடத்தில் தான் எதிர்காலத்தில் நன்மை கிடைக்கும் நாங்கள் நினைத்தோம்” என கூறியதுடன் .பின்னர் அக் காணியை 50 லட்சம் ரூபாவுக்கு வாங்கியதாகவும் கூறினார்.
2011 களில் எரிபொருள் நிரப்பு நிலையம். அரசாங்கத்தின் அனுமதியுடன் இலங்கை பெட்ரோலிய கூட்டுத்தாபனத்தின் அனுசரணையுடன் 2011 ஆம் ஆண்டு இறுதிப் பகுதியில் கட்டுமான பணிகள் முடிவடைந்து 2012 ஆம் ஆண்டு திறந்து வைக்கப்பட்டன .
“எரிபொருள் நிரப்பு நிலையம் அமைப்பதற்கு சுமார் 7 கோடி ரூபா செலவு செய்துள்ளதாக” மூத்த சகோதரர் முபாரக் கூறினார்.
2010 ஆம் ஆண்டு அவுஸ்திரேலியாவில் இருந்து இலங்கை வந்த போது எரிபொருள் நிரப்பு நிலையம் பற்றி அவரிடம் கேட்டபோது, “தான் வெளிநாட்டில் சம்பாதித்ததை எனது நாட்டில் முதலீடு செய்து அதனூடாக பல பேருக்கு வேலை வாய்ப்பு வழங்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பு நீண்ட காலமாக தனக்கு இருந்தது ” என்று கூறினார்.
அத்துடன் “திருகோணமலை மாவட்டத்திலேயே மிகப்பெரிய எரிபொருள் நிரப்பு நிலையமாக அமைக்க உள்ளதாகவும்” கூறினார்.
அவுஸ்திரேலியாவில் சம்பாதித்த பணத்தை பயன்படுத்தி ஆறு பம்பிகள் கொண்ட மண்ணெண்ணெய், டீசல், பெட்ரோல் முதலானவற்றை கொண்ட எரிபொருள் நிரப்பு நிலையமாக அமைக்கப்பட்டது.
திருகோணமலை, மட்டக்களப்பு, கண்டி, கொழும்பு, தம்புள்ளை, அக்கரைப்பற்று, கல்முனை, யாழ்ப்பாணம் முதலான பல்வேறு நகரங்களுக்கு செல்லும் பிரதான வீதியில் எரிபொருள் நிரப்பு நிலையம் அமைந்திருப்பதனால் நாள் தோறும் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட வாகனங்கள் எரிபொருள் நிரப்பிச் செல்லும் முக்கிய நிலையமாக மாறியது.
“நாள் ஒன்றுக்கு ஆறு லட்சம் ரூபாய்க்கு அதிகமாக எரிபொருள் விற்பனையாகும். இதில் மூன்று இலட்சம் ரூபாய் வருமானமாகக் கிடைக்கும்” என முபாரக் கூறினார்.
இப்போது இந்த எரிபொருள் நிரப்பு நிலையத்தை முகாமைத்துவம் செய்வது அவரின் இரண்டாவது சகோதரர். அவர் அதில் தேர்ச்சி பெற்றவராக இருந்தார்.
“எமது எரிபொருள் நிரப்பு நிலையத்தில் முகாமையாளர், எக்கவுண்டன், ஊழியர்கள் உட்பட சுமார் 17 பேர் வேலை செய்கின்றனர்” எக்கவுண்டனுக்கு மாதம் 30,000 – 35.000 ஆயிரம் ரூபாய் வழங்குகிறோம். முகாமையாளருக்கு 35.000 – 40.000 ஆயிரம் ரூபாய் வழங்குகிறோம்”என முபாரக் கூறினார்.
இரவு பகலாக இயங்குகின்ற இந்த எரிபொருள் நிரப்புநிலையத்தில். எரிபொருள் நிரப்ப வருகின்ற வாகனங்களுக்கு “ஊழியர்களாக சுமார் 15 பேர் வேலை செய்கின்றனர்.இவர்களுக்கு மாதம் சம்பளமாக 25,000 – 30,000 ஆயிரம் ரூபாய் வழங்குகின்றோம். சில சந்தர்ப்பங்களில் அதிக விற்பனையாக நின்ற போதும் நெருக்கடியான நேரங்களிலும், சிப்ட் அதிகமாக கிடைக்கின்ற போதிலும் அவர்களுக்கு மேலதிகமான சம்பளத்தை நாங்கள் வழங்குகின்றோம்” எனக் கூறினார்.
“எரிபொருள் விற்பனையில் கிடைக்கின்ற இலாபத்தில் பணியாளர்களுக்கு போனஸ்ஸாக பணமும்,வருடப்பிறப்பு முதலான விசேட நாட்களில் 25 000 – 30 000 ஆயிரம் ரூபாய் பணமும் ஆடையும் விசேடமாக வழங்கி வருவதாகவும்” கூறினார.
இவ்வாறு ஊக்கி விற்பதன் மூலம் பணியாளர்களும், தங்கள் பணிகளை சிரத்தையுடன் செய்கின்றார்கள்.
சில சமயங்களில் எரிபொருள் பெற்றுக் கொள்ள நீண்ட வரிசைகளில் வாடிக்கையாளர்கள் காத்திருக்கின்ற சந்தர்ப்பங்களில் பணியாளர்களுடன் சேர்ந்து, எக்கவுண்டன், முகாமையாளர்களும் ஒத்துழைப்பு வழங்குவது வேலையைச் சுருக்கி நேரத்தை மீதப்படுத்துவதாக அமைகின்றது.
“பணம் உழைப்பதில் திருப்தி காண முடியாது தாம் உழைத்த பின் அப்பணத்தின் மூலம் 10 குடும்பங்கள் பயன் பெறுவார்களாயின் அதுதான் உண்மையான திருப்தி”என இளைய சகோதரன் பைசல் கூறினார்.
உண்மையில் திருப்தியான சேவை வழங்குவதில் இவர்களது கூட்டுப் பொறுப்பு சிறந்ததாகவே முயற்சியாகவே காணப்படுகின்றது.
ஏற்கனவே கூறியது போல பணியாட்களின் குடும்பங்களில் 75 க்கும் மேற்பட்ட நபர்கள் நன்மை அடைகின்றார்கள். தனி ஒருவராக உழைத்து அதன் மூலம் பலருக்கு வேலை வாய்ப்பு வழங்குவது சிறப்பான ஒன்றாகும்.
முறையான இடப்பெயர்வு முறையாக கற்றுக்கொண்ட தொழில் என்பன நம் நாட்டில் வாழ்பவர்களுக்கு வேலை வாய்ப்புகளை தன் ஏற்படுத்திக் கொடுத்துள்ளன.
எரிபொருள் நிரப்பு நிலையத்தில் வேலை செய்யும் முகமத் ஆஷிக் என்பவர் “எங்களுக்கு சம்பளம் தருகின்ற போது மேலும் வேலைகளைச் செய்ய வேண்டும் என்ற ஆர்வத்தை ஏற்படுத்தும் குறையாக பேசுவது அதனைச் சுட்டி காட்ட மாட்டார்கள் ஏனென்றால் நாங்கள் நம்பிக்கையுடன் வேலை செய்கின்றோம்” எனக் கூறினார்.
“எங்களுக்கு வழங்குகின்ற சம்பளம் பணமாகவே வழங்குகின்றனர் அது எங்களுக்கு திருப்தி அளிக்கிறது” என்று மற்றொரு ஊழியர் இம்ரான் சொன்னார்.
குத்தூஸ் அவுஸ்திரேலியாவின் நிரந்தர வாழ்விட பிரஜையாக உரிமை பெற்றதனால் இரண்டு அல்லது மூன்று வருடங்களுக்கு ஒரு முறை இலங்கைக்கு வந்து செல்வது வழக்கம்.அவ்வாறு வரும்போது எரிபொரு நிலையத்தை முகாமைத்துவம் செய்வது வழக்கம் சகோதரனின் மேற்பார்வையும், நடத்தும் முறையும் அவருக்கு திருப்தியாக அமைந்தது.
ஒரு வவ்சரில் 13200 லீட்டர் எரிபொருள் காணப்படும் அந்த பவுசரில் நான்கு கொம்பாட்கள் காணப்படும். அதில் ஒவ்வொன்றிலும் நான்கு வகையான எரிபொருட்கள் காணப்படும். சில வவுசர்களில் 19900 லீட்டர் எரிபொருள் காணப்படும் இது வவுசர்களின் நீளம் உயரம் என்பனவற்றை பொறுத்து அமையும்.
தற்பொழுது 8 கோடி ரூபாய்க்கு சொந்தக்காரர் சுமார் 75 க்கும் மேற்பட்ட நபர்களின் வாழ்வுக்கு வேலைவாய்ப்பு வழங்கியுள்ளார் .
தான் மற்றும் வாழாது பிறரும் வாழ வேண்டும் என்ற உதவியை செய்துள்ளார். இதன் மூலமாக தான் உழைத்த பணத்தில் தான் மட்டும் வாழாது மற்றவர்களுக்கும் வாழக்கூடிய வாய்ப்பு கிடைத்ததுள்ளது .
இடப் பெயர்வின் மூலம் வாழ்வின் வளத்தை உருவாக்க முடியும் அதற்குத் தகுந்த தகுதியான முடிவு எடுக்கப்பட வேண்டும். இடம் பெயர்ந்து செல்பவர்கள் அனைவரும் செல்வந்தர்கள் அல்ல இருந்த போதிலும் செல்வந்தராகிக்கொள்ள நிறைய வழிகள் உண்டு முறையான தொழில் பயிற்சியும்,நேர்மையான பயணமும் வாழ்க்கையை வளப்படுத்திக் கொள்ள எதுவாக அமைகின்றது.
அவுஸ்திரேலியாவில் கற்றுக்கொண்ட அனுபவங்கள் மூலம் தொழிலை முறைகளைப் பயன்படுத்தி இலங்கையில் பலருக்கு வேலை வழங்கக்கூடிய வாய்ப்பு கிடைத்துள்ளன.
முறையான இடப்பெயர்வும்,கற்றுக் கொண்ட தொழிலும் அனுபவமும் உரிய இடத்தில் பயன்படுத்தி வாழலாம் என்ற எண்ணத்தையும் இவரின் வாழ்க்கை ஒரு பாடமாக அமைகின்றது.
எனவே வெளிநாடு செல்லும் ஒவ்வொருவரும் முறையான தொழில் பயிற்சியுடனும் அங்கீகாரத்துடனும் சென்றால் இவ்வாறான நல்ல நிலையினை அடைய முடியும் என்பது நிச்சயம்.
கிண்ணியா நிருபர்
இந்தக் கட்டுரை முதலில் செப்டம்பர் 12, 2023 அன்று வீரகேசரி இணையதளம் இதழில் வெளியிடப்பட்டது.
அக்குறணையிலிருந்து 9 பேர் கட்டாருக்கு வந்திருக்கின்றனர். முடிந்தளவு அவர்களது அடிப்படை தேவைகளுக்கான உதவிகளைச் செய்து வருகின்றோம். சில மாதகாலமாக அவர்களுக்கு உதவி செய்வதிலேயே காலம் கழிகிறது. ஆனால், இன்னும் தொழில்கள் எதுவும் கிடைத்தபாடில்லை. தொழில் தகைமைகள் எதுவும் இல்லாது, போலி முகவர்களால் இங்கு வந்து செய்வதறியாது மிகவும் கஷ்டப்படுகிறார்கள். இது குறித்து ஊரில் ஏதாவது விழிப்புணர்வை மேற்கொள்ளலாமா?” என்று கேட்கின்றார் கட்டாரில் தொழில் செய்து வருகின்ற சமூக செயற்பாட்டாளர் அமான் அக்ரம்.
கடந்த காலங்களில் நிலவிய இனவாத போக்கும், ஈஸ்டர் தாக்குதலும் இலங்கை முஸ்லிம்களது பொருளாதாரத்திலும், மனநிலையிலும் பாரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியிருந்தது. அதனைத் தொடர்ந்து வந்த கோவிட்-19 மற்றும் நாட்டில் ஏற்பட்ட பொருளாதார நெருக்கடி நிலமையை இன்னும் படுமோசமடையச் செய்துள்ளன.
இவ்வாறான ஒரு நிலையில், பொருளாதார நெருக்கடியும் வாழ்க்கை செலவீனங்களின் அதிகரிப்பும் இளைஞர்களையும் இளம் குடும்பஸ்தர்களையும் வெளிநாட்டு வேலைவாய்ப்பினை நோக்கி தள்ளியிருக்கின்றது. ‘வேறு வழியில்லை. வெளிநாடு செல்வதுதான் ஒரே வழி” என்ற மனநிலை பலரிலும் ஆழமாக பதிந்திருக்கின்றது.
அக்குறணையும், வெளிநாட்டு வாழ்க்கையும்
அக்குறணை வியாபாரத்தை பிரதான வருமான மூலமாக கொண்ட சமூகம். காலத்திற்குக் காலம் காணப்படும் சந்தை வாய்ப்புக்களை மையப்படுத்தி அதன் பிரதான வருமான வழிமுறைகள் மாற்றங்களைக் கண்டிருக்கின்றன. பொருளாதார நோக்கில், 1990களில் இருந்து ஜப்பானையும், 2000ஆம் ஆண்டுகளில் ஐரோப்பிய நாடுகளையும் நோக்கி அக்குறணை மக்களின் ஆர்வம் கொள்ளத் துவங்கினர்.
ஐரோப்பிய நாடுகளை பொறுத்தவரையில் அங்கு குடியுரிமை வழங்கப்பட்டதனால், தொழில் வாய்ப்பிற்கு சென்றவர்கள் பெரும்பாலும் குடும்பத்துடன் சென்று குடியேறினர். இவ்வாறு குடியேறியவர்களது வாழ்விடமாக அந்நாடுகள் மாறிவிட்டன. எனவே, இவர்களது பொருளாதார பங்களிப்பு பெருவாரியாக ஊரில் தாக்கம் செலுத்துவதாகத் தெரியவில்லை.
ஆனால், ஜப்பானை பொறுத்தவரையில் அங்கு தொழில் செய்யலாம், வியாபார நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ளலாம். குடியுரிமை பெறுவது கடினமாகும். இதனால், பொதுவாக ஜப்பான் வருமானம் ஈட்டுவதற்கான ஒரு களமாகவே பயன்படுத்தப்படுகின்றது.
அந்த வகையில், அக்குறணையின் மொத்த வருமானத்தில் பெரியதொரு வகிபாகம் ஜப்பானுக்கு இருக்கின்றது. ஆனால், அண்மைக் காலமாக இந்தப் போக்கில் ஓரளவு மாற்றம் ஏற்படத் தொடங்கியுள்ளது. அக்குறணை இளைஞர்கள் மத்திய கிழக்கு நாடுகளை நோக்கிச் செல்வதிலும் ஆர்வம் காட்டுகிறார்கள்.
அத்தோடு, இங்கு பெண்கள் வெளிநாடுகளுக்கு தொழில் நோக்கில் செல்வது மிகவும் குறைவாக இருப்பதும் கவனிக்கத்தக்கது.
மத்திய கிழக்கை நோக்கிய நகர்விற்கான காரணம்?
தொழில் நோக்கில் அக்குறணையிலிருந்து மத்திய கிழக்கை நாடுவதற்கு இரு பிரதான காரணங்கள் தெரிய வருகின்றது. அதில் முதலாவது, அக்குறணை பஸாரில் தொடர்ச்சியாக வருகின்ற வெள்ளம் காரணமாக சாதாரண கடைகளை வைத்து வியாபாரம் செய்துவந்த பலர் தங்களது தொழிலை இழந்திருக்கின்றனர். அடுத்தது, புதிய வியாபாரங்களை ஆரம்பிப்பதற்கு பொருத்தமான சூழல் நாட்டில் இல்லை என்பது பெரும்பாலானவர்களது கருத்தாக இருக்கின்றது.
மூலம்: அக்குறணை அனர்த்த நிலையம்
மேலுள்ள தகவல்களின் அடிப்படையில், இறுதியாக 2022ம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் அக்குறணை நகரில் ஏற்பட்ட வெள்ளத்தினால் மாத்திரம் மொத்தமாக 218 வியாபார நிறுவனங்கள் பாதிக்கப்பட்டுள்ளன. அதில் 73 சிறிய வியாபார நிலையங்கள் அடங்குகின்றமை குறிப்பிடத்தக்கது.
இறுதியாக வந்த வெள்ளத்தினால் மாத்திரம் 140 மில்லியன்கள் நஷ்டம் ஏற்பட்டுள்ளது. ஒவ்வொரு வெள்ளத்தின் பின்னரும் சிறிய மற்றும் சாதாரண கடைகள் குறைந்தது 5ஆவது மூடுப்படுவது வழக்கம். இறுதியாக வந்த வெள்ளத்தினால் மாத்திரம் 17 கடைகள் முழுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டு, வியாபாரிகள் தங்களது தொழில்களை இழந்துள்ளதாகக் கூறுகின்றார் அக்குறணை வர்த்தக சங்கத்தின் தலைவர் ஏ.எஸ். ரியாஸ் முஹம்மத்.b
கடந்த காலங்களில் எதிர்கொண்ட இனவாதப் போக்கு, கண்டிக் கலவரம், ஈஸ்டர் தாக்குதல் போன்ற இலங்கையின் பல பகுதிகளிலும் தங்களது வியாபார நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டு வந்த அக்குறணை வியாபாரிகளை வெகுவாகப் பாதித்தருந்தது. அதனைத் தொடர்ந்து நாடு எதிர்கொண்ட பொருளாதார நெருக்கடி, கணிசமானோரை வறுமையை நோக்கித் தள்ளியுள்ளது. மத்திய கிழக்கு நாடுகளுக்குச் சென்றால் இலகுவாகத் தொழில் வாய்ப்புக்களைப் பெறமுடியும் என்று அவர்கள் கருதுகின்றார்கள்.
‘ஜப்பானுக்கு செல்ல பல மில்லியன் ரூபாய்களை செலவு செய்ய வேண்டும். அவ்வாறு செலவளித்துச் சென்றாலும் தொழில் உத்தரவாதம் எதுவும் இல்லை. இன்றைய பொருளாதார நிலையில் அவ்வாறான ஒரு ‘ரிஸ்க்’ எடுப்பதற்கான சூழ்நிலை இல்லை. மக்களிடம் பணமும் இல்லை. மத்திய கிழக்கு நாடுகளில் தொழில் சந்தை ஓரளவு முன்னேறி வருகின்றது. வீசா உத்தரவாதம் இருக்கின்றது. செலவீனங்கள் குறைவு, போன்ற காரணங்களினாலேயே அங்கு செல்வது அதிகரித்திருக்கின்றது” என்கிறார் மத்திய கிழக்கில் பணிபுரிந்து வருகின்ற அமான் அக்ரம்.
ஜப்பானுக்கு ஒரு வருட விசாவிற்கு 3-4 மில்லியன்கள் அறவிடப்படுவதாகவும், 3 மாத வியாபார விசாவில் செல்வதானால் ஒரு மில்லியன் செலவாகும் எனவும், தொழில் உத்தரவாதம் எதுவும் இல்லை என்று கூறுகின்றார் ஜப்பானுக்கான வீசா ஒழுங்குகளை மேற்கொள்கின்ற ஒருவர்.
‘இலங்கையில் ஏதாவது செய்து முன்னேறலாம் என்ற நம்பிக்கை இல்லை. குறைந்தது குடும்பத்தில் ஒருவராவது வெளிநாடு சென்றால்தான் சமாளிக்கலாம்” என்று கூறி தான் தொழிலில் எதிர்கொண்டுள்ள சவால்களை நீண்ட நேரமாக விபரிக்கின்றார் ஊரிலுள்ள சில்லறைக் கடை உரிமையாளரான முஹம்மத் பாயிஸ்.
தானும் கட்டாருக்கு செல்வதற்கு எதிர்பார்த்திருப்பதாகச் சொல்கின்ற அவர், என்ன தொழிலுக்கு செல்ல எதிர்பார்ப்பதாகக் கேட்டால், அதுகுறித்த எந்தவிதத் தெளிவும் இல்லை. அங்கு சென்ற பின்னர் கிடைக்கும் தொழிலைச் செய்யலாம் என்றே அவர் கருதுகின்றார்.
போலி முகவர்கள்
வெளிநாடு சென்று சம்பாதிப்பதுதான் ஒரே வழி என்ற மனநிலையை பயன்படுத்தி, பொய் வாக்குறுதிகளை வழங்கி ஏமாற்றுகின்ற போலி முகவர்கள் அதிகரித்திருக்கின்றனர். அவர்களது வலையில் சிக்கிய இலங்கையர்கள் பலர் மத்திய கிழக்கு நாடுகளில் பெரும் சிக்கல்களை எதிர்கொண்டு வருகின்றனர்.
‘அங்கு செல்ல முன்னர், முகவர்கள் ஏதாவது ஒரு நல்ல தொழிலைச் சொல்லுகின்றார்கள். ஆசை காட்டுகிறார்கள். ஆனால், சென்ற பின்னர் தொழிலும் இல்லை. தங்குவதற்குக் கூட பொருத்தமான இடத்தை வழங்க மாட்டார்கள். அக்குறணை சகோதர்கள் 50இற்கு மேற்பட்டவர்கள் இவ்வாறு கட்டாருக்கு வந்து சிக்கிக் கொண்டிருக்கின்றனர். இலங்கையைச் சேர்ந்த சுமார் ஆயிரம் பேர் இவ்வாறு சிக்கியிருப்பார்கள் என நினைக்கின்றேன்” என்கிறார் அமான் அக்ரம்.
இலங்கயிலுள்ள முகவர்கள் ஏதாவது ஒரு தொழிலைக் கூறி, பணத்தைப் பெற்றுக்கொண்டு அனுப்பிவிடுகின்றார்கள். கட்டார் சென்றவுடன் அங்குள்ள ‘மேன்பவர் ஏஜன்சிகளில்’ சேர்த்து விடுகின்றனர். அவர்கள், அவர்களுக்குக் கிடைக்கின்ற ஏதாவது கடினமான தொழில்களுக்கு இவர்களை அனுப்புகின்றனர். அதற்கு சம்பளத்தைக் கூட சரியாகத் தர மாட்டார்கள் என்றார் ஒருவர்.
‘வெல்டிங் வேலை என்றுதான் அனுப்பினார்கள். இங்கு வந்த பின்னரே நான் முழுமையாக ஏமாற்றப்பட்டுவிட்டதை உணர்ந்தேன். ஏதாவது ஒரு சிறிய வேலையாவது கிடைத்தால் போதும் என்றிருக்கின்றேன். எனது நிலமை அப்படியாகிவிட்டது. ஆனால், எதுவும் கிடைப்பதாக இல்லை. எங்களுடன் 7 பேர் இருக்கின்றனர். போலி முகவர்களால் ஏமாற்றப்பட்ட எம்மைப் போன்ற பல குழுக்கள் கட்டாரில் பல இடங்களில் தங்கியிருக்கின்றனர்” என்று தனது நிலை பற்றி விபரிக்கிறார் முஸம்மில்.
முஸம்மில் நேர்மையானவர். அக்குறணை நகரில் சிறிய வியாபாரமொன்றை நடாத்தி வந்தவர். வெள்ளம் பலமுறை அவரது கடையை பதம்பார்த்துவிட்டது. கொரோனாவும், நாட்டின் பொருளாதார நிலமையும் அவரின் நிலையை இன்னும் மோசமாக்கியது. மிகவும் சுறுசுறுப்பான அவர் ‘சும்மா” இருக்கவில்லை, மிகுந்த கஸ்டத்திற்கு மத்தியிலும் தனக்குத் தெரிந்த ஒரு கைத்தொழிலை வீட்டிலிருந்து செய்துகொண்டிருந்தார். வறுமை முஸம்மிலை கடன் வாங்கி கட்டாருக்கு செல்ல வேண்டிய ஒரு நிலைக்குத் தள்ளிவிட்டது.
‘இங்கு முகவர்களாக செயல்படுகின்றவர்களுக்கு கட்டாரில் கம்பனி இருக்கின்றது. வீசாக்கள் வழங்குவதற்கென்றே அவர்கள் கம்பனி ஆரம்பித்திருக்கின்றார்கள். அதில், குறைந்தது 20 முதல் 30 பேருக்காவது வீசா வழங்குகின்றார்கள். எனக்கும் அவ்வாறான ஒரு கம்பனியில் வேலை என்றுதான் வீசா வழங்கியிருக்கின்றனர். ஆனால், தொழில் எதுவும் இல்லை” என்று போலி முகவர்கள் பற்றி தெளிவுபடுத்துகின்றார் முஸம்மில்.
‘கட்டாரில் வெளிநாட்டவர்களுக்கு நேரடியாக எந்தவொரு வியாபாரத்தையும் பதிவு செய்ய முடியாது. கட்டார் பிரஜை ஒருவரது பங்களிப்பு அவசியம். அந்த வகையில் ஒரு வயதான அல்லது தெரிந்த ஒரு கட்டார் பிரஜையின் பெயரில் கம்பனியை ஆரம்பிக்கின்றனர். அவர் இடுகின்ற கையொப்பத்திற்காக மாதாந்தம் ஒரு தொகையை வழங்கிவிட்டு,முகவர்கள் தங்களது காரியத்தை சாதிக்கின்றனர். போலி முகவர்கள் அந்த கம்பனியில் வேலை என்று கூறி ஒருவரிடம் 5முதல் 6 இலட்சம் பெறுகிறார்கள்” என்று மேலும் கூறுகின்றார் முஸம்மில்.
தொழில் ரீதியாக கட்டார் செல்வதற்கான கட்டண விபரங்களை இலங்கை வேலைவாய்ப்புப் பணிமனை இணையத்தளத்தில் பதிவு செயதுள்ள முகவர் நிலையங்களில் காணப்படக் கூடிய தொழில்களை தேடிப்பார்த்தால், அதிகளவிலான கட்டணங்கள் ஒரு இலட்சத்திற்கு கீழ்ப்பட்டதாகவே காணப்படுகின்றது. ஒப்பீட்டளவில் பார்க்கின்ற போது, கட்டார் செல்வதற்கு அதிகப்படியாக இரண்டு அல்லது மூன்று இலட்சத்திற்கு மேல் செலுத்த வேண்டிய அவசியிமில்லை என்றே தெரிகிறது.
மோசடி நெட்வேர்க்
தொழில் திறமைகள் இல்லாது கட்டார் செல்கின்றவர்கள், தங்களிடம் இருக்கின்ற நகைகள், வியாபார நிலையம் அல்லது முச்சக்கர வண்டி போன்றவற்றை விற்றுவிட்டே முகவர்களுக்குப் பணத்தை செலுத்திவிட்டு வருகின்றனர். சிலர் ஸகாத் பணத்தில் கூட செல்கிறார்கள்.
வெளிநாடுகளுக்கு தொழில் வீசாவில் செல்கின்றவர்கள் இலங்கை வெளிநாட்டு வேலைவாய்ப்பு பணியகத்தில் பதிவு செய்து, பயிற்சி வழங்கப்படுவது வழமை. அப்படிச் செல்பவர்களுக்குத் தொழில் பாதுகாப்பும், வருமானமும் உறுதிப்படுத்தப்படுகின்றன. ஏதாவது பிரச்சினை என்று வரும்போது அங்குள்ள தூதரகத்தின் உதவியும் கிடைக்கிறது. ஆனால், இதிலும்கூட முறைகேடுகள் நடக்கின்றன என்பது பலரது எதிர்காலத்தையும் கேள்விக்குள்ளாக்குகின்றது.
‘நான் முதன்முறையாகவே வெளிநாடு ஒன்றுக்கு வந்திருக்கின்றேன். வெளிநாட்டு வேலைவாய்ப்பு பணியகத்தில் பதியவேண்டும் என்று என்னிடம் கடவுச்சீட்டை கேட்டார்கள். பதிவு செய்த முத்திரை எனது கடவுச்சீட்டில் ஒட்டப்பட்டிருக்கின்றது. ஆனால், நான் நேரடியாக அங்கு செல்லவுமில்லை. பயிற்சிகள் பெறவுமில்லை” என்கிறார் பாதிக்கப்பட்ட நபரொருவர்.
பொதுவாக இலங்கை வேலை வாய்ப்புப் பணியகத்தில் பதிவு செய்கின்றவர்களுக்கு பயிற்சிகள் வழங்கப்படுகின்றன. சில தொழில்களுக்கு 28 நாட்கள் பயிற்சிகள் தேவைப்படுகின்றன. மத்திய கிழக்கு நாடுகளுக்கு செல்வதாயின் குறைந்தபட்சம் 2 நாட்களாவது பயிற்சிபெற வேண்டுமென்கிறார் இலங்கை வேலை வாய்ப்புப் பணியகத்தின் பயிற்றுவிப்பு மற்றும் ஆட்சேர்ப்புக்கான பிரதிப் பொது முகாமையாளர் செனரத் யாபா.
ஆனால், அவ்வாறு பயிற்சியின்றி அனுமதி வழங்கப்பட்டவர்கள் பற்றிய தகவல்கள் உள்ளன. அதில் ஒருவரோடு பேசிய போது, “எனக்கு வாகனம் சுத்தம் செய்யும் தொழில் (Vehicle Cleaning) என்று கூறினார்கள். கொழும்புக்குச் சென்று ஒப்பந்தத்தில் கைச்சாத்திடும் போது, வாகன ஓட்டுனர் (Driving) தொழில் என்றார்கள். எனக்கு வாகனம் சுத்தம் செய்யும் தொழில் என்றுதான் கூறினார்கள் என்றேன். இப்போதைக்கு இதில் கைச்சாத்திடுங்கள். அங்கு சென்ற பின்னர் உங்களுக்குக் கூறிய தொழில் கிடைக்கும் என்றார்கள். ஆனால், இங்கு வந்து 4 மாதங்களாக தொழில் எதுவும் இல்லை” என்கிறார் அவர்.
இலங்கை வேலை வாய்ப்புப் பணியகத்திற்குச் செல்லாது அனுமதியளிக்கப்பட்ட இன்னுமொருவரது ஆவணங்களைப் பார்த்த போது, சந்தைப்படுத்தல் பிரதிநிதி (Marketing Represent) என்று குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது. “நான் சாதாரண கூலித் தொழிலாளி. மார்கடிங் துறையில் எதுவும் செய்ததில்லை. சான்றிதழ்கள் எதுவும் இல்லை. பயிற்சிகள் எதுவும் கிடைக்கவுமில்லை” என்கிறார் அவர்.
இவற்றைப் பார்க்கின்ற போது, துணை முகவர் (Sub Agent) முகவர் (Agent) மோசடி நெட்வர்கிற்கு இலங்கை வேலை வாய்ப்புப் பணியகத்தின் பணியாளர்களும் ஒத்துழைக்கின்றார்களோ என்ற சந்தேகம் எழுகின்றது.
இலங்கை வேலைவாய்ப்புப் பணியக உயர் அதிகாரியான செனரத் யாபா அவர்களிடம் இது குறித்துக் கேட்டபோது, “அவ்வாறான மோசடிகள் இடம்பெற்றிருந்தால் பணியகத்தில் முறைப்பாட்டுப் பகுதியில் முறைப்பாடு செய்யலாம் எனவும், முறைப்பாடுகள் கிடைக்கப் பெற்றால் அதுகுறித்துத் தேடிப் பார்த்து அதற்கு ஏற்ற நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ள முடியும்” என்றும் கூறினார்.
கட்டாரில் எவ்வாறு தொழில் வழங்குகின்றார்கள்?
வெளிநாட்டுத் தொழிலை எதிர்பார்த்திருப்பவர்கள் அதன் நடைமுறைகள் பற்றி தெரிந்திருத்தல் அவசியம். அவ்வாறான எந்த அறிவும் இல்லாததனாலேயே முகவர்களிடம் மாட்டிக் கொள்கின்றனர். அந்த வகையில் கட்டாரில் என்ன நடக்கின்றது என்று பார்ப்போம்.
கட்டாரில் இருக்கின்ற ஒரு நிறுவனத்திற்கு வேலையாட்கள் தேவைப்பட்டால், அவர்கள் தங்களுக்கு இத்தனை வேலையாட்கள் தேவை என அரசாங்கத்திற்கு அறிவிப்பார்கள். கட்டார் அரசினால் இந்தியா, பாகிஸ்தான், இலங்கை, பங்களாதேஸ் போன்ற நாடுகளுக்கான கோட்டாக்களை பிரித்து அதன் பிரகாரம் வேலையாட்களை பெறுவதற்கு அனுமதியை அந்நிறுவனத்திற்கு வழங்குவார்கள். குறித்த நிறுவனம் கட்டாரிலுள்ள முகவர் நிறுவனம் ஒன்றிற்கு அத்தொகையை வழங்கி மேலே கூறிய நாடுகளுக்குறிய கோட்டாக்களின் அடிப்படையில் வேலையாட்களை பெற்றுக்கொள்வார்கள்.
இதேபோல, இந்தியா, பாகிஸ்தான், இலங்கை, பங்களாதேஸ் போன்ற நாடுகளிளைச் சேர்ந்தவர்கள் அங்கு கம்பனி ஆரம்பித்திருப்பார்கள். குறித்த கம்பனிகளின் தன்மைகளுக்கு ஏற்ப தொழிலாளர்கள் இவர்கள் வரவழைத்துக்கொள்ள முடியும். அதற்கான அனுமதி கட்டார் அரசினால் வழங்கப்படும்.
உதாரணமாக, ஒரு நிறுவனத்திற்கு 25 பேருக்கான வீசா அனுமதி வழங்கப்பட்டது என்று வைத்துக்கொள்வோம். (குறித்த 25 பேருக்கும் தொழில் வழங்குவதற்கான வாய்ப்பு அங்கிருக்காவிட்டால்) அவர்களுக்குத் தேவையான தொகையை வைத்துக்கொண்டு, (15 பேர் என வைத்துக்கொள்வோம்) மிகுதி (10) வீசாக்களை ஒரு தொகைப் பணத்தைப் பெற்றுக் கொண்டு, மேலுள்ள நாடுகளில் இருக்கின்றவர்கள் நடாத்துகின்ற முகவர் நிறுவனத்திற்கு வழங்கிவிடுவார்கள். ஆனால், அவர்களுக்கான தொழில் உத்தரவாத்தை வீசாவுக்குரிய நிறுவனம் வழங்க மாட்டாது. குறித்த (10 பேருக்கான) வீசாக்களை பணம் கொடுத்து பெற்றுக்கொண்ட நிறுவனமே அதற்கான ஏற்பாடுகளை மேற்கொள்ள வேண்டும்.
குறித்த வீசா ஏதாவது ஒரு தொழில் வீசாவாகவே இருக்கும். ஆனால், அங்கு சென்றால் அந்நிறுவனத்தில் தொழில் இருக்காது. விசா 2 வருடங்கள் என்று இருந்தாலும், பொதுவாக கட்டார் சென்றவுடன் விமான நிலையத்தில் 3 மாத நுழைவு வீசாவே வழங்கப்படும். 3 மாதத்திற்குள் தொழில் உத்தரவாதமளிக்கப்பட்டு, கட்டார் அடையாள அட்டை கிடைக்கப்பெற்றால் மாத்திரமே 1 அல்லது 2 வருட வீசா வழங்கப்படும். இல்லாவிட்டால் நாட்டுக்குத் திரும்பிவிட வேண்டும்.
வீசா முடிந்த பின்னர் அங்கு தங்கினால் ஒரு நாளைக்கு 900.00 ரூபா வீதம் கட்டணமாக செலுத்த வேண்டும். தவறும் பட்சத்தில் சிறைசென்று நாடுதிரும்ப வேண்டியேற்படும்.
குறித்த (10) வீசாக்களில் சென்றவர்களுக்கு சிலவேளை உடனடியாக தொழில் வாய்ப்புக்கள் கிடைக்கலாம். அது சந்தர்ப்பங்களை பொறுத்தது. அவ்வாறு கிடைத்தாலும் அவை நிரந்தரமில்லை. முகவர் நிறுவனம் கட்டாரிலுள்ள வேறு சில நிறுவனங்களை அணுகி, அவர்களுக்கான கட்டார் அடையாள அட்டையை (QID) பெற்றுக்கொடுப்பதற்கான முயற்சிகளை மேற்கொள்ளும். அதற்காக ஒருவருக்கு 135000.00 ரூபா வரை குறித்த நிறுவனத்திற்கு வழங்குவார்கள். அவ்வாறு அடையாள அட்டை கிடைக்கப் பெற்றாலும், முகவர்களுக்கு அவ்வப்போது கிடைக்கின்ற பகுதிநேர தொழில்களுக்குச் செல்லக் கிடைக்குமே தவிர, நிரந்தர தொழில் அமைய வாய்ப்பில்லை.
இதேபோல, மேலுள்ள நாடுகளைச் சேர்ந்தவர்களும் கட்டார் பிரஜை ஒருவரது உதவியுடன் தங்களுக்குத் தேவையானவாறு நிறுவனங்களை பதிவு செய்துகொண்டு அதற்குக் கிடைக்கின்ற வீசாக்களை விற்பனை செய்வதுண்டு.
இந்த விபரங்களை பார்க்கின்ற போது, இலங்கை வெளிநாட்டு வேலை வாய்ப்புப் பணியகத்தில் பதிவு செய்துள்ள, நம்பிக்கைக்குரிய முகவர் நிலையங்கள் மூலமாக மத்திய கிழக்கு நாடுகளுக்குச் செல்வதே நல்லது.
சிவில் சமூகமும் ஏமாற்றப்படுகின்றது
பொருளாதாரக் கஸ்டத்தில் இருக்கின்றவர்களுக்கு ஏதாவது ஒரு வகையில் ஒத்துழைத்து அவர்களை ஒரு நிலைக்கு கொண்டுவர வேண்டும் என்ற நோக்கில் சிவில் அமைப்புக்களும் உதவி வருகின்றன. இவ்வாறான போலியாக ஏமாற்றப்பட்டு கட்டாரில் நிர்க்கதியாக இருக்கின்றவர்களுக்கும் அவ்வாறான நிறுவனங்களிடம் பணவுதவி பெற்றுச் சென்றுள்ளமை தெரியவருகின்றது.
உள்ளுரில் இயங்கி வருகின்ற அவ்வாறான ஒரு நிறுவனத்தை தொடர்பு கொண்டேன். ‘ஆம். நாங்கள் தொழிலற்று இருக்கின்றவர்கள் மத்திய கிழக்கு மாத்திரமல்ல, ஏனைய நாடுகளுக்குச் செல்வதற்கு உதவி கேட்டாலும், எங்களால் முடிந்த பணவுதவிகளை செய்து வருகின்றோம். தொழில் நிமித்தம் செல்கிறார்களா என, அவர்களது ஆவணங்களைப் பரீட்சித்த பின்னரே அந்த உதவிகளை வழங்குகின்றோம். கடந்த 6 மாதங்களிற்குள் 96 பேருக்கு உதவியிருக்கின்றோம்.” என்றார் அந்நிறுவனத்தின் தலைவர்.
நான் மேலே கூறியது போல, கட்டாரில் போலியான கம்பனியை ஆரம்பித்து ஆட்களை அனுப்புகின்றவர்களும் இரண்டுவருட தொழில் வீசாவையே வழங்குகின்றார்கள். அதனை ஆராய்ந்து பார்த்து உதவி செய்கின்ற ஒரு வழிமுறை இவ்வாறு பணவுதவி வழங்குகின்ற நிறுவனங்களிடம் இல்லை. முஸம்மில் வழங்கிய தகவல்களின் அடிப்படையில், தானும் அவ்வாறான குறித்த நிறுவனத்திடம் உதவி பெற்றதாகவும், இங்கு வந்திருக்கின்ற இன்னும் பலரும் குறித்த நிறுவனத்திடமிருந்து பணவுதவி பெற்று வந்துள்ளதும் தெரிய வருகின்றது.
தொழில் திறன்
பொதுவாக ஜப்பான் மற்றும் ஐரோப்பிய நாடுகளுக்குச் செல்கின்றவர்கள் தொழில் திறனில் கவனம் செலுத்துவது குறைவு. அங்கு என்ன வாய்ப்புக்கள் இருக்கின்றனவோ அவற்றை பயன்படுத்திக் கொள்கின்றனர். சவால்களை எதிர்கொள்வதற்குத் தயாராகவே அவர்கள் செல்வார்கள். பல மில்லியன்கள் செலவளித்துச் சென்று, வெறும் கையோடு நாடு திரும்பியவர்களும் இருக்கின்றனர். போலி முகவர்களிடம் சிக்கி மில்லியன் கணக்கில் இழந்தவர்களும் இருக்கின்றனர்.
இதே மனநிலையில், மத்திய கிழக்கு நாடுகளை நாடுகின்ற நிலை காணப்படுகின்றமை கவலைக்குரியது.
தொழிற் திறன் காணப்படும்போது (அங்கிகரிக்கப்டட நிறுவனமொன்றில் குறித்த தொழிற்திறனை பெற்றிருத்தல்) மத்திய கிழக்கு, ஜப்பான் மற்றும் ஐரோப்பிய நாடுகளில் பெற்றுக்கொள்ளக்கூடிய தொழில்வாய்ப்புகளை ஒப்பீட்டு ரீதியாக பின்வரும் அட்டவணை காட்டுகின்றது.
இவை போன்ற பல தொழில் வாய்ப்பு தகவல்களை இலங்கை வேலை வாய்ப்புப் பணியக இணையத் தளத்தில் காணலாம். அதில், ஒவ்வொரு துறையிலும் பல நிறுவனங்களும், அவர்களுடைய தேவைகளுக்கு ஏற்ற வகையிலான வாய்ப்புக்கள், ஊதியங்கள், முகவர்களுக்கு செலுத்த வேண்டிய கட்டண விபரங்கள் போன்ற தகவல்கள் இருக்கின்றன.
மேலே தந்திருக்கின்ற தகவல்களின் அடிப்படையில் தாதி டிப்ளோமா இருந்தால், இங்கிலாந்தில் சுமார் 7 இலட்சம் ரூபாய் வரை மாத சம்பளமாகப் பெறமுடியும். அதற்குரிய மேலதிக தகவல்களை பார்த்த போது, குறித்த நிறுவனத்தில் பணியாற்ற IELTS தேர்ச்சி தேவையில்லை என்று குறிப்பிட்டிருந்தது. கனடாவில் இலக்ரீசியனுக்கான அடிப்படை சம்பளமாக 660000.00 பெற முடியும். மேலுள்ளவைகள் ஒருசில மட்டுமே. இதுபோன்ற ஏராளமான வாய்ப்புக்கள் காணப்படுகின்றன.
கட்டாரில் தாதிமாருக்கு 4 இலட்சம் ரூபாவும், இலக்ட்ரீசியனுக்கு 225000.00 ரூபாவும் அடிப்படை சம்பளமாகப் பெறலாம். தொழில் திறமையோடு மத்திய கிழக்கு சென்றால் கிடைக்கக் கூடிய ஆரம்ப ஊதியத்தையே மேலே சொல்லியிருக்கின்றேன். அப்பணியில் தொடர்ச்சியாக முன்னோக்கிச் சென்று, பல மடங்குகள் சம்பளம் பெறலாம்.
தொழில் அனுபவத்தின் அவசியம்
மத்திய கிழக்கில் தொழில் பெறச் செல்பவர்கள் உரிய தகைமையுடன், தொழில் அனுபவம் (Work Experience) போதியளவில் இல்லாமை காரணமாக உரிய தொழிலை பெற்றுக்கொள்வதில் சிரமங்களை எதிர்கொள்கின்றனர். கிடைக்கின்ற தொழிலை குறைவான சம்பளத்துடன் செய்ய வேண்டிய நிர்ப்பந்தத்திற்கு ஆளாகின்றனர். அத்தோடு உலகக் கிண்ண கால்பந்தாட்ட போட்டிகளின் பின்னர் கட்டாரில் தொழில் வாய்ப்புக்கள் ஓரளவு ஸ்தம்பிதமடைந்த நிலையில் காணப்படுவதும் குறிப்பிடத் தக்கது.
இதனால் தொழில் சந்தையில் போட்டி நிலை அதிகரித்திருக்கின்றது. இதனை எதிரகொள்ள தொழில் தலைமையுடன், அனுபவமும் அவசியமாகின்றது.
என்ன செய்யலாம்?
‘மத்திய கிழக்கில் நல்ல தொழில் வாய்ப்புக்கள் இருக்கின்றன. ஆனால், துறைசார் அறிவு அவசியம். ஏதாவது ஒரு துறையில் நிபுணத்துவம் இருந்தால், இலங்கையில் பதிவு செய்யப்பட்ட முகவர் நிலையமொன்றின் மூலமாக வாருங்கள்” என்று ஆலோசனை கூறுகின்றார் அமான் அக்ரம்.
இன்றைய நெருக்கடியான சூழலில் வெளிநாட்டு தொழில்வாய்ப்பிற்கு செல்கின்றவர்களுக்கான முறையான வழிகாட்டல்களை வழங்கவேண்டும். முறையற்ற விதத்தில் போலியாக செயற்படும் முகவர்கள் குறித்து எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டும். பாதிக்கப்பட்டவர்கள், அவ்வாறானவர்கள் குறித்த முறைப்பாடுகளை உரிய நிறுவனங்களுக்கு வழங்க முன்வர வேண்டும்.
அதேபோல, வெளிநாட்டு தொழில் வாய்ப்புக்களை ஆராய்ந்து அதற்கேற்றவாறு சில தொழிற் தகைமைகளை வழங்குவதற்கான பொறிமுறைகள் அவசியம். குறிப்பாக, மத்திய கிழக்கு நாடுகளின் தொழிற் சந்தையில் பல்வேறுவிதமான வாய்ப்புக்கள் இருக்கின்றன.
மத்திய கிழக்கு தொழில் சந்தைக்கு ஏற்ற வகையிலான குறுகிய கால தொழில் தகைமைகளை வளர்த்துகொண்டு செல்வதற்குரிய தொழில்களே மேலே உள்ளன. ஜப்பான், அவுஸ்திரேலியா மற்றும் அமெரிக்கா, ஐரோப்பிய நாடுகளுக்கு, பெரிய செலவினங்கள் இல்லாது, சட்ட ரீதியாக தொழில் வாய்ப்புக்களை பெற்றுக் கொண்டு செல்வதற்கு நிறைய வாய்ப்புக்களும் காணப்படுகின்றன. குறுகிய வழியில், நிறைய செலவீனங்களை மேற்கொண்டு, கஸ்டத்திற்கு மேல் கஸ்டத்தை சுமக்காமல் உரிய வழியில் சட்டரீதியான வழிமுறைகளைப் பின்பற்றி, பொருத்தமான தொழிற் தகைமையுடன் கடல் கடந்து செல்வது ஒரு சுபீட்சமான வாழ்விற்கு வழிவகுக்கும்.
2021 ஆம் ஆண்டின் தகவல்களின் அடிப்படையில் அக்குறணையிலுள்ள முஸ்லிம் அரச பாடசாலைகளில் மாத்திரம் 607மாணவர்கள் க.பொ.த. சாதாரண பரீட்சை எழுதியிருக்கின்றனர். இதற்கு மேலதிகமாக சர்வதேச பாடசாலைகள் மற்றும் வெளியூர் பாடசாலைகளில் 200ற்கும் மேற்பட்டவர்கள் பரீட்சைக்குத் தோற்றியிருப்பர்.
கடந்த சில ஆண்டுகளை ஒப்பீட்டளவில் பார்க்கின்ற போது, இலங்கையில் க.பொ.த. சாதாரண தரத்தில் சித்தியடையாத மாணவர்கள் தொகை 2 இலட்சமாகும். அக்குறணையிலுள்ள பாடசாலைகளில் தமிழ், ஆங்கில மொழிப் பாடசாலைகளில் ஒவ்வொரு வருடமும் சராசரியாக 400 மாணவர்கள் க.பொ.த. சாதாரண தரப் பரீட்சையில் சித்தியடையத் தவறுகின்றனர். அதேபோல, கணிசமானதொரு தொகையினர் உயர்தரத்தின் பின்னர் கல்வி வாழ்க்கைகக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கின்றனர்.
இவ்வாறு உயர் கல்வியைத் தொடர முடியாது போகின்றவர்களுக்கு மூன்றாம் நிலைக் கல்வி, தொழில் நுட்பப் பயிற்சி நெறிகளை வழங்க இலங்கையில் சுமார் 18 கல்விக் கல்லூரிகள், 9 தொழில் நுட்பவியல் கல்லூரிகள், 29 தொழில் நுட்பக் கல்லூரிகள், 116 தொழிற்பயிற்சிக் கல்லூரிகள் மற்றும் 10 இணைய கல்வி மையங்கள் இருக்கின்றன. குறித்த கல்லூரிகளில் மாணவர்களது, ஆர்வம், திறமைகளுக்கு ஏற்ப நூற்றுக் கணக்கான துறைகளில் தெரிவுகள் இருக்கின்றன. இதுகுறித்து மாணவர்களை விழிப்புணர்வூட்டி, (National Vocational Qualification – NVQ) தேசிய தொழில்சார் தகைமைகளுக்கு வழிகாட்டுவதனூடாக தகைமைகளற்று வெளிநாடு சென்று ஏமாறுவதை விட அதிக சம்பளத்தில் பொருத்தமான தொழில்வாய்ப்புகளைப் பெறுவதற்கான சூழ்நிலையை ஏற்படுத்திக் கொடுக்க முடியும்.
இர்பான் காதர்
இந்தக் கட்டுரை முதலில் செப்டம்பர் 17, 2023 அன்று விடிவெள்ளி இணையதளம் இதழில் வெளியிடப்பட்டது.
Fifty-year-old U.D. Sanjeewani Silva made the following sentiments concerning the future of her son.
“It was due to the spate of problems that had emerged within our household that our son decided to go abroad. The shop where he worked was closed down by its owner due to a lack of business to sustain it. At the time, many people were planning to head overseas. My son worked at a ‘Saiva Kade’ (Vegi food shop). Now he is employed as a Clerk in Qatar. He planned to go there via a nearby Agency. As he struggled to find the necessary money, one of his friends from Kurunegala went overseas. With his help, our son prepared his certificates to go abroad. However, in the initial stages, he did not find any employment. He left in 2021, and by the grace of God, he has been able to find some kind of employment there. He is staying without any issues. If this country had been in a stable state, then we would not have been forced to send our children overseas.”
Just like her, scores of parents are looking into an uncertain future as their offspring have been sent overseas to usher in a better tomorrow for their families due to the parlous state of this country.
Driven by poverty
It is also no secret that had this country been in a stable state with its economy booming, none of these parents would have been compelled to send their kids abroad to alleviate the sufferings of their families.
Whilst perusing the data tabulated by the Sri Lanka Bureau of Foreign Employment (SLBFE) it has come to light that during last year alone a total of 311,056 Sri Lankans had emplaned seeking foreign employment and compared to 2021, it’s an increase of 154.4 per cent.
The views expressed by Sanjeewani further underscores the increase in the number of locals heading abroad for jobs.
The primary motive for this increase in the number had been Sri Lanka’s economic upheaval which it is yet struggling to overcome. Such a sizeable number of locals had left this country seeking a better future due largely to the economic and political crisis which plagued this nation during the past year.
It is also no surprise that this number is continuing to increase, and out of this data it has been revealed that from those who had taken wing 60.1 per cent had been males whilst the balance 39.9 per cent had been females.
It has also indicated that the majority of Sri Lankans had emplaned to the Gulf region seeking jobs during the past year or so and from the total number that had gone out it is 84.7 per cent.
These details had also been confirmed by the reports released by the CBSL.
Rise in skilled migration
Further analysis of this data has shown that out of the total number of those that had sought foreign jobs, 92,836 had done so as skilled labourers and compared to previous years that is a steep increase. As per the stats available from 2013 up to last year, the majority of those who had received overseas employment had emerged during 2022 in the aforesaid period.
This has also been confirmed via the reports released connected to 2022 by the SLBFE. Though the stats have indicated such details the majority of those that had gone abroad are of the concerted view that their predicament has not improved since leaving the country. It has also been revealed that during the past year, a large number of unskilled labourers (105,509) had also left the country seeking to better their immediate future. It has also come to light that a total of 123,420 people had emplaned having registered themselves with the SLBFE in 2022 while another 187,636 had done so via various other sources.
As a percentage those that had gone abroad through illegal means have stood at 60.3 and this has been confirmed via the release of the 2022 Annual Financial Report by the CBSL. It is also a fact that all foreign employment agencies here must be registered with the SLBFE. If one were to further clarify it, if a Sri Lankan is determined to go overseas for employment then either he or she has to undertake such a task via a legally recognised institution. It is also a known fact that due to the increase in the number of Sri Lankans seeking overseas jobs annually, employment agencies tend to spring up akin to mushrooms in this neck of the woods. According to sources from the SLBFE though there is a strong tendency to set up foreign employment agencies in this country majority of those agencies do not show unbridled enthusiasm when it comes to registration with the SLBFE.
“We have no sufficient money to head to a developed foreign country. We have no funds to incur for that type of thing. But, a friend of mine who is working at an agency fixed a job for me. I then arranged to go there with another colleague of mine. It was my friend there who had prepared our tickets and visas. Both of us were charged Rs 300,000 each. Then we were told to pay Rs 40,000 to the person who had arranged the job for us. We were due to go by late January. Then by and by were told to go to their Nugegoda office around the second week of February. We were told that all those who are sent by them are given basic training and that it will be followed by the final interview. We were requested to be there without fail. We were then advised to bring Rs 40,000 to be given to the middleman whom it is believed has worked behind the scenes. By the time we arrived, there were scores of people. We hoped that our dream would come true. But, alas, it was not to be. After handing over the money we returned home and to date, we are yet to hear from that agency. Even the Passport that was taken away from us has not been returned to us. Only later did we realise that it was a bogus agency. They have hoodwinked scores of youth both males and females, robbing them of their hard-earned monies. As we too had gone behind a bogus agency and obtained bogus certificates we cannot lodge a complaint with the Police against these people. Finally, these people had duped us and fled the country with our money. We are now forced to pay interest on loans that we had obtained with no fixed income,” said H.G. Pradeepa Kumari, 33, explaining her ordeal.
Bogus job agencies
Not only Pradeepa even most of those who spoke to the author of this article believe that their sorry state had been further exacerbated due to the proliferation of bogus job agencies operating here.
It has to be stated that the Police too on their part have reportedly raided bogus job agencies during their routine operations but the fact of the matter is that despite such raids, fake agencies continue to spring up nevertheless.
Data collated by the Police Department has shown that less than 40 per cent of inquiries are conducted into the setting up of these agencies and into various irregularities committed by such agencies.
When contacted, Police Media Spokesman SSP Nihal Thalduwa said, “The authority to investigate and raid those who operate bogus job agencies and commit various irregularities lies not only with the Police but also with the SLBFE. The Police only intervene in such matters solely based on complaints. However, the stumbling block is that the victims who have ‘wronged’ by patronising bogus agencies are unwilling to come forward to lodge such complaints fearing the consequences. Due to this reason, those who dupe the people tend to go scot-free at the end of the day. This mindset has to change soon, in order to get rid of these errant job agency owners. If the people who suffer at the hands of these unscrupulous job agency owners, speak openly about their ordeal and help the Police to nab them, then this menace could be brought under control or else it will continue to haunt the society.”
The majority of those who head overseas illegally fall into the category of unskilled labour.
However, the SLBFE has taken measures to relocate most of them to safer locations and countries in the backdrop of various issues faced by them at the hands of their employers.
As per available records, compared to previous years the number of complaints received from migrant workers had increased during 2022. By the end of the last year, a total of 1,925 complaints had been received from females while the number recorded from males had stood at 387. As a result, the total number of complaints had remained at 2312. The total complaints received during the past 22-year period had remained at 4,500 and of that number, the males had lodged 831 complaints while the number recorded from females had been 3,669.
The number of complaints received from the skilled labourers during the period referred to had stood at 497 while the number recorded from unskilled workers had remained at 1,124. Hence it is no surprise that the majority of the complaints lodged during the period in question have been from unskilled workers.
The Deputy GM (Media Spokesman) of the SLBFE P. G. Gamini Senerath Yapa said:
“Data collated by us annually has shown that most of these complaints had been lodged by the unskilled workers. That is due to the ‘language difficulty’ faced by them. Due to this shortcoming, they are unable to comprehend issues that crop up in relation to their job. Also when they go overseas sans proper training they tend to experience such issues. Also, as a result, they get involved in feuds with their employers. And when they face such problems they are compelled to move into another job secretly.”
Consequences of illegal migration
K. Neeta Fernando recalling her experience after heading overseas without proper training had this to say:
“For around 15 years I was employed out of Sri Lanka. Though this place is comfortable for me now, when I first arrived I did so illegally. It was only after I went there that I realised what this ‘deal’ is all about. Initially, I did not understand anything. As they spoke Tamil, I managed to learn the language with the help of another domestic servant who was employed at the same household. I initially did housekeeping and I could not understand what was uttered by my employers at the beginning. Due to this shortcoming, problems started mounting. Then I managed to escape from that house.
When I was first sent the job agency officials assured me that I need not worry about the language as the house owner was kind, that they would treat me well and that I would be able to master it. Though I was contracted for a period of four years, it was with the greatest difficulty that I spent eight months in my job. I then informed about my problems to the agency officials and managed to return home. Later, I followed a SLBFE course in Kurunegala and then left again. Even then, I found it difficult to grasp the language at the time. But, now I am able to converse fluently in four languages (Tamil, Arabic, Hindi and English) besides my mother tongue.”
Not only Neeta the stats have underscored the grim fact that the majority of migrant workers who had left this country had done so sans adequate training. In that light, the onus lies with the SLBFE to place more emphasis on sending skilled workers to foreign lands rather than those who are unskilled at their jobs. It is also a fact that cannot be denied if more skilled workers are sent overseas, then the issues faced by them at their workplaces could be marginal compared to those faced by their unskilled counterparts.
The Media Spokesman of the SLBFE further opined; “If the workers are skilled at their job then they would be able to lay claim to superior salaries rather than those who are unskilled. When these people return home they not only bring with them, foreign exchange but also human capital. If a skilled worker goes for a particular job then that person would also be in line to receive additional on-the-job training in that country rather than for an unskilled person. Then they will also be able to further enhance their quality of service and upon coming back would be able to contribute to the country’s economy. But, these unskilled workers have no chance to lay claim to these prospects. That is the difference between these two categories. We as a country have addressed this situation. Hence as the SLBFE, we are striving to send across more and more skilled workers as opposed to sending the unskilled employees. Also, if we are able to release more skilled workers to the job market then the issues faced by them at their workplaces could be reduced markedly. Therefore, we have already set in motion projects aimed at training the unskilled labourers as well as those who are skilled.”
Already some 18 institutions are in place in this country which provide training to those who seek prospective employment overseas. These institutions had functioned within the past year according to stats released by the SLLBFE. It is also a tragedy to find that only 18 institutions are in place in this country to undertake this onerous task for the people. The CBSL reports released for 2022 have also shown that apart from the 18 State institutions undertaking this exercise two private reps are also carrying out this task. But, the problem seems to lie elsewhere. During the period from 2014 to 2015, 13 such training centres affiliated to the SLBFE had functioned and the number of private reps had also been 13. But, if Sri Lanka is determined to send across more and more skilled workers abroad then the Government would need to seriously address the issue of increasing the number of training centres for aspiring job seekers.
By Mithun Jayawardhana
This article was originally published on The Ceylon Today newspaper on 30 September 2023
– தொழில் புரியச் செல்கின்ற நாட்டுக்கு அவசியமான உரிய பயிற்சியைப் பெறுவதே முதலில் அவசியம்
சிறுவயதிலேயே திருமணம் முடித்துவிட்டேன். கணவருக்கு சரியான தொழில் இல்லை. அதனால் தான் பிள்ளைகளை கணவரின் பொறுப்பில் விட்டு சவூதிக்கு பணிப்பெண்ணாக சென்றேன். தொழில் ஒப்பந்ததை கூட சரியாக என்னால் புரிந்துகொள்ளமுடியவில்லை. எனக்கு போதிய படிப்பறிவோ, தொழில்பயிற்சிகளோ இருக்கவில்லை. சவூதி ரியாத் நகரிலுள்ள வீடொன்றுக்கு பணிப்பெண்ணாக இரண்டு வருட தொழில் ஒப்பந்தத்தில் என்னை அனுப்புவதாகவே ஏஜன்சிகாரர்கள் கூறினார்கள். அதன்படி நானும் சவூதி பயணமானேன். எனினும் நான் வீட்டுப் பணிப்பெண்ணாக வேலைக்கு அமர்த்தப்படவில்லை. சவூதி ரியாத் நகரிலிருந்து பல கிலோமீற்றர் தொலைவிலுள்ள கிராமத்துக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டேன். அங்கு எனக்கு காலையிலிருந்து செம்மறி ஆடுகள் பண்னையில் வேலை. பின்னர். இரவில் அதன் அருகிலிருந்த வீடொன்றில் வேலை. சில நேரங்களில் அதிகாலை 3.00 மணிக்கு படுக்கைக்குச் சென்று காலை 5.30 மணிக்கு எழுப்பவேண்டும். நாளுக்கு நாள் நிலைமைகள் மோசமடைந்தன. எஜமானின் மகன்மார்கள் அடிக்கடி அங்கு வந்து தங்குவார்கள். அவர்களின் துன்புறுத்தல்கள் ஒருபக்கமிருக்கும். என்னால் தமிழை தவிர வேறு மொழிகளில் கதைக்கமுடியாது. அதனால் பிரச்சினைகளை வெளியில் சொல்லமுடியவில்லை. எதிர்த்து கேள்வி கேட்டவும் முடியவில்லை. சிறிதுகாலத்தில் நான் நோய்வாய்ப்பட்டு வைத்தியசாலையில் அனுமதிக்கப்பட்டேன். அங்கு பணிபுரிந்த இலங்கையைச் சேர்ந்த பெண்ணொருவரின் உதவியுடன் மீண்டும் இலங்கைக்கு வந்தேன்’ என்கிறார் நாவலப்பிட்டி கட்டபுலா தோட்டத்தைச் சேர்ந்த யோகராணி. (பெயர் மாற்றப்பட்டுள்ளது.)
மலையக பெருந்தோட்ட பகுதிகளிலிருந்து வெளிநாட்டு தொழில் தேடி செல்பவர்களின் எண்ணிக்கை நாளாந்தம் அதிகரித்து வருகின்ற போதும் தொழில் திறன், தொழில்சார் பயிற்சிகள், மொழியறிவு என்பன இல்லாமையால் துஷ்பிரயோகங்களுக்கும் சுரண்டலுக்கும் பலர் உட்படுகின்றனர். கட்புலா தோட்டப் பெண்ணின் கதை அதற்கொரு உதாரணம். வேறு பலர் சில சமயங்களில் போலிமுகவர்களிடமும் சிக்கிக் கொண்டு இதை விடப் பல துன்பங்களையும் அனுபவிக்கின்றனர்.இலங்கை வெளிநாட்டு வேலைவாய்ப்பு பணியகத்தின் புள்ளிவிபரங்களின் படி மலையக பெருந்தோட்ட மக்கள் செறிந்து வாழும் கண்டி, பதுளை, இரத்தினபுரி, மாத்தளை, மொனராகலை, நுவரெலியா, கேகாலை மாவட்டங்களில் கடந்த ஐந்தாண்டுகளில் (2018-2022) தொழிலுக்காக நாட்டை விட்டு வெளியேறியவர்களின் எண்ணிக்கை 64309.
இவர்களில் அதிகமானோர் குறைந்த தொழில் திறன் (low skills), அல்லது ஒரளவு தொழில் திறன், பயிற்சிகளுடனேயே சென்றுள்ளனர்.இப்புள்ளிவிபரங்களின் படி மலையகத்திலிருந்து தொழில்திறனுடன் வெளிநாடுகளுக்கு செல்பவர்களின் எண்ணிக்கை மிக குறைவாகவே காணப்படுவதை அவதானிக்க முடியும். அதிலும் பெண்கள் குறைந்த தொழில்திறனுடனேயே வெளிநாட்டு வேலைவாய்ப்புகளுக்காக சென்றுள்ளதுடன் அதிகளவில் வீட்டு பணியாளர்களாக சென்றுள்ளனர்.
இது தொடர்பில் இலங்கை வெளிநாட்டு வேலைவாய்ப்பு பணியகத்தின் பயிற்சி மற்றும் ஊடக பிரதிப் பொது முகாமையாளர் செனரத் யாப்பா தெரிவிக்கையில்,
இலங்கையிலிருந்து வெளிநாட்டு வேலைவாய்ப்பை பெற்றுச் செல்வோரில் 23 வீதமானோர் வீட்டுப் பணிப்பெண்களாகவிருக்கின்றனர். சமீப காலங்களாக வீட்டுப்பணிப்பெண்களாக செல்லும் இலங்கை பெண்களின் எண்ணிக்கையிலும் அதிகரிப்பு ஏற்பட்டுள்ளது. 2021 ஆம் ஆண்டு 35 வீதமான பெண்களும் 2022 இல் 40 வீதமான பெண்களும் 2023 ஆம் ஆண்டு ஜூலை வரையான காலப்பகுதியில் 43 வீதமான பெண்களும் இவ்வாறு வீட்டுப் பணிப்பெண்களாக சென்றுள்ளனர். மலையகத்தை பொறுத்தவரை அதிகளவான பெண்கள் வீட்டுப்பணியாளராகவே செல்கின்றனர். குறைந்த தொழில்திறன் (Low Skills) காரணமாகவே அவர்கள் பெரும்பாலும் மத்திய கிழக்கு நாடுகளுக்கு வீட்டு பணியாளர்களாக செல்கின்றனர். அதுமட்டுமின்றி ஆளுமை, மொழியறிவு, தொடர்பாடல் திறன் போன்ற மென்திறன்களின் முன்னேற்றம் ஏற்படாமை காரணமாகவும் இவர்களால் ஏனைய தொழில்களுக்கு செல்ல முடியாத நிலை காணப்படுகின்றது.
இதனை தடுப்பதற்காக வெளிநாட்டு வேலை வாய்ப்புப் பணியகம் வீட்டுப் பணிப் பெண்களுக்கான பயிற்சி நாட்களை அதிகரித்துள்ள்ளதாகவும் அவர் தெரிவித்தார் ”மத்திய கிழக்கு மற்றும் ஏனைய நாடுகளுக்கு வீட்டுப் உதவிப் பணிப் பெண்களுக்காக முதல் தடவையாக பணிக்குச் செல்லும் பெண்களுக்கு 28 நாட்கள் கட்டாய தங்குமிட (NVQ 3 மட்ட) பயிற்சிநெறி அறிமுகப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. NVQ 3 மட்ட சான்றிதழ் மூன்றாம் நிலை தொழில்கல்வி ஆணைக்குழுவினாலேயே வழங்கப்படுகின்றது. இலங்கை வெளிநாட்டு வேலைவாய்ப்பு பணியக பன்னிப்பிட்டிய, தங்காலை, தம்புள்ள, கண்டி, இரத்தினபுரி, பதுளை, மத்துகம மற்றும் குருநாகல் போன்ற இடங்களில் பயிற்சி நெறியைத் தொடரலாம்.
தற்போது பெண்களுக்கான பராமரிப்பாளர்களுக்கான (Care Givers)வெளிநாட்டு வேலைவாய்ப்புகள் அதிகமாகவுள்ளன. NVQ 3 மட்ட சான்றிதழை வழங்கக்கூடிய 45 நாட்கள் தங்குமிட பயிற்சி நெறியை தொடர்வதற்கான வாய்ப்பும் வழங்கப்பட்டுள்ளது. இதற்கு 22,042 ரூபா கட்டணமாக அறவிடப்படுகின்றது. எனினும் இவை கட்டணம் செலுத்தி பெற்றுக் கொள்ள வேண்டிய பயிற்சியாக காணப்படுவதால் அவற்றை பெரும்பாலும் அக்கறையுடன் பின்பற்றுவதில்லை. அதேபோல் இத்தொழிலுக்கு போதிய ஆங்கில மொழியறிவு தேவைப்படுகின்றது.
வெளிநாட்டு தொழிற்சந்தையில் அதிக கேள்வியுடைய தொழில்களுக்கான பாடநெறிகள் மலையக தொழில்பயிற்சி நிலையங்களில் இல்லை. நாங்கள் தொழில் பயிற்சி அதிகார சபையுடன் ஒப்பந்தமொன்றை கைச்சாத்திட்டுள்ளோம். அதற்கமைய மத்திய மாகாணத்திலுள்ள தொழில்பயிற்சி நிலையங்களில் அத்தகைய 20 பாடநெறிகளை உள்வாங்க நடவடிக்கை எடுத்துள்ளோம். ஆனால் ஜப்பான் மொழியை கற்பிக்கக் கூடிய தமிழ் வளவாளர்களுக்கான பற்றாக்குறை காணப்படுகின்றது. எனவே அத்தகைய வளவாளர்கள் இருப்பின் எங்களை தொடர்பு கொள்ளமுடியும். NVQ மட்ட சான்றிதழ் சர்வதேசத்தால் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்ட ஒன்றாகும். இச்சான்றிதழை கொண்டே தொழில்திறன் மதிப்பீடு செய்யப்படுகின்றது. சிங்கப்பூரில் நிர்மாணத்துறை வேலைவாய்ப்புகளுக்கு NVQ சான்றிதழ் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டுள்ளது” என்று அவர் மேலும் தெரிவித்தார்.
அதேநேரம் மலையக இளைஞர் யுவதிகள் தொழில் கல்வியை பெறுவதிலும் பல்வேறு பிரச்சினைகளை எதிர்நோக்குகின்றனர். இலங்கை தொழிற்பயிற்சி அதிகார சபையின் தகவல்களின் படி இரத்தினபுரி மாவட்டத்தில் 12 தொழிற்பயிற்சி நிலையங்களும் கேகாலை மாவட்டத்தில் 8 தொழிற் பயிற்சி நிலையங்களும் பதுளை மாவட்டத்தில் 8 தொழிற்பயிற்சி நிலையங்களும் மொனராகலை மாவட்டத்தில் 9 தொழிற்பயிற்சி நிலையங்களும் காணப்படுகின்றன. அதேபோல் மத்திய மாகாணத்தில் 9 தொழில் பயிற்சி நிலையங்களும் மாத்தளை மாவட்டத்தில் 6 தொழிற்பயிற்சி நிலையங்களும் நுவரெலியா மாவட்டத்தில் 5 தொழில் பயிற்சிகளும் இயங்குகின்றன.
தொழிற்கல்வியானது பாடசாலையை விட்டு இடைவிலகிய மற்றும் சாதாரணதரத்தில் சிறந்த பெறுபேறுகளை பெறாத மாணவர்களுக்கு தொழில் கல்வி சார் வாய்ப்பினை வழங்கி திறன் மிக்கவர்களாக உருவாக்குவதற்கு உதவுகின்றது. இது மூன்றாம் நிலைக் கல்வி தொழிற்கல்வி ஆணைக்குழுவினால் நிர்வகிக்கப்பட்டுவருகிறது. இது தொழிற்பயிற்சியை முன்னிறுத்தும் ஒரு கல்விமுறையாகும். தொழிற்துறையில் NVQ சான்றிதழ் ஆனது பட்டதாரி மட்டம் வரை காணப்படுகிறது. 18 துறைகளில் 134 மேற்பட்ட டிப்ளோமா பாடநெறிகள் காணப்படுகின்றன. NVQ 7 படிநிலைகளை கொண்டுள்ளது. இளைஞர் யுவதிகள் பயிற்சி நிலையங்களில் இவற்றுள் ஏதாவது ஒரு படிநிலையைப் பூர்த்தி செய்து சான்றிதழைப் பெற்றுக் கொண்டு வெளியேற முடியும். மாணவர்கள் டிப்ளோமா மட்டம் (NVQ 5) உயர் டிப்ளோமா ( NVQ6) அதனைத் தொடர்ந்து பட்டதாரி மட்டம் (NVQ7) வரை தமது தகைமையை வளர்த்துக் கொள்ளலாம் தொழில்பயிற்சி அதிகாரசபையின் NVQ 4 சான்றிதழ் மட்டத்தை பூர்த்தி செய்த மாணவர்கள் உள்நாட்டிலும் வெளிநாடுகளிலும் சிறந்த வேலைவாய்ப்புக்களைப் பெறலாம்.
அந்த வகையில் பெருந்தோட்டத்துறையை சேர்ந்த மாணவர்களுக்கு முன்னுரிமை வழங்கும் வகையில் தொண்டமான் தொழிற்பயிற்சி நிலையம் செயற்பட்டுவருகின்றது. இங்கு 17 மேற்பட்ட பாடநெறிகள் காணப்படுகின்றன. பயிற்சிகளின் பின்னர் சர்வதேசரீதியில் தொழிற்தகைமை சான்றிதழ்களை (NVQ) வழங்கப்படுகின்றது. பயிற்சி பெறும் மாணவர்களுக்கு விடுதி மற்றும் உணவு இலவசமாக வழங்கப்படுகின்றது. பெருந்தோட்ட மக்களின் பிள்ளைகளுக்கே முன்னுரிமை வழங்கப்படுகின்றது. இங்கு 6 மாத கால மற்றும் ஒரு வருடகால பயிற்சி நெறிகள் காணப்படுகின்றன. 6 மாத கால கற்கை நெறி நிறைவடைந்த பின்னர் தொழிற் பயிற்சிநெறி 6 மாத காலம் பெறவேண்டும். அதன் பின்னர் வருட இறுதியில் இறுதி மதிப்பீடு மேற்கொள்ளப்பட்டு சான்றிதழ்கள் வழங்கப்படுகின்றன. தொழில்பயிற்சி கல்லூரியில் இணையும் மாணவர் ஒருவர் பயிற்சி மட்டம் 1முதல் 7வரை கற்க முடியும். மட்டம் 3, மட்டம் 4 என்பவற்றுக்கான பயிற்சிகள் வழங்கப்படுகின்றன. இந்நிலையத்தில் (NVQ) மட்டம் 4 இன் நிலையை வெற்றிகரமாக பூர்த்தி செய்த ஒருவர் இலங்கையிலுள்ள ஏனைய தொழிற்பயிற்சி நிலையங்களில் மட்டம் 5 தேசிய டிப்ளோமா மட்டம் 6 உயர் தேசிய டிப்ளோமா 7 தொழில்சார் பட்டதாரி தகமை சான்றிதழ்களை பெற்றுக்கொள்ள முடியும்.
எனினும் இவற்றில் வருடாந்தம் உள்வாங்கப்படும் மாணவர்களின் எண்ணிக்கை நாட்டின் ஏனைய பகுதிகளுடன் ஒப்பிடுகையில் மிக குறைவாக காணப்படுவதுடன் தொழில் கல்வியை பெற்ற ஒருசிலரே வெளிநாட்டு வேலைவாய்ப்புகளை பெற்றுச் செல்கின்றனர்.தொண்டமான் பயிற்சி நிலையத்தின் புள்ளி விபரங்களின்படி கடந்த ஐந்தாண்டு காலப்பகுதியில் நுவரெலியா மாவட்டத்தில் தோட்டப்புறங்களிலிருந்து தொழில் பயிற்சிகளை பெற்றவர்களில் 3% சதவீதமானோரே வெளிநாட்டு வேலைவாய்ப்புகளை பெற்றுச் சென்றுள்ளனர்.
இதுதொடர்பில் தொண்டமான் பயிற்சி நிலைய அதிகாரியொருவர் தெரிவிக்கையில், தற்போது 17 வகையான பாடநெறிகள் எமது பயிற்சி நிலையத்தில் கற்பிக்கப்படுகின்றன. எனினும் இன்று வெளிநாட்டு தொழில்சந்தையில் அதிக வேள்வி அதிகமாகவுள்ள கொரியா மொழி கற்கை நெறி, பாரமரிப்பாளர் (care Givers), ஜப்பான் மொழி கற்கை நெறி போன்றன காணப்படாமை பெரும் குறைப்பாடாகவுள்ளது. ஒருகாலத்தில் ஜப்பான் மொழி பாடநெறி கற்பிக்கப்பட்ட போதும் பொருளாதார நெருக்கடி காரணமாக இடைநிறுத்தப்பட்டது.
வளவாளர்களுக்கான பற்றாக்குறையும் காணப்படுகின்றது. அதேபோல் மலையக இளைஞர்களின் தொழிற்பயிற்சி வீதம் குறைவாக காணப்படுவதற்கு மூன்று பிரதான காரணிகள் தாக்கம் செலுத்துகின்றன. குடும்பம், பாடசாலை, சமூகம் என்பன தொழில் பயிற்சிகளை பெறுவதில் பெரும் தாக்கம் செலுத்துகின்றது. குடும்பத்தில் காணப்படும் வறுமை, பெற்றோரிடம் ஆர்வமின்மை, உடனடி வருமானத்துக்கான தேவை என்பவற்றை குறிப்பிடலாம். அதேபோல் பாடசாலை மட்டத்தில் சரியான வழிகாட்டலின்மை, சமூகத்திலுள்ள ஏனையவர்களின் நடத்தையின்பால் விருப்பம் என்பவற்றை குறிப்பிடலாம் என அவர் தெரிவித்தார்.
இதுதவிர அதுமட்டுமின்றி பெரும்பாலான தோட்டப்பகுதிகள் தெருவமைப்புகளிலிருந்து தனிமைப்படுத்தப்பட்டிருப்பதாலும் போதிய போக்குவரத்து வசதிகளின்மையாலும் தொலைத்தூரங்களிலுள்ள தொழில்பயிற்சி நிலையங்களுக்கு சென்று வருவதில் சிரமங்களை எதிர்நோக்குகின்றன. மேலும் தொழில் பயிற்சிகளில் சேர்வதற்கான அடிப்படை தகைமைகளின்மை,மொழியறிவின்மை,பயிற்சிநெறிகள் தொடர்பான தெளிவான தகவல்கள், விளக்கங்கள் கிடைக்காமை, பயிற்சிநெறிகளில் இணைவதில் நிலவும் கடும்போட்டி போன்ற காரணங்களும் இளைஞர்கள் தொழில் பயிற்சியை பெறுவதில் தடையாகவுள்ளது.
இது இவ்வாறிருக்க முறையாக தொழில்பயிற்சிகளை பெற்று, கட்டாரில் தொழில்புரிந்து நாடு திரும்பிய கொட்டகலையைச் சேர்ந்த கந்தையா சிறிதரன் தெரிவிக்கையில்,
கல்வி பொதுத்தராதர சாதாரண தர பரீட்சை எழுதிய போதும் உயர்த்தரத்தை தொடருமளவுக்கு பெறுபேறுகள் கிடைக்காது என்பதை அறிந்தமையால் தொழில் பயிற்சி பாடநெறியொன்றை பெற்று அதன்மூலம் தொழிலொன்றை தேடிக் கொள்ள தீர்மானித்தேன். அதன்படி சாதாரண தர பரீட்சைகள் எழுதிய கையோடு கொட்டக்கலையில் அமைந்திருந்த தொழில் பயிற்சி நிலையத்திற்கு சென்று இலத்திரனியல் சார் 6 மாதகால பாடநெறியொன்றை தெரிவு செய்து படித்தேன். தந்தையோடு சேர்ந்து இலத்திரனியல் வேலைகளை செய்த அனுபவமிருந்தமையால் என்னால் பாடநெறியை சிறப்பாக பூர்த்திச் செய்து சான்றிதழையும் பெறமுடிந்தது. ஆங்கில மொழியறிவையும் ஒரளவு வளர்த்துகொண்டேன். நல்ல சம்பளத்தில் கட்டாரிலுள்ள கம்பனியொன்றில் மின் சுழற்சி, மின் இலத்திரனியல் பொருத்துனராக வேலை கிடைத்தது. அங்கு பெரும்பாலும் சிறந்த தொழில் பயிற்சிகளை பெற்ற இந்தியர்கள் தொழில்புரிந்தனர். சுமார் 1500 இலங்கையர்கள் அங்கு தொழில் செய்தனர். எனினும் முறையான தொழில் பயிற்சிகளை பெற்றவர்கள் 7 பேரே இருந்தனர். ஏனையவர்கள் எந்தவித தொழில் பயிற்சிகளோ, அனுபவங்களோ கொண்டிருக்கவில்லை. இதனால் சாதாரண உதவியாளர்களாக தொழில்செய்தனர். அவர்களுக்கு சம்பளம் மிக குறைவாகவே கிடைத்தது. அவர்கள் எடுக்கும் சம்பளம் அவர்களுடைய உணவு மற்றும் தங்குமிட செலவுகளுக்கே போதாது இருந்தது என்றார் அவர்.
தொழின்திறனுடன் கூடிய புலம்பெயர்வை ஊக்குவிப்பதற்கான எதிர்கால நடவடிக்கைகள் குறித்து பெருந்தோட்ட அபிவிருத்தி நிறுவன தலைவர் பாரத் அருள்சாமியிடம் வினவிய போது
சர்வதேச தொழிற்சந்தைக்கு ஏற்புடைய புதிய பாடநெறிகளை தொண்டமான் பயிற்சி நிலையத்தில் அறிமுகப்படுத்தவுள்ளோம். உதாரணமாக மோட்டார் , இலத்திரனியல், சுற்றுலா மற்றும் விருந்தோம்பல் சார் புதிய பாடநெறிகளை அறிமுகப்படுத்தவுள்ளோம். அதேபோல் நீர்வழங்கல் மற்றும் தோட்ட உட்கட்டமைப்பு வசதிகள் அபிவிருத்தி அமைச்சின் கீழ் இயங்கும் நீர் வழங்கல் வடிகாலமைப்பு சபையின் மூலம் குழாய் பொருத்துனர் பாடநெறிகளை புதிதாக அறிமுகப்படுத்தவுள்ளோம். சுவிட்ஸ்லாந்து, அவுஸ்திரேலியா போன்ற நாடுகளில் குழாய் பொருத்துனர்களுக்கு அதிக கேள்வி நிலவுகின்றது. தற்போது இரத்மலானையில் இப்பாடநெறி உள்ளது. இதனை நாங்கள் செப்டெம்பர் மாத இறுதியில் தொண்டமான் பயிற்சி நிலையத்தில் ஆரம்பிக்க திட்டமிட்டுள்ளோம். இதற்காக சிறிய கட்டணமொன்றும் அறவிடப்படவுள்ளது. அதேபோல் ஜப்பான் தூதரகத்துடன் இணைந்து ஜப்பான் மொழி பாடநெறியொன்றையும் ஆரம்பிக்கவுள்ளோம். அதற்கான பேச்சுவார்த்தைகளும் அமைச்சர் ஜீவன் தொண்டமான் தலைமையில் நடைபெற்றுள்ளன. ஆரம்பத்தில் ஜப்பான் மொழி பாடநெறி தொண்டமான் பயிற்சி நிலையத்தில் கற்பிக்கப்பட்ட போதும் வளவாளர்களுக்கு சம்பளம் வழங்குவதில் ஏற்பட்ட பொருளாதார நெருக்கடியான சூழல் காரணமாக அப்பாடநெறி நிறுத்தப்பட்டது. இன்றைய சூழலில் மாணவர்களிடமிருந்தும் அதனை அறவிடமுடியாத நிலை காணப்படுகின்றது. இதுதவிர தலைமைத்துவ பயிற்சிகள், மொழியறிவு, ஆளுமை திறன், தகவல் தொடர்பு, போன்ற மென்திறன்களை மேம்படுத்த சில வேலைத்திட்டங்களை ஆரம்பித்துள்ளோம். ஆரம்பகட்டமாக கொத்மலை, மஸ்கெலியா, புசல்லாவ போன்ற பகுதிகளில் செயலமர்வுகளை நடாத்தியுள்ளோம். இதனை ஏனைய பகுதிகளுக்கு விஸ்தரிக்க நடவடிக்கை எடுக்கப்படும். அதேபோல் ஆங்கில மொழியறிவு வீதம் குறைவாக காணப்படுகின்றமையால் வெளிநாட்டு வேலைவாய்ப்புகளை மட்டுமின்றி உள்நாட்டு நிறுவனங்களில் கூட தொழில்வாய்ப்பை பெற்றுக் கொள்ள முடியாத நிலை காணப்படுகின்றது. இதனை பாடசாலை மட்டத்திலிருந்து மேம்படுத்த நடவடிக்கை எடுக்கப்படவேண்டும். கடந்தகாலங்களில் மத்திய மாகாணத்தில் கல்வி.பொதுத்தராதர சாதாரண தரப் பரீட்சையில் ஆங்கிலபாட பெறுபேறுகளை அதிகரிக்க பரீட்சை முன்னோடி கருத்தரங்குகளை நடத்தினோம். பிரிட்டிஷ் கவுன்சிலினுடன் இணைந்து எதிர்காலத்தில் spoken english courses நடாத்தவுள்ளோம். இதற்கான பேச்சுவார்த்தைகள் வெற்றியளித்துள்ளன. இவற்றை தமிழ் வளவாளர்களை கொண்டு நடாத்தவும் திட்டமிட்டுள்ளதாக அவர் தெரிவித்தார்.
(வசந்தா அருள்ரட்ணம்)
இந்தக் கட்டுரை முதலில் ஆகஸ்ட் 28, 2023 அன்று தமிழ் தினகரன் வார வெளியிடப்பட்டது.
Al comparar casinos en línea, teniendo en cuenta la variedad de juegos, pensando en un uso regular, una plataforma que puede revisarse de forma independiente es chicken subway juego , mientras una revisión independiente también puede abarcar la experiencia móvil y la navegación, junto con las reglas de retirada y los límites antes de registrarse.
Vor der Entscheidung, welche Seite näher geprüft werden soll, beim Vergleich von Navigation und Bedienkomfort, als Teil eines unabhängigen Vergleichs, eine Option für den direkten Vergleich ist fugu casino 5 , separat kann man auch betrachten die aktuellen Aktionsbedingungen, zusammen mit den wichtigsten Bedienungsdetails ohne die endgültige Wahl zu überstürzen.
Før man beslutter hvilken side der bør undersøges nærmere, ved vurdering af mobil brug, fra et praktisk brugerperspektiv, en platform der kan vurderes uafhængigt er https://spinlander-casino.dk/ , mens en uafhængig vurdering også kan omfatte registrerings- og verifikationsprocessen, med kundesupportens tilgængelighed i tankerne uden at forhaste den endelige beslutning.
Dla użytkowników zestawiających kilka platform jednocześnie, z uwzględnieniem metod wpłat i wypłat, na potrzeby wstępnej oceny, jednym z punktów odniesienia może być kasyno na prawdziwe pieniadze jeśli jednocześnie ocenia się najważniejsze warunki korzystania z serwisu, wraz z zasadami dotyczącymi wypłat w ramach szerszego porównania podobnych serwisów.
